Try to Tame Miss Cold

Chapter 15

Lorie's POV

Monique entered in her room at dumiretso sa banyo.
She removed her clothes and soaked herself on her bath tub. She closed her eyes and trying to calm herself.
She let out a deep sigh and rested her head sa nilagay niyang rolled bath towel sa ulohan nito.

Narinig niyang may pumasok sa kwarto niya. Marahil iyon ay ang kapatid niya. Kumatok ito sa pinto ng banyo niya.

"Alex? Are you in there?" He asked in a concerned tone.

"I am." Simpleng sagot nito sa kapatid niya.

"What happened? Are you okay? Sinaktan ka ba nila?" Sunod-sunod na tanong Matthew.

Doon na humupa ang pakiramdam ni Alex. All this time she just wanted a concern and not accusations.

She remained silent for a while and started talking.

"I was sleeping. I know that those goons were outside the car but I didn't mind them. You told me not to go out from the car and so I didn't."

Bumuntong hininga si Matthew.

"But when they started hitting the windows, I can no longer contain myself. I can't just sit there and do nothing. I talked to them in a good manner but they were too resistant, that's why I hit them. You know that I won't do such act if not needed." She explained.

"Can I come in?" Tanong ni Matthew.

"You can." Sagot naman nito.

Bumukas ang pinto at pumasok si Matthew sa banyo. Umupo siyang nakaharap sa kapatid niya.

"Galit ba kayo?" Monique asked pouting.

"I am not. We are not. I was just concerned. Next time be extra careful. Check your tires before leaving ng hindi na ulit to mangyari. Okay?"

Tango lang ang naisagot nito sa kuya niya.

"Sige na. Tapusin mo na yan at magpahinga na. Don't forget to wear your sweater, masyadong malamig ngayon ang panahon. Dinalhan na din kita ng pagkain. Kainin mo yun." He said and patted his twin sister's head.

Lumabas siya ng banyo habang si Monique ay naiwan doon.

Pinigilan niya ang kanyang hininga at nilubog ang sarili sa tubig. She stayed like that for two minutes at umahon na din.

She took a quick shower and wore her clothes.

Nagsuot siya ng black pajamas and white sweater.
Kinain niya din ang dinalang pagkain ng kambal niya. It was red rice and beef steak, her favorite.

Nagsipilyo ito pagkatapos kumain at saka nahiga sa kama niya. Malamig ang panahon ngayon at bumalik sa isipan niya ang nangyari kanina. She lost her control again. She was supposed to suppress her feelings.

Hindi siya makatulog dahil sa nangyari. Nagdesisyon siyang bumangon at naisipang uminom ng gatas.
She believes that milk can induce sleep because of a certain amino acid that is present in it, it's Tryptophan.

Bumaba siya at nagtimpla ng powdered milk. Tatlong kutsara ang inilagay niya sa kanyang mug and poured a hot water in it.

Pumunta siya sa living room at naupo sa harap ng fire place. Gawa sa kahoy at bato ang kanilang rest house sa Tagaytay. Maaliwalas ang paligid kaya't napag isipan ng mga magulang niya na magtayo ng bahay bakasyunan dito.

Isang lagok at may narinig siyang naglalakad pababa galing sa second floor. Nilingon niya iyon and she saw Ares.

Natigilan si Ares sa pagbaba ng hagdan ng makita siya. Napalunok ito sa nakikitang Monique na nakatingin din sa kanya. Nakataas ang mga paa nito sa upuan at niyayakap. Nakahawak ito ng isang mug.

Umiwas ng tingin si Monique at di niya akalaing kakausapin siya nito.

"Hindi ka makatulog?" Tanong nito sa kanya.

"Ako ba kinakausap mo?" Tanong ni Ares sabay turo sa sarili niya sapagkat hindi ito makapaniwala.

Ibinaba ni Monique ang mga paa niya at nagsalitang muli.

"May nakikita ka pa bang ibang tao sa paligid mo maliban sa akin?" She asked full of sarcasm.

"Ah------ Wala naman." Sagot lang ni Ares.

Bumaba na ito at napakamot sa ulo niya.

Ares' POV

Nabigla ako nang makita ko si Monique dito sa sala. Well of course they own this place pero nabigla lang ako kasi di ko to inaasahan.

Nagdecide akong bumaba kasi hindi ako makatulog. Masyadong malamig sa itaas at sa palagay ko ay namamahay lang ako.

Lumapit ako ng konte sa kinaroroonang sofa ni Monique. Umupo ako sa tabi nito.

Nakakabingi ang katahimikan sa pagitan naming dalawa.

"Ehem." Kunwari ko pa.

Wala siyang imik at nakatingin lang siya sa apoy. Parang kinakausap niya ito na ang apoy lang ang nakakintindi sa kanya.

"A----"

"I was kidnapped when I was 12." She started. Magsasalita pa sana ako.

"I was put in an abandoned building where everything was dark and the light that I can see was from a lightning bulb. I was tied up, starved and played. They were merciless people who were greedy of money. They wanted my parents' money. They asked for ransom in exchange of my freedom. I was just a kid back then. I can't fight. All that I did was to cry."

Ngumiti siya sa kawalan. She's opening up. I didn't see this coming but knowing her kidnapped when she was little? That's unacceptable.

"After that incident. I began to be fearless. I started to learn everything for defense. I altered my attention just to relieve the trauma. That's why I got an "I don't care" tagline in my life." She continued.

I was just there listening to her story which I didn't expect. She got this dark past that triggered her to be violent. I feel sad about her. She doesn't deserve to be treated like that.

"That's when they started to call me by my surname." She heaved a deep sigh.

"I'm sorry kung sayo ko pa to nakwento." Sabi niya na hindi pa rin tumitingin sa akin.

"Walang anuman. I'm willing to listen." I answered her.

Monique's PoV

Hindi ko alam kung bakit sinasabi ko ang mga bagay na ito sa lalaking nasa tabi ko.

Pero hindi ko pa nakakalimutan ang ginawa niya sa akin kahapon.

"Can I kiss you?" I said that made his face flush.

"Wha--?" He was about to say something when I kissed him fully.

He responded to my kiss. His lips soft at mainit ang kanyang pisngi na hinawakan ko.

Pero tama na. Isang halik lang to at ayoko ng maulit pa.

Humiwalay ako sa halik habang ang mga mata niya ay nakapikit pa rin. Napawaang ang kanyang labi na umaasang matitikman muli ang labi ko pero tumayo ako.

"Good night." Yun lamang ang sinabi ko at tumalikod na.

Umakyat ako ng kwarto, nagsipilyo ulit at nahiga na. Bahala na ang lalaking yun sa kung ano mang gawin niya. Basta kumukulo ang dugo ko kapag kaharap ko siya.

To be continued..........

Lorie's Note

Hi ulit kay Tres.

Salamat sa pagbabasa kahit di ka naman talaga nagbabasa sa Wattpad.😊