Anonim: Nasılsın bugün? Hocanız dönmüş, kursa gidecek misin
Elçin: Evet gideceğim
Elçin: Gitmezsem Leyla'nın gazabına uğrarım
Anonim: Sösmödsmödl
Anonim: Çok tatlı bir arkadaşlığınız var
Anonim: Ama sanırım sen öyle düşünmüyorsun
Anonim: Doğru mu bildim
Elçin: Doğru bildin
Anonim: Seni daha fazla rahatsız etmemeliyim, uykunu al güzelce
Anonim: İyi geceler
Elçin: Peki, iyi geceler.
(Görüldü 01.02)
Elçin çevrimdışı..
Anonim çevrimdışı..
Kursa hazırlanma vaktim gelmişti. Bir saat kalmıştı dolapta elime ne geldiyse aldım üstüme geçirdim. Ayakkabılarımı da giyip evden çıktım. Telefonum popomda titriyordu. Leyla arıyordu.
"Efendim bebek?"
"....."
"Yoldayım."
"....."
"Ya niye yalan söyliyim kızım? Yoldayım işte."
"....."
"İyi tamam on beş dakikaya oradayım."
"....."
"Tamam hadi kapat kapat."
Bu kurs ne kursu derseniz eğer Leyla ile sıkılmamak için yazıldığımız sınava hazırlık için bir kurs. Daha doğrusu Leyla hem çalışkan hem de eğlenmeyi seven biri olduğu için. Beni zorla yazdırdığı bir kurstu bu.
&
Ertesi Gün
Anonim: Nasılsın bugün
Elçin: İyiyim, sen nasılsın?
Anonim: İyiyim, en sevdiğin renk ne?
Anonim: Ya da mesela, hangi renkleri sevmezsin?
Anonim: Ne yemezsin? Neye alerjin var?
Elçin: Bilmemene şaşırdım açıkçası sizden beklenmeyen performanslar sergiliyorsunuz Anonim bey.
Anonim: Takdir edersin ki müneccim değilim. Dolayısıyla bilmiyorum
Elçin: En sevdiğim renk, mor. Özellikle sevmediğim renk yok ama pembeden çok hoşlanmam.
Elçin: Domates ve zeytini pişmemiş halde yiyemem mesela. Tek yiyemediğim yemek mercimek yemeğidir. Çileği çok sevmeme rağmen de alerjim vardır.
Anonim: Anladım, teşekkür ederim
Elçin: Neden teşekkür ediyorsun ki
Anonim: Bilmem, içimden geldi
Elçin: Anladım.. Sonra görüşürüz o zaman?
Elçin: Bir miktar son sınıf olduğum için ağlayarak ders çalışacağım da
Anonim: Görüşürüz, kendine dikkat et.
Elçin çevrimdışı..
Anonim çevrimdışı..
