Unforeseen Boy (Beklenmeyen O) [z.m]

165616

Louise halime şükretmem gerektiğini düşünüyordu ve bizim eve giderken yolda bunu söyleyip durdu.Haklıydı. Zayn ' in geri kalan hayatımda hep yanımda olacağını söyledi , bunu duyunca dona kalmıştım. Şu ana dek hep şimdiyi düşünüyordum , bunun yarını da olacaktı dememiştim.Bunun sebebi hayalimin gerçekleşmiş  olması idi. Hayallerim tükenmişti ..

-Yeni hayallere ihtiyacım var dostum.

-Senin hayallerine ortak edecek ve hayallerinin sebebi olacak birine ihtiyacın var dostum.Ve bence bu kişi Zayn ! Bana kızma !

dedi masum olmaya çalışarak , ses çıkarmadığımı duyunca da ;

-Bu yolculuk size iyi gelecek, birbirinizi tanıyacaksınız !

-Aşk doktoru olduğunu bilmiyordum.

dedim asabice .

Eve gelinceye kadar susmuştuk.Benim için iyi şeyler istediğini biliyorum. Ama korkuyorum.Yani unutmaya çalıştıklarım yeniden gün yüzüne çıkıyor gibi hissediyorum.Kalbimin kırıklığı eskiye dayalı, ilk başa ,ilk aptallığıma , ilk hatama !

Aklıma onun yüzünden aylarca evde kaldığım ,saatlerce ağladığım zamanlar geliyor. Tekrar bi saflığa düşmekten korkuyorum , oysa en yakın arkadaşımın abisi idi.Beni sevdiğine kırmayacağına inanmıştım,ama kırıldım parçalandım. Bu yüzden ona bağlanmak istemiyorum , tekrar aynı şeyi kaldıramam. En yakın arkadaşım sandığım kişi ile beni uyutması , olan herşeyi arkadaşı ile iddia ya girmesine bağlaması.Herşeyin yalan olması ,beni kıran bu idi. Halbuki o kadar masum görünüyordu ki bu sevgi gözlerime.

Belki bu kimseye ağır gelmeyebilir ,bunu ben yaşadım.Acısını ben çektim , herseyden çok unutmak istedim onu . Yeni mekân yeni insanlar diye kendimi avuttum ama hâla korkuyorum.

Louise 'nin omzuma kolunu atması ile kendime geldim.

-İyi misin? dedi sessizce.

Ona döndüm , yeşil gözleri ile bana bakıyordu. Ağlamaya başladım sadece sarıldı.Herkesden farklı idi ; neden ağladığımı değıl de , ağlamayı kesmemi yoksa onunda ağlayacağını söylüyordu.Göz yaşımı sildi.

- O gelen Zayn'in arabası degil mi ?

-Hani !

arkamı döndüğüm de kimse yoktu . 

-Seni çılgın ! diye bağırdım.Kahkaha atarak gülüyordu.

-Asıl seni çılgın !

Eve geldiğimizde ;

Ev çok sessizdi ve de karanlık.Tek tek lambaları açarak ilerledik ,odama çıkınca sırt çantama kıyafet doldurduk.

-Zayn saat yedide geliyordu değil mi?

-Evet

-10 dakika var ,acele edelim!

dedi Louise .

Aceleyle merdivenlerden inip kapıyı kilitledik.

-Neden seni buradan almıyor ?

-Ben söyledim , Bizimle gelmek istemediğinden emin misin?

-Dedim ya dostum !

dedi burnumu sıkıştırırken .

-Tabi ya! Annenin yanına gideceksin .

dedim gülerek.

Eve hızlı adımlarla gittik.

Kapının önüne gelmemizle Zayn'de gelmişti. Arabadan inip Louise'yi kucakladı. Farklı görünüyordu.Louise ;