Try to Tame Miss Cold

Chapter 40

Ang tunay na kaibigan, mahirap hanapin yan
Hindi mo sila makukuha ng madalian
Panahon at pagmamahal ang puhunan
Nandyan sila palagi para ika'y damayan

Hail to my true RND friends. I miss you all.

~mathywizardy

Monique's POV

Narating ko ang lugar kung saan itinago si Niri while Ortega is keeping in touch with me. Niri is hidden not far from the city instead here in the heart of the city. It looks like a common laboratory facility from the outside but something big is inside or should I say, UNDERGROUND.

Writer's POV

"Aware ba ang mga taong ito na illegal ang mga ganap sa ilalim ng laboratory nila?" She asked Ortega over the phone referring to the guards and personnel of the laboratory.

"Maybe yes, maybe not and it's up for you to find out." Ortega replied with a smirking tone.

"Dang Ortega. What's happening to the world?" She managed to ask Ortega as she parked her motorcycle.

"Don't ask me Cold because even if I know the reason, I won't tell you. I won't bother to explain things unless needed." She sarcastically answered and chuckled.

"Fuck you." Monique replied plainly as if it is just normal to them. Yes, they talk shits as if they're like men.

Narinig niyang tumawa ito sa kabilang linya at nagsalita. "The security personnel knows the thing but those ladies there are innocent." She said referring to the clerk and the laboratory staff.

"Okay. But I can't guarantee their safety." She said with a smirk.

"Cold." Ortega said in a warning tone. "I know you. Don't joke like that." She continued.

"Alright. Keep an eye on me." Sabi niya at nagsimula ng maglakad papasok ng laboratory.

Naagaw niya ang atensyon ng mga gwardiya sa labas ng laboratory at agad naman ang mga ito na humawak sa kani-kanilang mga baril. Binalewala niya ito at nagpatuloy pa rin sa paglalakad papasok sana. Hinarangan siya ng isa sa mga ito.

"Bawal kang pumasok." Sabi nito sa kanya kaya napataas siya ng kilay.

"Alam mo naman siguro na inaasahan ako ng amo niyo." Simple nitong sagot.

"Oo." Sagot nito sa kanya.

"Yun naman pala eh. Kaya papasukin mo na ako." She ordered.

"Papasukin ka lang namin kung nalagutan kana ng hininga." Sagot ng gwardiya sa kanya at tinutuk ang baril sa noo niya.

"So papatayin mo na pala ako ngayon?" She managed to ask.

"Oo." Sagot ng lalaki na ikinatawa ni Monique. Hindi niya alam kung bobo lang ba talaga itong kausap niya o sadyang bobo lang talaga siya.

"Iputok mo na bago pa kita maunahan." BANG!

Umalingawngaw ang tunog ng pagputok ng baril. Katahimikan ang kasunod na lumaganap. Tanging usok na nanggaling sa baril ni Monique ang nakikita niya at hindi man lang binigyang pansin ang nakakalat na dugo na nanggaling sa ulo ng lalaki. Sabog ang ulo nito dahil naunahan siya ni Monique.Masyado pa itong mabagal at madaming satsat kaya ito ay naunahan ng dalaga. Agad naman rumesbak ang iba pang mga lalake galing sa loob ng laboratory. Maaaring natimbrehan na ang mga ito na naroroon si Monique.