PSİKOPAT KIZ

#7

Sabah gözlerimi Uzay'ın çığırmasıyla açtım.
Bir dakika.
Ne?
Uzay mı!

"Elvin teyze! (Buğlem'in annesi) Buğlem ölmüş!"

Gözlerimi hızla aralayıp yataktan doğruldum.Tam da o sırada annem odamın kapısını âdeta kırarak içeri dalış yaptı.

"AHH BENİM GÜZEL KI- kız! Ölmedin mi sen?"

O ne biçim soru ya.

"Evet,anne öldüm.Cenazem yarın.Beklerim mutlaka."

"Dalga geçme kız!"

"E ama öyle soru mu olur?"

Annem hazırlanmam gerektiğini ve aksi takdirde okula geç kalacağımı en az 10837482 kez söyledikten sonra odamı terk etti.

Uzay da yatağıma kurulup bana sırıtarak baktı.

"Ölü gibi uyuyordun ben de öldün sandım.Neyse,n'aber kuzen?"

Göz devirdim ve cevap verdim.

"İyi de ne zaman geldiniz?"

"Az önce.Bir haberim var.Senin okuluna kayıt yaptırdım ve bir ev bulana kadar sizde kalacağız!"

"Hass-..hoş geldiniz.Valla çok iyi yapmışsınız Uzaycığım ya."

Deyip Uzay'a yapmacık bir şekilde sarıldım.Aslında seviyordum onları ama bazen cidden belalardı.

"Ayrıca ellerine ne oldu?"

Dedi sargılı ellerimi gösterip.

"Kavga ettim.Önemli bir şey değil."

Uzay ve Aras:kuzenlerim olur kendileri.Uzay benimle aynı yaşta,Aras üç yaşında.Aras cidden baş belası!

"A-Aras da burada mı?"

"Olmaz mı kızım?"

"Buleeeyymmm!!!"
Türkçe meali:Buğlem

Aniden üstüme bir yaratık atlayınca
-ha pardon Arasmış- sendeledim ama neyse ki düşmedim.

"N'aber yavrum?"

Aras'a "yavrum" diye hitap ederdim.Uzay'a daha bir takma ad bulamamıştım.O yüzden ona şimdilik ismiyle hitap ediyordum.

"İyiii."

Ardından kucağımdaki Aras ile birlikte aşağı inerken Uzay da bizi takip ediyordu.

Aras'ı yavaşça yere bırakıp Aras ve Uzay'ın annesi olan Berrin teyzeme döndüm.

"N'aber fıstık?"

Dedi göz kırparak.Bu kadını çok seviyordum.Acayip havalıydı.

"İyi teyzeciğim,sen?"

"Ben de iyiyim.Ellerine-"

"Kavga ettim.Önemli bir şey değil."

Ardından Ayaz enişteme döndüm.

"Enişte!"

"Buğlem!"

O da benim taklidimi yaparak bana sarıldı.Neyse ki teyzem ellerine ne oldu diye sorduğunda o da yanımızdaydı ve sormasına gerek kalmamıştı.

Teyzemler Antalya'da oturuyordu.İstanbul'a pek gelmedikleri için görüşemezdik ama şimdi İstanbul'a taşındıkları için sık sık görüşeceğiz gibi duruyordu.

"Gel gel seni unuttum."

Dedim eniştemden ayrılıp Uzay'a bakarak.Sırıtarak geldi ve ellerini belime atıp sımsıkı sarıldı.
Yavaşça ondan ayrıldım ve