Elçin: Hey, nerelerdesin? (00.12)
Elçin: 3 gündür yoksun (00.12)
Elçin: İyi misin? (00.26)
Elçin: Özlettin (00.37)
Elçin: Endişeleniyorum (00.41)
Elçin: Gelsene (01.14)
Anonim: Sen uyuyorsundur şimdi bu saatte (04.25)
Anonim: Benim hakkımda endişelendiğini görmek bile beni mutlu ediyor (04.26)
Anonim: Ve bende seni özledim, (04.26)
Anonim: Ama işlerim vardı, önemli işlerim (04.26)
Anonim: Bir kaç gün daha ulaşamayacaksın bana haber vermek için geldim (04.28)
Anonim: Kendine iyi bak ve beni bol bol özle olur mu? (04.29)
Telefonu yanımdaki sehpaya bırakıp karşımdaki adama döndüm. Karşımdaki adam da bana döndüğünde sorar gözlerle baktım.
"Adamı bulamadık, araştırıyoruz. Sizin burada beklemenize gerek yok, babanızın yanına gidebilirsiniz isterseniz. Biz size haber vereceğiz bir gelişme olursa."
"Mutlaka haber verin."
Gerçekten çok yorgundum eve gidip uyumak istiyordum ama önce hastaneye uğrayıp babama bakmam gerekiyordu. Benim için temin edilen arabaya binip gözlerimi dinlendirmek için kapattım. Gözlerimi açtığımda çoktan gelmiştik.
Arabadan inip hastaneye giriş yaptım. Asansöre binip babamın olduğu kata çıktım. Odasına girdiğimde annem koltukta babamın elini tutmuş uyuyordu. Babam da anneme dönük bir şekilde uyuyordu.
Onların iyi olduğunu gördükten sonra rahatlayıp eve doğru yol aldım. Eve vardıktan sonra yatağa yatıp kendimi uykunun kollarına bıraktım.
