Gözlerimi telefonumun lanet sesiyle açtım.Yataktan aceleyle kalkmaya çalışırken kendimi birden yerde buldum.
"Ah!"
Ancak umursamadan hızlıca ayağa kalktım ve aramayı cevapladım.
"Bu saatte hangi ap-"
"Buğlem?"
"B-Barış? Sen misin?"
"Evet."
"Ha,ben...Şey-"
"Açıklama yapmana gerek yok...Beraber dışarı çıkalım mı diyecektim."
Telefon numaramı nereden bulmuştu ve neden birden benimle dışarı çıkmak istiyordu?
"O-olur."
Buluşacağımız yeri ve saatini ayarladıktan sonra kapattık.Ona telefon numaramı nereden bulduğuyla ilgili herhangi bir soru sormamıştım. Çünkü merak etmiyordum. O,muhtemelen bu buluşmayı flörtöz olarak algılamıştı.Bilirsiniz;erkeklerin beyinleri genelde böyle çalışır ama onunla dosttan fazlasını olacağımızı sanmıyordum.
Kahvaltımı yapıp hazırlanmaya başladım.
Aniden odama türünün son örneği olan Emre dalınca korkuyla yerimde sıçradım.
"Kapıyı çal seni sevimsiz şey!"
Dudaklarını büzünce kıkırdadım.
"Abla,ben yakışıklı mıyım?"
"Bilmem,sevgiline sor."
"Benim sevgilim yok ki."
"Cevabını aldın işte."
Birkaç saniye yüzüme baktıktan sonra gözlerini yavaşça açtı ve anında annemin yanına koştum.
Koltukta sessiz sessiz oturup dizisini izleyen annemin arkasına atladım ve bağırdım.
"Anne,Emre ağzıma sıçacak!"
"Kız,ezildim!"
Annem kafama bi' tane yapıştırırken aptal aptal sırıtıyordum.Emre merdivenlerde belli olurken anneme sırnaştım.
"Kaç yaşına geldin hâlâ bebek gibi davranıyorsun Buğlem!"
Emre kıkırdarken gülüşümü yavaş yavaş yok ettim ve bağırmaya başladım.
"Emre ayağının yanında tarantula vaarr!!"
Emre tiz bir çığlık atarken bize doğru depar attı.
"Hani nerede!!"
"Geri zekâlı!"
Gülmekten konuşamıyordum.Bu çocuk niye bu kadar geri zekâlı olmuştu? Annem Emre'ye hamileyken ne yiyip içmişti?
Annem kafama bir tane daha yapıştırırken gülmeyi kestim.
"Tamam anne ya.Eğlenmek de yasak oldu!"
Annemin yanından yavaşça kalkarken buluşmaya geç kalmamak için odama yürüme başladım.
Klasik vedalaşma kelimelerinden sonra telefonu kapatarak annemlere haber verdim ve evden çıktım.Onlara 'bizim kızlarla buluşacağız' demiştim çünkü bir daha onlarla saçma erkek arkadaş meselesinden dolayı kavga etmek istemiyordum.
Buluşacağımız yerin kapısından girdiğimde Barış oturmuş,beni bekliyordu.Beni gördü ve gülümsedi.Ben de gülümsedim ve ona doğru yürümeye başladım.