Το Σαββατοκύριακο ήταν εξίσου ήρεμο με την Δευτέτα, καμία απολύτως αλλαγή! Εγώ και ο Μάριος δεν μιλάμε επειδή κλασικά αυτός δεν θέλει, έχω αρχίσει να πιστεύω τα λόγια του "έπαιξα μαζί σου" γιατί τα στοιχεία αυτό δείχνουν... Από την άλλη έχουμε την Μαρία και την Τζένη που αποφεύγουν να κοιτάξουν η μία την άλλη! Ο Πέτρος και εγώ δεν μιλάμε καθόλου το ίδιο συμβαίνει με τον Πέτρο και τον Μαριο. Τέλος ο Αλεξ τσακώθηκε με τον Μάριο και τον Πέτρο...Με λίγα λόγια η παρεα χάλασε!
Αα! Ξέχασα να πω ότι η Τζένη αποφάσισε να μην μιλάει ούτε σε εμένα επειδή δεν τη είπα τίποτα για τον Παύλο και την Μαρία. ΤΕΛΕΙΑ! (ειρωνικό)...
Το πρωί της Τρίτης ετοιμάστηκα και πήγα στο σχολείο, κάθισα μόνη μου στο παγκάκι και 'εκανα μία μικρή επανάληψη στα μαθήματα της ημέρας μέχρι να έρθουν οι υπόλοιποι και να αρχίσουν να φωνάζουν ο ένας τον άλλο όπως γίνεται σχεδόν κάθε μέρα!
"Καλημέρα..." είπε ο Παύλος και κάθισε δίπλα μου
"Θα είναι καλή η μέρα;" ρώτησα χαμογελώντας
"Μακάρι, δεν αντέχω άλλες φασαρίες" είπε και κοίταξε το βιβλίο που κράταγα στα χέρια μου
"Τι κοιτάς;" ρώτησα και γέλασα
"Μα καλά ποιος άνθρωπος διαβάζει πρωί πρωί;" με ρώτησε και γέλασε
"Εγώ, υποθέτω!" είπα και κοίταξα τον Μάριο που μπήκε μαζί με την Τζένη στο σχολείο..
Τι στο καλό τρέχει με αυτούς τους δύο; Αν δεν ήξερα την Τζένη θα έλεγα πως τα έχουν... Βασικα την ξέρω; Την είχα ικανή να θέλει εκδίκηση αλλά όχι με τέτοιο τρόπο..
"Παύλο θα τον σκοτώσω" είπα και έπεσα στην αγκαλιά του
"Ούτε εμένα μου μιλάει επειδή σου είπα την αλήθεια" είπε και με άφησε άφωνη
Πάει καλα; Δηλαδή αν ήθελε να με βλέπει να κλαίω πρέπει να είναι πολύ ευχαριστημένος που η ευχή του έγινε πραγματικότητα...
"Κοίτα την Τζένη βλάκα! Ούτε να τα χαν" είπα με ένα τόνο ζηλιας... Ναι ξέρω δεν κάνει να ζηλεύω αλλά σε λίγο θα φιληθούν μπροστά μας
"Ρε πρεπει να τους μιλήσεις..." είπε ο Παύλος και σηκώθηκε να αγκαλιάσει την Μαρία
[Στο σχόλασμα]
"Τι θα κάνουμε μετά;" ρώτησε η Τζένη τον Άλεξ που βρισκόντουσαν από πίσω μου
"Μάριε" φώναξα
"Δέν θέλει να σου μιλήσει" είπε η Τζένη με ένα τελείως αντιπαθητικό υφάκι...
"Μιλάμε τώρα;" είπα και έφυγα τρέχοντας προς την πόρτα
"Τι θες πάλι ρε Αυγή; Σου είπα τέλος!" είπε και πήγε να φύγει. Κράτησα το χέρι του και τον κοίταξα στα μάτια, για λίγα δεύτερα δεν κουνήθηκε, νομίζω πως μου χαμογέλασε αλλά μετά που ήρθε η Τζένη κάθισε δίπλα του και με κοίταζαν λες και δεν με ήξερα...
"Μάριε άλλο χαρακτήρα μου έδειξες στον σπίτι του Παύλου" είπε αρχίζοντας να θυμώνω από τον τρόπο που τον κοίταζε η Τζένη. Σίγουρα της αρέσει...
"Είχα όρεξη και ειπα να σου παίξω τον καλό για να με φιλήσεις" είπε και το στόμα μου έμεινε ανοιχτό. Πως τολμάει να μου πει κάτι τέτοιο;
"Ξέρω πως σου αρέσω μην το παίζεις αδιάφορος" είπα με σιγουριά
"Κοίτα!" είπε ο Μάριος και πήρε την Τζένη στην αγκαλιά του και την φίλησε. OMG! Το βλέπω αυτό τώρα; Θα την σκοτώσω ειλικρινά τώρα...
Δεν άντεχα να το βλέπω άρχισα να δακρίζω... Ηλίθιε!
"Θα έλεγα κάτι τώρα αλλά έχει χάρη που δεν είμαι σαν τα κορίτσια με τα οποία κάνεις παρέα" είπα και έφυγα κλαίγοντας πάλι..
Έτρεχα στον δρόμο και δεν κοίταγα τίποτα μέχρι που έπεσα πάνω σε κάποιον...
"Συγγνώμη!" είπα και σήκωσα το κεφάλι μου για να δω ποιος είναι
"Τι έπαθες;" με ρώτησε ο Παύλος
"Είδα...Τ...τον... Μάριο...ν...α....φιλιέται με...την Τζένη" είπα και δάκρυα έπεφταν από τα μάτια μου
"Μιλάς σοβαρά; Θα κάνουμε συμβούλιο όλη η παρέα σπίτι μου όπως παλιά. Θα τους ζορίσω να έρθουν δεν πάει έτσι όπως νομίζουν" είπε αγριεμένος και με πήρε αγκαλιά
"Αν δ...δε..δεν...έρθουν;" είπα και τον κοίταξα στα μάτια
"Πίστεψε με θα το κάνουν!" είπε και με πήγε μεχρι το σπίτι μου
Αφιερωμένο στην Άφρο και στην Αρτεμίτσα<3
YOU ARE READING
The Boy
Teen Fiction"Όχι, Αυγή, αλήθεια σου λέω δεν θέλω να βρίσκεσαι κοντά μου εντάξει; ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙΣ! Αποδέξου το να τελειώνουμε" είπε και πήγε να φύγει. Δεν τελείωσε ακόμη αυτό. "Μάριε θα έρθεις, θες δεν θες!" είπα τραβώντας τον από το χέρι στο δωμάτιο του Παύλου ...
