Nagising ako sandali sa alarm ko pero dahil antok pa ay pinatay ko iyon at muling pinikit ang mata pero nairita lang ako ng mag ring naman iyon kaya sinagot ko agad kahit hindi ko alam kung sino iyon
"What?" iritang tanong ko ng masagot ko ang tawag
"I'm already here na outside" napaupo naman ako sa kama ko ng makilala ko ang boses at tiningnan ko ang oras.
2:30 am? What the heck
"G-goodmorning?" wala sa sariling sambit ko
"I knew you wouldn't wake up early so I went here early. Are you not going to let me in? Medyo malamig dito sa labas" sagot niya sa akin
"Ahh yeah, wait. Mababa na ako" nag madali akong bumaba sa kama at sinuot ang tsinelas tsaka tumakbo pababa habang nasa tainga ko pa din ang cellphone ko
Pag bukas ko ng gate ay nakita ko agad si Marcus na nakasandal sa kanyang kotse kaya tiningnan ko lang siya
"Hey! I said goodmorning" hampas niya ng marahan sa noo ko
"Ah yeah? Right" What the... miski ako natatangahan sa sarili ko
"Ano bangag ka teh? Sabi ko naman sayo kagabi matulog ka na dahil maaga tayong aalis pero ayaw mo at nang asar ka pa. Oh ano bangag ka ngayon?" sambit niya na parang nangangaral na nanay "pumasok na tayo sa loob, malamig dito. Naka sando ka pa naman"
Napatingin ako sa sunod ko at ngayon ko lang naalala na naka sando at shorts lang ako. Kita pa sa sando ko ang strap ng bra ko kaya naman nahiya ako tsaka tumalikod at pumasok ng bahay
"Don't be shy. Makikita ko yan everyday kapag kasal na tayo" pasigaw ngunit mahina pa din niyang sambit para hindi magising ang ibang tao.
"Yeah whatever. Wait for me" sambit ko tsaka humakbang sa hagdan para sana dumeretso sa kwarto ko
"Don't worry, I can wait for you. Kahit ilang years pa yan basta sakin ang sure na bagsak mo"
"What? I said wait for me I'm just going to take a bath" nagugulang sambit ko. Does he reffering for wedding?
"Ah yeah I thought I have to wait for you to marry me" ah yeah he does
"What? No"
"No? So you want to marry me right now?"
"What the heck Marcus!" inis na sambit ko
"Hahaha I'm just kidding babe. Go upstairs and take a bath na" tatawang sambit niya lang sa akin kaya inirapan ko siya at umakyat na lang ako sa kwarto ko para maligo.
Nag suot lang ako ng fitted croptop tsaka gray na pants at white shoes tsaka ko kinuha ang isang bag kung saan nakalagay ang damit ko good for two days at bumaba na din kung saan nakita ko si Marcus na nakatutok lang sa kanyang cellphone habang nakaupo sa couch.
"I'm all set" sambit ko para lingunin niya ako
"Austine is awake, he's in you kitchen" sambit naman niya at ng lumingon ako ay saktong lumabas na din dun si kuya
"Don't wake them up, I'll tell them later na nakaalis ka na" pag tukoy niya kila mommy
"Ok. We'll be going now" sagot ko na lang sa kanya
"Yeah. Take care" sambit niya tsaka marahang ginulo ang buhok ko bago bumaling kay Marcus "ayusin mo buhay mo ha! Pag may nangyaring masama sa kapatid ko" pag babanta niya
"Tsk. We will go na" nakangising sagot lang ni Marcus sa kanya.
Lumabas na nga kaming dalawa at sumakay na sa kotse niya tsaka siya nag start ng engine. Pinagmasdan ko naman ang mukha niya kaya nilingon niya ako
"What?" nag tatakang tanong niya
"Did you sleep?"
"Hmm. Medyo"
"You want me to drive?" I ask. Hindi naman kasi ako inaantok
"You're driving me crazy already, isn't that enough?" nakangiting sagot niya
"I'm serious"
"Yeah. Fine. Ikaw na muna ang mag drive if you want, wala naman masyadong sasakyan since madaling araw pa lang" sagot niya tsaka nag tagkal ng seatbelt kaya nag tagkal na din ako
"Pero kapag maliwanag na at madami na tayong kasabayan na sasakyan ay ako na ang magdrive" sambit niya lang bago bumaba sa kotse at mabilis na pinag buksan ako ng pinto ng sasakyan at lumipat na ako sa driver's seat
"You can sleep if you want. Di ko naman ibabangga itong kotse mo" sambit ko ng makapag seatbelt na kami pareho
"Hindi ako takot para sa kotse. Takot ako para sa ating dalawa" sagot naman niya sa akin
"Yeah, don't worry hindi tayo mababangga. Matulog ka na nga diyan" utos ko sa kanya at narinig ko pa ang mahina niyang pag tawa bago ako nag drive
Hindi pa naman nag tatagal sa byahe ay nilingon ko si Marcus at nakatulog siya agad. Halata mong antok na antok siya kanina kaya ayan nakatulog agad.
Tahimik na lang ako nag drive at dahil madilim pa nga ay wala gasinong kasabayan na sasakyan.
Nililingon ko din si Marcus pero mas focus ako sa kalsada dahil ayaw ko pa naman mabangga noh. Maalam ako mag drive, pero hindi masyadong sanay sa highway.
Nag liliwanag na din at madami dami na din ang kasabayang sasakyan pero ayaw kong gisingin si Marcus dahil mukhang ang sarap ng tulog niya.
Ilang oras na lang din naman ay makakarating na kami sa hotel kung saan kami mag checheck in.
Nakinig na lang ako sa music habang nag dadrive para malibang ako saglit ng maramdaman ko ang pag galaw ni Marcus kaya naman nilingon ko siya saglit
"Why didn't you wake me up?" sambit niya habang kinakamot ang bridge ng kanyang ilong "stop the car na, I told you I'm going to drive kapag maliwanag na e"
"Cause your still sleeping" irap ko tsaka tinigil ang sasakyan sa gilid
"Kahit pa. Tsk." taray ng bagong gising na to
"Taray mo pala pag bagong gising hahaha" asar ko sa kanya
Pero hindi niya ako pinansin at tinagkal niya lang ang seatbelt niya bago bumaba at binuksan ang pinto ng driver's seat. Nag pout lang ako tsaka bumaba at lumipat sa shut gun seat.
Akma siyang mag dadrive pero lumingon siya saglit sa akin.
Nagulat ako ng bahagya ng hinalikan niya ako sa pisngi at ngumiti
"I'll miss you" sambit niya
"You'll miss me? Why?" takang tanong ko.
"Ahm. Nothing" iling niya lang tsaka kinuha ang kamay ko bago siya nag drive.
He will miss me? But why? Aalis ba siya? I'm curious...
BINABASA MO ANG
Expect the Unexpected
Ficção AdolescenteSa bawat araw na darating hindi mo alam kung anong posibleng mangyari. Maaring saya, lungkot o pagkabigo ang harapin mo sa panibagong araw. Ganoon pa man, dapat ay palagi kang handa at positibo sa buhay. a sequel of story of Unexpected
