MS 1: Endless romance (Completed)

Chapter 6

#MSeries1

Confidently standing in front of my classmates while doing my task is not new. I'm used to it. Since napag aralan ko nang maayos ang topic ko kagabi dire-diretso ang discussion ko and my proof keeps on nodding her head for an approval about everything that I say. My classmates are just listening but most of them taking down notes.

After ng overview namin ni Nico ay nagpalakpakan silang lahat. My proof stood up and greeted us.

"Magaling naman pala itong si Mr. Armando basta may matinong kasama."puri niya.

Nico was in his shu move again. Nakayuko at napakamot sa batok. Sinulyapan niya ako't nahihiyang ngumiti.

Ngumiwi ako. Neird.

"And for Ms. Sañeda...grabe you haven't failed me in everything that you do, ija. Keep it up."komento niya.

"Thank you, Mrs. Herman." I said before I go back to my sit.

"I am encouraging everyone to be more competitive and use initiatives on every tasks that you will be given. In that you can get that 1 grade on you're report cards. And for my announcement...bukas ay magsisimula na kaming mamili kong sino dito mga pwedeng ipanlaban sa Sport Fest..."

"Naku! Meron agad yan, Ma'am! Ang gagaling ng mga kaklase ko rito!"mayabang na sabi ni Arnold na nasa pinalikuran kasama sina Joss at Erick.

"I'll try for a lyrical dance this year, Ma'am."si Joss.

Nanlaki ang mata ko sa narinig. Lyrical dance! I've been rotting to join that one some day!

"That's nice, Joss. Sige pag uusapan natin yan bukas. Dismiss."

Naghiyawan ang mga kaklase ko at isa isang lumabas na para bang mga kabayo na nakulong sa matagal na panahon.

"Joss..."

I called his attention when he's about to pass by.

Nilingon niya ako at napahinto sa pagsukbit ng kanyang bag.

"Bakit,Aela...may kailangan ka?"medyo may kabagalan niyang tanong.

Try lang naman 'to.

"Sa lyrical dance may...may pair kana?"nahihiyang kong tanong. Ang tanong niya sinagot ko rin ng tanong.

"Ah! Gusto mo? Sige ba! Sabihin natin kay ma'am bukas,Aela. Sige bye!"aniya't nagmamadaling umalis.

Napatunganga pa ako saglit sa biglang pa alis niya. But then I sighed and smiled knowing that he allows me to be his partner.

"Alam mo nakakainis rin ang lalaking 'yon. Noong isang araw bunto't ng bunto't tapos ngayon...ewan! Hindi na nagpakita!"inis na inis si Julia.

Nasa bench kami ng soccer field tanaw ang mga lalaking nag lalaro. Kanina pa siya talak ng  talak tungkol sa isa pa niyang manliligaw na hindi na mahagilap kung saan. Dapat nga academics ang pinag sasabi nito e.

"Wag na siyang magpakita ah!"muntik ng magsilabasan ang mga ugat niya sa leeg dahil sa pagkainis.

Natawa ako.

"Chill! Maybe you should give him time. Siguro marami kayo kaya hindi ganyan. Hindi ka inuna kaya naghihintay ka ngayon..."I stop when she gave me her death glare.

"Alam mo ikaw sumusobra narin yang pagka inggrata mo e. I don't care of your "I like things complicated chu chu" tsaka pwede ba, Ae hayaan muna ako? Ito lang naman nagpapasaya sakin."maarte niyang saad.

Natawa ako ulit.

"Okay fine. Sabi mo e. Basta ayaw na ayaw ko kapag umiiyak ka sa harapan ko. Malilintikan ka sakin."sabi ko.