Gittikçe kaybolduğumuz bu derin kuyuda, hangimiz sağ çıkacaktı?
Yetmiyormuş sanki çektiğimiz acı, üstüne eklemeye ne gerek vardı? Söyle, bana bize... Geçmişimiz acıtmıyordu zaten kalbimizi, birde siz eklediniz...
Peki ya hiç mi acı çekmedik? Bizlerde insanız dedik. Sizlerle acımızı, sevgimizi, umutlarımızı, hayallerimizi yetmedi geçmişimizi paylaştık. Yazdığımız her şarkıda bizi dinlediniz. İçinde biz vardık ve birde yaşadıklarımız. İnanın, oturup düşünseniz şarkımızdan çıkan anlamlar sizi de bize katabilirdi...
İşte siz oturup düşündünüz, siz bize katıldınız. Biz asla yedi kişi olmadık, bizim sayımız asla belirli olmadı.
Biz her yerdeyiz. Birbirimizi de seviyoruz ve koruyoruz da.
Siz, ARMY olabilirsiniz ama siz biz oldunuz. BTS sadece üç harften oluşan açılımı BangtanBoys olan ve yedi üyeden oluşan bir grup değil ve siz ARMY'ler de fan değilsiniz.
Biz bir bütünüz. Belki de kiminiz telefon ekranlarından katılıyor bize kimi tablet bilgisayarından, kimi de kalbinden...
Biz hepimiz birimiz için varız. Birimiz hepimiz için varız. Bugün varız, yarın yokuz belki ama var olduğumuz sürece buradayız. İşte tam burada. Bakmayın etrafınıza biz sizin kalbinizdeyiz. Sizde bizim...
Biz kaç kişiyiz bilmiyorum, gittikçe büyüyoruz. Ama şunu biliyorum ki biz birbirimizi daima seveceğiz. Belki dokunmayacak, değmeyecek tenlerimiz olsun. Bizim kalplerimiz değmiş birbirine, geri kalanın ne önemi var ki?
Yeni bölüm değildi evet... Ama bu benim için çok özel...
112K olduk. Benimle birlikte buraya kadar gelen herkese, çok teşekür ederim. Ben bile bu kadar okunma alacağını düşünmediğim bu körpe kitabımı buraya getiren sizlersiniz. Wattpad'te ki en kötü yazar olduğum halde bana destek çıkan herkese sonsuz teşekkürlerimi ve en iyi dileklerimi iletmek istiyorum... Bu tarz şeylerde iyi değilim fakat iyi ki varsınız demeyeceğim öyle dediğim herkes gitti. Siz gitmeyin olur mu? İyi geceler papatyalarım...
