Γύρισα σπίτι και ετοιμάστηκα. Φόρεσα ένα τζιν (μαύρο) σκισμένο παντελόνι και μία μπορντό κολλητή μπλούζα. Ύστερα ίσιωσα τα μαλλιά μου και αφού πέρασε αρκετα η ώρα κατέβηκα στο σαλόνι και πήγα να φύγω.
Το κουδούνι με ξάφνιασε! Άνοιξα την πόρτα και ξαφνικά μπροστά μου εμφανίστηκε ο Μάριος που βρισκόταν στην ίδια κατάσταση με τον Κωνσταντίνο μόνο που τα χείλη του φαινόντουσαν πολύ πιο χτυπημένα...
Ήμουν σίγουρη πως αυτή οι δύο είχαν πλακωθεί στο ξύλο. Αλλά γιατί; Ξέρω ότι δε συμπαιούν ο ένας τον άλλο αλλά αυτό δεν δικαιολογεί τον πιθανό καυγα...
"Μάριε τι σου συνέβη;" τον ρώτησα και έκλεισα την πόρτα όταν μπήκε μέσα
"Τίποτα το ιδιαίτερο" είπε και με αγκάλιασε. Δεν ήταν μια απλή αγκαλιά δεν ήταν καλά και το ήξερα, φαινόταν από τον τρόπο που με κράταγε
"Μάριε πες μου σοβαρά τι έγινε;" ρώτησα λίγο πιο δυνατά από ότι έπρεπε
"Σου είπα δεν είναι σοβαρό" είπε και στάθηκε μπροστα μου
"Τότε γιατί ήρθες εδώ;" ρώτησα καθώς βγήκαμε έξω από το σπίτι και προχωρούσαμε στο δρόμο
"Για αυτό" είπε και με τράβηξε κοντά του. Με φίλησε, τα χείλη του παρόλο που ήταν στην κατάσταση που βρισκόντουσαν εκείνος ήταν περισσότερο ελκυστικός...
"Τι;" είπα όταν απομακρύνθηκε λίγο. Δεν απάντησε και έφυγε χωρίς να μου δώσει εξηγήσεις. Εξηγήσεις για την εμφάνιση του και για το φιλί...
Πήγα κατευθείαν στο σχολείο και αφού έδωσα τα λεφτά στην είσοδο για να μπω πήγα στην αίθουσα εκδηλώσεων. Πήγα αρκετά νωρίς με αποτέλεσμα να μην έχει αρκετό κόσμο, γι αυτό αναγνώρισα κατευθείαν την Μαρία και την Ελένη που καθόντουσαν με τον Αλεξ και τον Πέτρο... Τους πλησίασα
"Παιδιά" είπα και εκείνοι μου χαμογέλασαν και με χαιρέτησαν
"Ξέρετε τι έπαθε ο Μάριος;" ειπα και κοίταξα τον Αλεξ
"Α τ...." είπε και πριν προλάβει να τελειώσει τον σκούντηξε ο Πέτρος
"Άστον να μιλήσει Πέτρο" είπα και τους κοίταξα όλους. Ξέρουν κάτι; Γιατί δεν μου το λένε;
"Δεν ξέρουμε" απάντησε η Μαρία και όλοι σηκωθηκαν και άρχισαν να χορεύουν
Η μουσική ήταν αρκετά δυνατή αλλά αυτό που με ένοιαζε ήταν να βρω τον Κωνσταντίνο. Εππ να εκεί είναι...
"Κωνσταντίνε!" φώναξα και έτρεξα πάνω του
"Αυγή" ειπε και με αγκάλιασε
"Τι κάνεις μωρό;" είπε και μύρισε τα μαλλιά μου. Μωρό;
"Τίποτα σε έψαχνα" είπα και τον τράβηξα προς τα έξω
"Τι έγινε;" είπε και με κοίταξε. Τι έπαθε το μάτι του;
"Είδα τον Μάριο και ηθελα να σε ρωτήσω αν τσαωθήκατε" είπα και τν κοίταξα στα μάτια
"Σου είπε κατι τέτοιο;" είπε με γουρλωμένα μάτια
"Όχι" είπα και τον κοίταξα
"Απλά έπεσα από την σκάλα και τα πράγματα που κράταγα έπεσαν πάνω μου" είπε και εγώ τον κοίταξα με ένα βλέμμα γεμάτο απογοήτευση...
"Και έγινε μαύρο το μάτι σου;" ρώτησα ειρωνικα
"Ναι είναι περίπλοκο" είπε και πήγε πάλι μέσα στην αίθουσα
"Τι;" είπα στον εαυτό μου
Μπήκα μέσα και πήγα κοντά του, αρχίσαμε να χορεύουμε. Έβαλε τα χερια του γύρω από την μέση μου και αφαιθήκαμε στο ρυθμό της μουσικής...
"Αυγή..." άκουσα μία φωνή να με φωνάζει. Ήταν ο Αλεξ..
"Σόρρυ Κωνσταντίνε φεύγω λίγο" είπα και κατευθύνθηκα προς τον Αλεξ
"Τι έγινε;" τον ρώτησα
"Ξέρεις γιατί δεν έχει έρθει ο Μάριος;" με ρώτησε
"Ήρθε πριν από το σπίτι μου και... ήταν χάλια" είπα και προσπάθησα να μην αναφερθώ στο φιλί
"Ξέρεις γιατί;" με ρώτησε σοβαρά
"Όχι... θα έπρεπε;" και φυσικά θα έπρεπε
"Απλά..." είπε και πριν προλάβει να μου το πει η Ελένη τον πήρε για να χορέψουνε...
Βγήκα έξω και κοίταξα μήπως είχε έρθει.
Είδα εκείνο και τον Κωνσταντίνο να βρίσκονται έξω από την αίθουσα και να κοιτάζονται με ένα βλέμμα γεμάτο μίσος και να είναι έτοιμη να αρπαχτούν, μάλλον όχι για πρώτη φορά...
"Κωνσταντίνε Μάριε;" είπα ταραγμένη
YOU ARE READING
The Boy
Teen Fiction"Όχι, Αυγή, αλήθεια σου λέω δεν θέλω να βρίσκεσαι κοντά μου εντάξει; ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙΣ! Αποδέξου το να τελειώνουμε" είπε και πήγε να φύγει. Δεν τελείωσε ακόμη αυτό. "Μάριε θα έρθεις, θες δεν θες!" είπα τραβώντας τον από το χέρι στο δωμάτιο του Παύλου ...
