Unforgotten Tale

CHAPTER 8

DREAM

'Aurora, sweetheart. Please comeback to us.' Naririnig ko ang boses ng mama ko. Naririnig ko rin ang mga hagulhol niya. Nasasaktan ako, gustong gusto ko siyang yakapin pero hindi ko magawa. Sobrang miss ko na sila. We may not see each other that much but I'm longing for them. Nagpalinga linga ako at hinahanap ang pinanggalingan ng boses ni mama pero wala. It's just an empty space. I'm shouting and shouting. Baka sakaling marinig nila ako. I'm just running and running but it seems like there's no end.

Mom!" I shouted. Napa bangon ako bigla at tumambad saakin ang mukha ni Melissa.

"You're having a bad dream. Kanina pa kita ginigising." Panaginip lang pala. Pero bakit parang totoo, labis kong nararamdaman ang sakit sa boses ni mama, 'yung mga hagulhol niya.

"You okay?" Tanong ni Melissa at inabutan ako ng tubig. Tinanggap ko ito at sumimsim.

"Yeah, It's just a bad dream." But I know to myself that it's not just a dream. As soon as possible gusto ko ng umalis dito. Panigurado nag aalala na sila.

"You're shouting mom awhile ago. Napanaginipan mo ba ang mama mo?" Tipid akong ngumiti kay Melissa.

"Miss ko lang sila." Nagliwanag naman bigla ang mukha niya.

"Pwede natin sila puntahan sa week end." Suhestyon niya. Kung may iniinom lamang ako baka nabilaukan na ako.

"Ah, eh malayo diba." Na pa simangot naman siya. Gusto ko mang sabihin kaso hindi pwede.

"It's okay, next time." Sagot niya naman. Yeah, next time walang ganang sagot ko.

Nagpatuloy lang ang klase. I didn't see Juaquin for today. He didn't attend our classes. Nagpaalam naman ako kay Melissa na may titignan lang sa library. But the truth is I'll talk to the headmistress.

Nasa tapat na ako ng opisina niya. Kakatok na sana ako ngunit naka awang ang pinto at mukhang may kausap siya, mukha silang nagtatalo. It's not my intention to eavesdrop but I slowly lean in order for me to hear what they are arguing about.

"What now? You can't bring her back." Narinig kong sinabi ng lalakeng kasama niya. Can't bring back who? Me? I don't wanna be assuming but it's like it's somehow related to me.

"Of course I can't, and I won't." What does she mean by that?

"Hindi tayo dumating sa puntong ito, na nagpakahirap na madala siya rito para lang ibalik siya ulit." Pagpapatuloy niya pa. Dinala? Sino? Now I am certain It's not me who they are talking about. Wala namang nagdala sa akin papunta rito kundi ang sarili ko lang. I guess it's not the time to talk to her. May mga sinasabi pa siya pero hindi ko na gaanong narinig. Umalis nalang ako, sa susunod na lang siguro.

Habang pabalik sa room namin nakasalubong ko si Melissa.

"Oh, saan ka pupunta?" Tanong ko sa kanya, mukha kasi siyang nagmamadali.

"Pupuntahan sana kita sa library. Pinatawag raw kasi tayo sa hall. Ngayon na yata mag d-decide kung saang grupo tayo mabibilang. Tara na." Bigla nalang niya akong hinila. Oh, but I am still on my uniform. Napa buntong hininga nalang ako. Bakit ba ang hilig ng mga tao rito na manghila.

Nasa may Fortes Hall na kami. Ang daming mga estudyante. Sa box ng Unisus namin inilagay ang registration form namin ni Melissa. Sana matanggap kami. Maiingay ang mga estudyante pero biglang nanahimik lahat ang mga tao ng naglakad ang headmistress papunta sa mga box.

"Good Evening students. We'll see which house you belong into. It doesn't mean that what house you choose will be the group you''ll be in. We're going to choose it by magic." What does she mean by that?

"You fill out the registration form and there are questions you need to answer in there. The way you answer those questions represent who you are, and that will determine what house you should be." Well that's fair enough.

Narinig ko naman ang pagka dismaya sa boses ng mga ibang estudyante. 'Yung mga iba naman tila na e-excite. Napaka rami naman kasing mga envelope ang nasa Beithir, halos hindi na magkasya ang mga ito. The headmistress chanted a spell, bigla nalang naglipana ang mga sobre at pumasok ang mga ito sa iba't bang kahon. It's mesmerizing, sana magawa ko rin 'yan. I don't have the blood of a wizard though, kaya malabo.

The headmistress chants a spell again. Ngayon naman nagsilabasan ang mga sobre at nagpunta sa mga estudyante. I received mine and opened it. Written in cursive and bold letters 'WELCOME TO THE HOUSE OF GRYPHON. WE ARE GLAD TO HAVE YOU.'

Tinignan ko naman si Melissa. "What house are you in?" Magkasabay naman naming tanong at natawa nalang kami. "I'm in Gryphon." Magkasabay ulit naming tugon. I'm happy that I'm with her.

Si sungit kaya? Why am I thinking about him now? Naputol ang pag iisip ko ng magsalita ulit ang headmistress.

"There will be a welcome ceremony conducted by the professor administering your house. Further announcements about that will be followed. For now enjoy your dinner." Pagkatapos niyang mag salita ay umalis na siya.

Nais ko pa sana siya na habulin upang makausap kaso ay hinila na naman ako ni Melissa sa dining table. Nagsimula na lamang akong kumain.

"Where did you go last night by the way?" Biglang tanong ni Melissa. Natigilan naman ako sa pag subo. I thought she didn't notice. Nagising ba siya? Based on her voice it's like she knows something. This is not good.

"You're with Joaquin right?" Pabulong lang niyang tanong. Para siguro walang makarinig. I guess I'll just tell her.

"I know you're keeping something from me. Ayaw kitang pilitin na magsabi, but sneaking in the middle of the night? Paano kung may ibang taong makakita sainyo? That girl last time, I found out why she's there and it's because they saw you with Joaquin. Who knows, maybe next time hindi nalang pag irap ang gawin niya."

Natahimik naman ako sa sinabi niya.

"I'll tell you later." Nagbuntong hininga siya at ipinagpatuloy na ang pagkain. Napa isip naman ako sa babae, I'm not doing anything wrong, so I have nothing to worry about.

And maybe she will not do anything to harm me, because if she really has plan to sana noong nagkita kami sa lounge area may ginawa na siya. She acts like a brat but I think she's not that kind of a girl to get into catfights.

I just really don't know what's the reason why she did that. If it's about Joaquin she has nothing to worry about.