Elçin: Ya sen bana niye yazmaya başladın ki?
Giray: Ne?
Elçin: Bana niye anonim olarak mesaj attın diyorum?
Giray: Rahatsız mısın?
Elçin: Hayır, rahatsız değilim. Sadece merak ediyorum.
Giray: İleride öğreneceksin zaten şimdi sormanın anlamı yok
Elçin: Ama ben şimdi öğrenmek istiyorum
Giray: Ben.. Şimdi söylemesem?
Elçin: Söylemeni istiyorum
Giray: Üzgünüm Minik, hazır hissetmiyorum henüz, vereceğin tepkiden korkuyorum.
Giray çevrimdışı..
"Konuştunuz mu?"
"Evet konuştuk ama pek olumlu değil."
"Ver okuyalım"
Telefonu Leyla ve Aslıya uzattım Arda da kafasını araya sokup okumuştu. Sorun değildi ona da okutacaktım zaten daha sonra. İlk konuşan Aslı oldu.
"Kızım bu çocuk seni seviyor."
"Saçmalama."
"Aslı haklı bebeğim üzgünüm ama gerçekten haklı"
"Ya Leyla sende mi? Öyle bir şey yoktur ya. Arda sen ne düşünüyorsun?"
"Ben öyle düşünmüyorum bence o çocuğun da kafası karışık niye yazdığını bilmiyor bir boşluğa düşmüş belli ki ve moralini düzeltmek için sana yazmış gibi yani bana böyle geldi."
"Öyle mi diyorsun?"
"Ya sen dinleme bu yarım akıllıyı ne dediğini bilmiyor bu Ardarda. Sen bizi dinle."
"Benim gitmem gerekiyor sonra görüşürüz."
Hızla oturduğum yerden kalkıp eve adımlamaya başladım. Kimin tespiti doğruydu bilmiyordum o söylemeden de anlayabileceğimi sanmıyordum. Bu nedenle henüz bir şey söylemek mantıklı değildi. Girayı da sıkmak istemiyordum. Kendi ne zaman istiyorsa o zaman söylerdi zaten. Zorlamanın anlamı yoktu.
Eve vardığımda annem daha gelmemişti. Kafam dağılsın diye yemek yapmak için mutfağa geçip ne yapacağıma karar verdim ve malzemeleri çıkardım. Tam yapmak üzereyken telefonuma bir mesaj düştü.
Giray kişisinden 2 yeni mesaj.
