MS 1: Endless romance (Completed)

Chapter 44

#MSeries1

"You okay?"

Tumango si Ate at binaba ang tasa ng kape. "Yup. Bakit?"

Umiling ako. She's very fine and pretty today. Walang kahit anong bakas tungkol sa napag usapan namin kagabi.

"Bye, sis! Una na ako."aniya't humalik sa pisngi ko bago umalis.

Ryan fetched me at exactly nine in the morning. Nakabihis na ako at nakapag almusal na. He's wearing a dark blue jeans and a polo shirt.

"Good morning!"

"Hi!"bumaba na ako sa hagdanan ng front door at sinalubong niya.

"Breakfast?"tanong niya ng makalapit ako at hinawakan sa bewang.

"Yeah. Saan tayo ngayon?"tanong ko.

"I'll take you to the site. Let's go?"

"Tara!"then he opened the car door for me.

He brought me at the site. There are men who's cleaning the area and some engineers too. Nasa likod kami ng kanyang sasakyan. Nakabukas iyon para doon kami umupo habang tanaw ang mga tauhan na nagtatrabaho.

"Anong gagawin niyo rito?"tanong ko. Nakaupo sa likod ng sasakyan habang siya naman ay nasa gilid ko, nakatayo.

"Dito itatayo ang factory."aniya sa malalim na boses.

"Hindi kana magtatrabaho sa daddy ko?"

"Magtatrabaho parin habang tinutulungan si papa rito."

Tinanaw ko ang malawak na lugar. Maagang maaga pa pero tirik na ang araw. Medyo mainit narin ang simoy ng hangin. Mabuti pa siya may ibang mapag kakaabalahan. I still don't know if tuloy ba ako na pumasok sa kompanya ni dad. Palagi siyang nandoon at magtatrabaho parin. So it means if I go to work there, we'll always see each other. Kahit ilagay ako sa ibang floor may chance parin na magkita kami. Unless nalang kung magtataguan kami.

"What are you thinking?"he interrupted my thoughts.

Ngumiti ako sa kanya sabay iling. "Wala naman."

His lips are in grim line. Tumango siya bago binalik ang paningin sa mga manggagawa.

He's just so... perfect. May pananaw sa buhay. Stable ang trabaho. Mabait, masunurin at mapagmahal. Bunos na lang ang pagiging gwapo at matikas niya sa katawan. I remember our first night in his grandparent's house. Sobrang perfect niya sa pangangatawan. There's no other word to describe him.

"What? You've been examining me..."

Napakurap kurap ako sa sinabi niya. My face heated as I tried to hide it and look away. Tumikhim ako.

"W-wala."nauutal kong sagot.

Mas lalo lang akong nag init ng lumapit pa siya lalo sa akin at kinulong ako sa kanyang braso. His hands are on the both sides of thighs locking me on it. Iniwas ko ang sarili at pati narin ang mukha.

"Tell me. Kanina mo pa ako tinititigan."panunuya niya

"Wala nga!"I tried to pushed his chest but he's strong that I couldn't even lift a finger."Ryan... please."I begged and still struggling on pushing him away.

"Tell me first and I'll free you. Come on."pangungulit pa niya.

I stopped and groaned in my frustration. I crossed and look at him. Matapang ko siyang tinitigan pabalik kahit paman ramdam na ramdam ko ang malakas na kabog ng puso. What a traitor heart I've got.

"What is it?"he asked again.

I guess this is the time to say how perfect and ideal he is.

"I was just thinking of how...perfect you are. Sobrang bait mo. Sobrang masunurin at sobrang mapagmahal. You've got a stable job now and a very ideal man. You're just so p-perfect."I honestly said without breaking my eye contact on him.