Expect the Unexpected

Chapter 41

"Azeyha?" dinig kong katok ni daddy sa kwarto ko kaya naman lumabas ako

"Why po?"

"Shawn is downstairs, he is waiting for you"

What? Why? Ah yeah. Nag akit nga pala siya

"Ah okay po. Mag papalita lang po ako" sagot ko sa kanya at tumango sa akin si dad bago tumalikod sa akin

Pumasok naman ako sa kwarto ko para makapag palit, buti na lang at nakaligo na ako kaya di ako natagalan

Pag kabihis ko ay bumaba naman na ako at doon ko nakita si Shawn na naka upo sa couch

"Hey sorry for waiting" sambit ko agad

"It's okay. Hindi ko din naman nasabi sayo kung anong oras kita susunduin e" sagot niya "lets go?"

"Yeah. Tara na" sambit ko bago nag paalam kila mommy at daddy.

Wala dito si Ayden at kuya. Ewan kung nasaan ang dalawang iyon. Umalis kanina agad pag kakain ng lunch e. Mukhang nag mamadali pa.

"Hindi mo na ako naalala after mag confess ni Marcus sa iyo" sambit ni Shawn habang nag dadrive

"What? Sorry for that"

"Do you already like him that time?" seryosong tanong niya

"Yes. But I'm not sure of it pa that time kaya hindi ko sinabi nung nag bonfire tayo" sagot ko sa kanya

"Sa totoo lang ay alam ko ding may gusto siya sa iyo nung panahon na iyon"

Nilingon ko siya "but why did you show me some interest?"

"That time wala talaga akong interest sayo. Sinabi kasi ni ate sa akin na pag selosin si Marcus" sagot niya "pero nung nakita ko yung pag kunot ng noo niya nung nag pakilala ako sa iyo ay doon ko nasabing gustong gusto ka niya dahil hindi naman ganoon si Marcus kapag may kausap akong babae"

"So you mean, wala ka talagang interest sa akin?"

"Sa una talaga ay wala. Pero nung napapansin ko ang kasimplehan mo ay parang gusto ko pa kitang makilala. Pero alam kong gusto ka talaga ni Marcus kaya mas pinag selos ko na lang siya para mapush siyang umamin sa iyo" paliwanag niya at tumango lang naman ako tsaka binalik ang tingin sa daan

"Wait... where are we going anyway?" tanong ko

"Somewhere you will really enjoy" sambit niya tsaka nag suot ng mask at may pinindot siya sa dashboard ng sasakyan

"Why did you wear mask?" nag tatakang tanong ko tsaka napatakip ng ilong dahil sa may masakit sa ulo akong naamoy

"Sorry Azeyha. Nautusan lang ako e. Matulog ka muna saglit"

Iyon ang huli kong narinig na sinabi ni Shawn bago ako nawalan ng malay....

Dahan dahang kong iminulat ang mata ko at ang tanging nakita ko ay kisame. Naramdaman ko ang malambot na kama sa aking likod kaya inilibot ko ang paningin ko.

Why am I in a hotel room? Did Shawn do something to me?

Napaupo ako sa iniisip ko. Hindi naman yun gagawin ni Shawn.

Napalingon ako sa pinto ng may kumatok doon. Pag tingin ko sa hole ay may babaeng naka tayo kaya binuksan ko iyon

"Goodevening ma'am, may nag papadala po" sambit ng babae tsaka nag abot ng white envelope

Tiningnan ko ang suot niyang umiform at nabas ako ang 'La Union doon'

Don't tell me nasa La Union ako....

"Thanks" sambit ko tsaka kinuha ang envelope.

Isang papel ang laman ng envelope na iyon at ng basahin ko iyon ay...

'Azeyha, Be at the seashore at 9pm. I will wait for you.'

Iyon lamang ang nakasulat. Nakakapag taka kung kanino man ito nanggaling. Pero wala akong kabang naramdaman.

Napatingin ako sa orasan sa kwartong ito. Nakita ko na lagpas na ng 9pm kaya naman nag madali akong bumaba at tumakbo papuntanh seashore.

Pinag titinginan ako ng tao pero hindi ko na pinansin dahil hindi naman nila ako kilala.

Napatigil na lang ako sa pag takbo ng sunod sunod na may umilaw sa gilid ko papunta sa isang kubo.

Dahan dahan akong nag lakad papunta doon at nakarinig ako ng tumutunog na hindi ko alam kung sa kubo ba nang gagaling.

Sa bawat pag lakad ko papalapit sa madilim na kubo ay palakas ng palakas ang tugtog hanggang sa tuluyan na akong makaapak sa kubo ay siya namang pag buhay ng ilaw doon.

Napatulo ang luha ko ng makita ko si Marcus sa gitna kasama ang dati naming dance club members tsaka nag simulang tumugtog ang kanta ni Jason Derulo at nag simula na din silang mag sayaw.

Hindi ko alam kung anong gagawin ko. Hindi ako magalaw sa kinatatayuan ko at kusang bumabagsak ang mga luha sa mata ko habang pinapanuod ko ang bawat galaw ng taong mahal ko.

Gusto ko siyang yakapin pero nakapako lang ang paningin ko sa kanya. Kahit pa puno na ng luha ang mga mata ko ay sobrang linaw sa akin na nasa harap ko si Marcus.

Sobrang linaw sa akin na buhay siya.

Nanatili akong nakatayo sa harap nila habang sumasayaw ng sa bandang huli na ay nag labasan na ang pamilya namin ganun din ang aming mga kaibigan na siyang lalong nag paiyak sa akin.

Muli kong pinag masdan ang mahal ko na nag lalakad na papalapit sa akin at napahawak ako sa bibig ko ng lumuhod na siya sa harap ko.

"Babe, this place is the best for the two of us. We've been face a lot of problems and anything. I waited for you for a long time and you've waited for me too. But the difference we made it look like I'm gone"

Nag punas naman siya ng luha niya ng may pumatak mula sa mata niya

"I know you get hurt by it. Sinabi sa akin ni Shaira kung gaano ka nasaktan. She even send me a picture of you crying in front of my car hugging your brother. I really want to hug you that night but I can't cause I'm still in UK"

Nakinig lang ako sa mga paliwanag niya habang pinupunasan ang mga luha ko.

"After all the years we've wait for each other. Gusto ko ibang pag hihintay naman ang maranasan ko. Hihintayin natin ang isa't isa na makauwi sa sarili nating bahay, hihintayin natin ang pag laki ng mga anak natin. Hihintayin din natin ang pag tanda natin. Are you willing to wait in everything with me?" sambit niya tsaka may kinuha sa bulsa

Napaiyak pa lalo ako ng ilabas niya ang white velvet box na may lamang singsing

"Would you like to take my last name as yours? Will you be my Mrs. Castro?"

"Yes, I will take your last name. I will be your Mrs. Castro" sagot ko agad sa kanya

Kinuha naman niya ang kamay ko at sinuot ang singsing sa kamay ko bago siya tumayo

Humarap siya sa akin at agad na dumampi ang halik sa labi ko tsaka yumakap ng mahigpit.

I missed this hugs and kisses. And finally, I will be feeling it for my entire life.

"By the way Congratulations Attorney" sambit pa niya

"Thank you engineer"

Ang sabi ko ay masarap pakinggang tawagin akong attorney pero mas masarap palang pakinggan mula kay Marcus ang salitang iyon