Αποφάσισα να γυρίσω σπίτι μου και να διαβάσω, πράγμα που έκανα ήδη από την Παρασκευή απλά έπρεπε να κάνω μία μικρή επανάληψη στα μαθήματα της Δευτέρας [...]
Μου πήρε μόνο μία ώρα για να διαβάσω και τα έξι μαθήματα πράγμα που μου άφηνε όλη την υπόλοιπη ημέρα ελέυθερη...
Η μόνη σκέψη που είχα στο μυαλό μου ήταν τα λόγια του Μάριου "κάτσε με το αγόρι που έχει κάνει φάση με όλο το σχολείο" τι εννοούσε; Αφού ο Κωνσταντίνος μου είπε πως δεν έχει ιδιαίτερη ιστορία πάνω σε αυτά τα θέματα, λες να με κορόιδεψε; Και πες πως ο Μαριος λέει αλήθεια από που το ξέρει; Αφού δεν κάνουν παρέα!
Κάθισα στο κρεβάτι μου και χάζευα διάφορα στο κινητό μου μέχρι που μου ήρθε ένα μήνυμα από τον Κωνσταντίνο που με έκανε να χαμογελάσω
Κωνσταντίνος: Σε περιμένω στην πόρτα ετοιμάσου και βγες (μην αργήσεις και πάθω καμία ορθοστασία)
Εγώ: Εντάξει είμαι έτοιμη βγαίνω
Είπα και του άνοιξα την πόρτα, εκείνος μου χαμογέλασε και μαζί κατευθυνθήκαμε προς την συνηθισμένη καφετέρια όπου συναντήσαμε και τους υπόλοιπους.
Εγώ και ο Κωνσταντίνος καθίσαμε δίπλα δίπλα και η Ελένη με τον Γιάννη και τους υπόλοιπους απέναντι μας. Όλοι ήταν αρκετά καλοί και ευγενικοί μόνο η Ελένη δεν φαινόταν καλά και ήταν λίγο στον κόσμο της..
"Αυγή ο... σιχαμένος" είπε ο Κωνσταντίνος και με σκούντηξε
"Όχι πάλι!" είπα και γύρισα για να τον κοιτάξω
"Δεν είναι μόνος του" ειπε πονηρά
"Το βλέπω!" είπα τυφλωμένη από την ζήλια. Ήταν η Μαρίνα από το Β3 η οποία μου ήταν αρκτά αντιπαθιτική και τώρα έγινε ακόμα περισσίτερο
"Ποιος θέλει να παίξει μπουκάλα;" ρώτησε ο Γιάννης και είδα τον Μάριο να κοιτάει προς το μέρος μας
"Ψιτ Μάριε θες;" ρώτησε ο Γιάννης. Ο Μάριος μαζί με την Μαρίνα μας πλησίασαν και κάθισαν μαζί μας συγκεκριμένα απέναντι από εμένα
Πρώτη γύρισε η Ελένη η οποία φιλήθηκε με τον Βασίλη ένα από τα αγόρια της παρέας. Δεύτερη γύρισα εγώ, φοβόμουν τόσο πολύ μέχρι που έτοιχε ο... Κωνσταντίνος!!!
"Δεν ξέρω" του ψιθύρισα στο αυτί
"Δεν θέλουμε άλλος" είπε ο Κωνσταντίνος και μου χαμογέλασε, είδα τον Μάριο που τον αγριοκοίταζε αλλά δεν έδωσα σημασία!
"Οοοο" είπαν όλοι εκτός από εμένα φυσικά όταν στον Μάριος έτυχε η Μαρίνα. Χωρίς καμία σκέψη την φίλησε, χωρίς να το σκεφτεί καθόλου! Ένιωθα τα δάκρυα να κυλάνε στα μάγουλα μου καθώς βγήκα έξω από το μαγαζί και άρχισα να τρέχω γρήγορα...
"Αυγή μην...μην...τρέχεις" ειπε λαχανιασμένος ο Κωνσταντίνος
"Τι στο καλό;" είπε από πίσω του ο Μάριος
"Μάριε πήγαινε στην Μαρίνα και άσε με ήσυχη. Δεν ξέρω πόσο χαζή είμαι για να πιστέψω ότι στα αλήθεια σου αρέσω, ειλικρινα!" είπα και τον κοίταξα
"Άσε τον βλάκα" είπε ο Κωνσταντίνος
"Της το είπες τέλειε τύπε;" τον σκούντηξε ο Μάριος και τον αγριοκοίταξε
"Τι να μου πει;" ρώτησα
"Τίποτα τίποτα" είπε ο Κωνσταντίνος και κοίταξε αγριεμένα τον Μάριο
"Δεν της είπες ότι..." είπε ο Μάριος και πριν προλαβει να τελειώσει ο Κωνσταντίνος του έκλεισε το στόμα
"Κωνσταντίνε" είπα και τον κοίταξα στα μάτια
"Βγάλε τα χέρια σου από πάνω μου" είπε ο Μάριος και ήρθε λίγο πιο κοντά μου
"Πείτε μου τώρα!" φώναξα δυνατά
"Κοίτα..." είπε ο Κωνσταντίνος με το κεφάλι σκυμμένο
"Πες της τι έκανες με τις φίλες της πίσω από την πλάτη της! Πες της πως ήξερες ότι της άρεσες και απλά εκείνη δεν σου άρεσε και δεν την πλησίασες! Πες της κάτι" είπε ο Μαριος και τον έσπρωξε
"Τι έκανες;" είπα γουρλώνοντας τα μάτια μου
أنت تقرأ
The Boy
أدب المراهقين"Όχι, Αυγή, αλήθεια σου λέω δεν θέλω να βρίσκεσαι κοντά μου εντάξει; ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙΣ! Αποδέξου το να τελειώνουμε" είπε και πήγε να φύγει. Δεν τελείωσε ακόμη αυτό. "Μάριε θα έρθεις, θες δεν θες!" είπα τραβώντας τον από το χέρι στο δωμάτιο του Παύλου ...
