Sabah olmuştu, çocukları uyandırıp kahvaltıya çağırdım. Güzel bir şekilde kahvaltımızı yaptıktan sonra hazırlanıp okula gittiler. Okuldan geldiklerinde Edward’ın yüzünde güller açıyordu. Onu mutlu görmek beni o kadar çok mutlu etti ki. Nedenini öğrenmek isterdim ama onunla böyle konuşmaya hazır mıyım. bilmiyorum. Belki biraz beklemeliyim. Yavaşça odasına yaklaşırken şarkı söylediğini duydum. Evet doğru duydunuz. Edward şarkı söylüyordu. Onu neredeyse hiç şarkı söylerken duymamıştım. Edward’ın bu halleri bana neden bilmem çok tanıdık geliyordu. Benim joe ile ilk çıktığım zamanlardaki halim gibi davranıyordu. Yoksa Edward aşık mı olmuştu. Bu şanslı kız kim acaba? Günler geçiyor Edward’ın neşesi her gün daha da artıyordu. Aradan iki hafta geçmişti. Edward okuldan gelmişti. Kapıyı sert bir şekilde kapatıp odasına koştu. Ne olduğunu bilmiyordum ama Edward’ın yine eskisi gibi olmasına izin vermeyecektim. Koşarak gittim ve kapının oradan bekledim. Yatağına uzanmış ağlıyordu. İçin acısı, onu böyle görmek beni o kadar çok üzüyordu ki. Yanına gittim ve yatağa oturdum.
D: Edward konuşmak ister misin?
E: Hayır, git buradan!
D: Hayır gitmeyeceğim. İyi olmadığını biliyorum. Neden bana bir şey anlatmıyorsun?
E: Çünkü sen benim annem gibi değilsin.
D: Nasıl yani?
E: Okulda herkes normal biri gibi ama ben senin oğlunum. Meşhur film oyuncusu Demi Jonas’ın oğluyum.
D: Bu hiçbir şeyi değiştirmez Edward.
E: Değiştirir anne! Senin yüzünden okulda bir çok çocuktan laf yemekten bıktım. Yazdığın kitap belki büyükler tarafından seviliyor ama benim yaşımdakiler tarafından çok zavallıca. İçinde ben varım. Herkes hakkımda her şeyi biliyor zaten. Bana nasıl baktıklarını biliyor musun? Seni…
D: Edward yeter! O cümleni sakın tamamlama yoksa çok kötü şeyler olacak.
Hayır olamaz. Oğlum benim hakkımda neler düşünüyor. Niye her taraf böyle dönüyor. Kelimeler neden karışıyor? Hayır burada olmaz. Edward’ın önünde bayılamam. Hastalığımı bilmemeleri gerekiyor. Bir şeyler yapmalıydım.
D: Edward çık odadan.
E: Anne neyin var?
D: Edward çık odadan!
E: Anne ne oluyor.
Edward bana bir şeyler olduğunu anladı. Kendimi birden yerde buldum. Edward’ın çığlığı kulaklarımda yankılanıyordu. Gözlerimi açtığımda hastane odasındaydım. Başımda Joe ve çocuklar vardı. Hepsi ağlıyordu. “Tamam ağlamayın ben iyiyim.” Dedim. “ Edward elimi tuttu” Özür dilerim anne” dedi. Size demiştim. Edward hatasını elbet anlayacak. Biraz geç oldu ama en azından bunu başardım. Doktor içeri girdi. “ Ameliyatınız başarılı geçti Demi Hanım. Artık taburcu olup eve gidebilirsiniz.” Dedi. Nasıl yanı ben ameliyat mı oldum? Sanırım hastaneye gittiğimde beni hemen ameliyathaneye aldılar. Narkoz sonucu olmalı. İşte iyileştim sanırım. Kendime birkaç gün dikkat etsem iyi olacak. Bir saat içinde taburcu oldum ve eve gittik. Ben koltuğa uzandım. Diğerleri de yanıma bir yerlere oturdular. Edward’a baktım.
D: Edward anlat bakalım seni bu kadar üzen neydi?
……..
Nasıl?
