Nawawalan na po ako ng oras mag sulat maraming salamat sa mga patuloy na sumusubaybay. Maraming maraming salamat po kahit baguhan palang ako naging libangan ko lang ang pagsusulat. Pero sinisikap ko pong makapagsulat ng magandang story. Pero hanggang ngayon wala parin nagbabago kailangan ko lang pong pagaralan pa. Maraming maraming salamat po sa nagbasa, nagvote at patuloy na sumosuporta. Thank you guys.
--kilande😘😘
Spencer POV
Hindi ko alam kung bakit ako ang magtuturo ng sayaw sa millenial. Si sir kase ang namili ng magtuturo pero aaminin ko may kakayahan naman akong magturo at magsayaw pero mahihiya ako. Ang kagrupo ko ay may sampung member si shawn, Justine, Heaven, Kent, at renzy bali sila lang ang kilala ko. Yung lima hindi ko pa alam ang mga pangalan nila. Kase kami lang magkakaibigan ang laging magkakasama kaya hindi ko sila masyadong kinilala. Bali tatlong lalake at dalawang babae yung. Kasalukuyan akong nakahiga sa kama ko gabi na at hawak hawak ko ang cellphone ko.
Ito ang pinaka ayaw ko yung paguusapan nyo kung saan ang venue para doon kayo magkita kita para mag practice. Kase sa dati naming school may kanya kanya na kaming choreographer. Kaya wala ng hustle pero ngayon ako ang magtuturo sa kanila.
Group conversations
Team millennial admin Spencer..
member heaven and shawn.
"hey heaven at shawn pakiadd nalang yung iba" bungad kung chat sa group.
Heaven added Justine.
Shawn added renzy.
Spencer added kent.
Heaven added Zamie, Melody, Edward, Reigi and Harvey.
"may announcement lang ako sana naman ay maseen ng lahat bukas ng umaga ang practice natin. Kailangan nyo din mag pack lunch at mag kita kita tayo sa plaza ng 7:30 please sana dumating ang lahat" ayan ang huli kong chat sa group namin bago matulog.
Hay sana naman maging maayos ang lahat.
"oh. Spencer ang aga mo atang nagising? may gagawin ka ba?" sunod sunod na tanong ni mommy habang pababa ako ng hagdan.
"opo mommy may project lang po kami" walang gana kong saad bago pumunta sa kusina. Ipinaghain na ako ni mommy pagkatapos naman ay mabilis ko iyong inubos. Alas syete lang naman eh kaya may thirty minutes pa ako.
"oh tapos ka na!" tanong ni mommy sa akin dahil pagkatapos kung ubusin ang pagkain ko ay mabilis akong tumayo at lumabas ng bahay. Hindi ko na sya sinagot kaya mabilis akong nagpahatid sa driver namin at pumunta na sa plaza.
Pagkadating ko doon ay wala pang tao kaya naupo muna ako sa isang upuan sa ilalim ng puno. Mga limang minuto lang ay dumating na si kent at renzy. Nakasimangot ito lumapit sa akin pero hindi ko sila pinansin.
"hoy napakawalang kwenta mo talaga bakit iniwan mo kami? Member mo kami kaya sa susunod ay wag mo na kaming iiwan huh!" galit na sigaw sa akin ni kent at pagkatapos ay tumabi sa kinauupuan ko.
"paupo din ako" saad ni renzy na hindi nakatingin sa akin nakatingin sa hawak nyang cellphone.
"oo na! ang dami daming upuan dito pa talaga sa tabi ko!" singhal ko sa dalawa habang itinuturo ang mga upuang bakante sa di kalayuan.
"kaya kami dito umupo kase tignan mo naman ang init sa lugar na yung mabibilad kami. Ito....ito..... tignan mo si renzy hahayaan mo ba yang mainitan at ako huh?" sagot ni kent. Hay kahit kailan talaga napaka daldal nito dati naman hindi masyado pero ngayon malala na.
BINABASA MO ANG
BEHIND HIS SMILE_SERIES 1_ (DONT FALL IN LOVE WITH A BROKE MAN)_BOOK 1_COMPLETE
RomancePAST AND PRESENT ? BEHIND HIS TEARS THERES A LOT OF SACRIFICES AND LONELINESS THAT HE WANT TO KEEP IT TO HIM SELF. BEHIND HIS MASK THERES A FACE OF HIDING HIS TRULY FEELS. BEHIND HIS SMILE SHE IS THE ONLY REASON WHY HE FEEL SO HAPPY AND COMPLETE...
