wF Chapter 40: Park

53 2 0
                                        

Coline POV

Natapos ang buong klase at magsisiuwian na kami...

Grabe,Ang Lupet ni Ma'am kanina.kaya pala siya ngiti na ngiti kasi may surprise Test pala.

Buti na lang at nalampasan namin yun.Buti na lang talaga at hindi nawala sa Utak ko ang mga itinuro niya kahit na medyo si Heart tong iniisip ko.

Sa totoo lang masaya ako na kasama ko habang nagtetest ang Crush ko.Dati kasi kahit katabi ko siyang nagtetest wala pa din kasi ewan ko ba naalam niya na nageexist ang Puso ko sa Mundo.Na nag-eexist ang nararamdamn ko sa kanya.Kanina nga habang nagtetest kami parang sinasadya ata nang utak ko na magtanong sa kanya kahit lam ko naman ang sagot.Pero dun ko naman napatunayan  na matalino siya dahil lahat nang tanong ko eh nasasagot niya.Nagmumukha tuloy akong Bobo.

"Coline,sa Park tayo,harap nang Bahay niyo." sabi ni Richard sa akin.

"Para saan naman."  nagtatakang tanong ko.

"Bakit ayaw mo kasama pa naman si Ruppert." sabat ni Cherryl.Buti na lang talaga at nasa loob pa ako nang Room si Ruppert at inaayos niya ang Gamit niya.

Napatingin ako kay richard kasi napangiti din siya sa sinabi ni Cherryl.

"Alam mo na." parang ayaw ko pang malaman ang isasagot niya.

"Matagal na." sagot niya.

Nagsingitian sila sa isa't isa.Leche talaga tong si Cherryl,Hindi mapagkakatiwalaan.

"Oh tara na." biglang sabat ni Ruppert galing sa likod namin.

"Oh baka hanapin ka ni Tita." nag-aalalang sabi ni Richard.

"Hindi na,nag-usap na kami ni Mama na hindi na niya ako sususnduin.Ihahatid na lang." sagot ni Ruppert.

"Oh Tara na." sabi ni Cherryl.

"Geh.."  sabi ko.

Bumaba na kami nang Hagdan at papunta na sa Terminal nang Tricycle.

"Libre na kita sa Pamasahe Coline." sabi ni Ruppert nang makarating kami nang Terminal.

"Ahh.Hindi ako na.May Pera naman ako eh.Thanks na lang." sagot ko.Hindi naman ako mukhang Libre nho.

"Hindi ako na." pagpupumilit niya.

"Ang Kulit mo rin nho." sabi ko.

"Bakit nga si Richard eh ililibre niya si Cherryl.Kaya dapat ikaw din." 

Enebe Kenekeleg eke.

 "Eh ayoko parin.Hindi naman ako katulad ni Cherryl na mukhang Libre." 

"Bahala ka  basta sasabihin ko kay manong na huwag tanggapin ang Bayad mo." sabi niya.

"Sige na nga,basta First at Last lang to ah." sabi ko.

"Thank you!." sabi niya sabay ngiti.

15 minutes,nakarating na kami nang Park.Hindi kami nagpakita kay Mama kasi baka ano na naman ang sasabihin.Dun lang kami sa pinakatagong parte nang park.

Maraming tao sa Park.May mga Estudyanteng nagpapractice,may mga Lovers na nagdedate.

Naalala ko tuloy yung ginagawa lagi namin ni Cherryl.

Parang ang sarap sumigaw na 'walang FOREVER' kung hindi ko lang kasama si Ruppert eh.

"Bibili lang kami ni Cherryl." narinig kong sinabi ni Richard kay Ruppert.

Ha! ano. kami lang dalawa maiiiwan dito.Hindi pwede yun.

"Hoy sama ako." pasigaw kong sinabi.

"Hindi na,samahan mo na lang diyan si Ruppert." pasigaw ding sabi ni Cherryl.

"Huwag kayong bumili sa Tindahan ni Mama." pasigaw ko rin.

"Oo." sagot niya pasigaw parin.

Tumingin ako sa Likod ko.Nakita ko si Ruppert.

Nakatingin sa itaas,parang hinala ko tinitingnan niyang Lumubog ang Araw.Mas lalo tuloy siyang pomupogi kapag seryoso sa isang bagay.

"Anong tinitingnan mo diyan." tanong ko sa kanya kahit alam ko na ang sagot.

"Tinitingnan ko ang Airplane na dumadaan." sagot niya habang nakatingin parin sa Eroplano na malapit nang Maglaho.

"Eh ano namang meron sa Eroplanong napadaan lang." tanong ko sa kanya.

"Pangarap ko kasi balang araw maging Piloto." sagot niya nang nakatingin parin sa Eroplano.

"Ahhh." yan na lang ang nasabi ko.

Tumingin siya sa akin at...

"Eh ikaw anong pangarap mo." seryosong tanong niya.

"Maging Flight Stewardest." seryosong sagot ko habang nakatingin sa kanya.Medyo may pagkamalapit din sa Pangarap niya.

"Ahh." sagot niya.

Nakatingin na kami ngayon sa isa't isa.Hindi ko alam kung ano ang Gagawin ko,parang ayaw umiwas nang mata ko sa pagkakatitig sa kanya na habang siya rin eh nakatitig din sa akin.

wala akong maisip na paraan para lng makaiwas sa mga singkit niyang mata.Mukhang ang Utak at Puso ko eh nagkakasundo ngayon.ayaw mag-isip ni utak kung ano ang gagawin samantala si Puso naman eh kanina pa kinikilig.

Seryosong Seryoso siya sa pagkakatitig sa akin.Mukhang nakaFreeze lahat.Parang kami lng ang tao dito sa Park.Hindi ko alam,Hindi ko talaga alam.

Walang FOREVER 1Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon