Chapter 13

4.4K 145 35
                                        



Monique's POV

"By the way, I'm Deym. Deym Jansen Yuu." Sabi nito sabay abot ng kamay niya.

Tinignan ko lang iyon and I transferred my gaze to his face.

He has a fair complexion, well-defined thick brows, matangos ang ilong, jet black hair and those eyes are as black as ebony. Bumaba ang mata ko sa pananamit niya. He is wearing long sleeved denim polo na naka fold to his elbows. Paired up with tattered pants and high cut leather boots. Magaling rin pumorma ang lalaking ito pero di ako interesado sa kung sino siya.

I shifted my gaze to his eyes again and left him without uttering any word.

Lorie's POV

Umalis si Monique ng walang kahit isang salita na sinasabi at naiwan si Jansen na tulala at hanging ang kamay sa ere. Nakasunod lang ang tingin nito kay Monique at hindi pa rin makapaniwala.

First time niyang hindi mapansin ng isang babae. Kadalasan, ang mga ito ang humahabol at nagpapapansin sa kanya. Pero ang babaeng ito ay iba sa lahat. Wala siyang pakialam sa mundo at ang ugali nito sa observation niya ay cold.

Samantala, si Monique ay nagdrive na papuntang condo niya. Nagpatulong na din siya sa personnel ng condo para dalhin ang mga pinamili at mga damit niya sa kanyang unit.

Inayos niya ang kaniyang pinamili sa mga kalalagyan nito. Same as with her clothes, she organized it in rainbow colors and sa use nito. From gowns to casuals and to her daily clothes to her working clothes.

Pagod na siya ng matapos niya ang pag-aayos ng kanyang mga gamit. She reorganized her bed room and the living room. She put luminous stars on her blank ceiling. She loves stars and will always be. She is the kind of girl who looks for Venus every night. She's happy to see stars after every rain. Stars remind her of peace.

Gabi na at nakalimutan niyang kumain dahil sa pag aayos ng mga gamit niya. She decided to go to Tagaytay kahit umuulan. Her family will stay there for two days according to Matthew. Naclose na daw kasi ang deal with the Calligaris'.

But unluckily, nagkaproblema sa sasakyan niya. Bumaba siya to check it. She got her left rear tire flat.

Monique's POV

"Flat tire. Tsk!" Sinipa ko ang gulong sa inis.

Haist! Kinuha ko nalang ang tool box sa loob ng sasakyan. Tsk! Nasa ilalim ang reserbang gulong nito. Argh! Mahihirapan ako nito, malakas pa naman ang ulan.

Wala pa namang mga bahay ang parteng ito dito. Kapag minamalas ka nga naman.

Pumasok ulit ako ng sasakyan at hindi ko pa mapapalitan ang gulong dahil masyadong malakas ang ulan baka mabasa ako. Pero pag wala na akong choice mamaya, gagapang nalang ako mamaya sa ilalim ng sasakyan. This is really a bad shot. Hays.

Tatawagan ko nalang si Alex.

Ring! Ring!

"Hello Alex? Nasaan kana?" Tanong ng kambal ko sa kabilang linya.

"Hindi ko alam kung saan to. Basta sa national road ako. Flat ang gulong ng sasakyan ko ngayon. Can you pick me up?" I asked him.

"Oh sige, I'll go there at isasama ko si Mang Kalyo." He agreed.

"Thanks. See you here. Basta sa highway lang ako. Bye. Ingat kayo."

"Sige, huwag kang lalabas ng sasakyan. Okay?" Pagpapaalala niya pa.

"Okay. I won't." And he hung up.

Nagstay lang ako dito sa loob ng sasakyan. Sa palagay ko ay matatagalan si Alex bago pa makarating dito sa location ko.

Try to Tame Miss ColdTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon