(Unicode)
Ville ရဲ့ မနက်ခင်းက မြက်ခင်းစိမ်းနံ့ ခပ်သင်းသင်းရောတဲ့ လတ်ဆတ်တဲ့ လေထုနဲ့ အစပြုတယ်။ ဒါက XiaoZhan ရဲ့ အလေ့အကျင့်ပျက်လုနီးပါးဖြစ်နေတဲ့ မနက်ခင်း အပြေးလေ့ကျင့်ခန်းကို ပြန်လည်လုပ်ဆောင်ဖို့ တွန်းအားပေးလိုက်တဲ့ အကြောင်းရင်းတစ်ခုပဲ။ လောလောဆယ်တော့ သူ့ရဲ့ ခြံအကျယ်ကြီးကို ၁ နာရီစာပတ် ပြေးပြီးတဲ့ XiaoZhan က အကြောလျှော့ပြီး အိမ်ထဲကို ပြန်ဝင်လာတယ်။ သူနဲ့အတူ ခပ်စူးစူး စတော်ဘယ်ရီနံ့ကိုပါ သယ်ဆောင်လာပြီးတော့။ သူ ချွေးတွေ ထွက်နေတယ်လေ။
ဧည့်ခန်းမှာက Yibo တစ်ယောက် TV ကလာတဲ့ သတင်းကို ထိုင်ကြည့်နေတယ်။ သူက လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ပြီးသွားပြီ။ အမှန်တော့ Yibo လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်တာကို စောင့်ပြီးမှ XiaoZhan က အပြင်ထွက် ပြေးတာပါ။
"ဂုဏ်ပြုပွဲ လာနေပြီလား"
"အင်း လာနေပြီ။ Ge လည်း လာကြည့်လေ"
ဒီပွဲက နောက်ဆုံး စစ်ပွဲမှာ volunteer အဖြစ် ပါဝင်တိုက်ထုတ်ပေးခဲ့တဲ့ ပြည်သူတွေကို ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်တဲ့ ပွဲပါ။ သူတို့က အသိအမှတ်ပြုခံရဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်။ ဒီပွဲက စစ်ကြောင့် ပင်ပန်းခဲ့ကြတဲ့ ပြည်သူတွေကို နှစ်သိမ့်တဲ့ ပွဲဆိုလည်း မမှားဘူး။ မင်းတို့ရဲ့ ဒုက္ခတွေ ပြီးဆုံးသွားပြီ ခုချိန်ကစပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ နေ့ရက်တွေ ရောက်လာတော့မယ်ဆိုပြီးတော့ စိတ်သက်သာရာရစေတဲ့ သဘောပေါ့။ ဒီပွဲကို Marshal ကိုယ်တိုင်တော့ လာမတက်ဘူး။ အဲဒီအစား ပြည်သူတွေနဲ့အတူ တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ White Wings က General Yuri နဲ့ တော်ဝင်မင်းသမီး နှစ်ပါးပဲ တက်ရောက်ဂုဏ်ပြုကြတယ်။ ဒီလိုဆိုတော့ ဒါက နိုင်ငံတော် အခမ်းအနားပါပဲ။
အမှန်တော့ XiaoZhan လည်း ဂုဏ်ပြုခံစာရင်းထဲမှာ ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီပွဲကို သူသွားရင် သတင်းထောက်တွေကို ရှောင်ဖို့အတွက် ပင်ပန်းရဦးမယ်။ အခုတောင် သူ့ရဲ့ profile က PM မှာ message တွေ ပြည့်လို့။ အရင်တစ်ခါ conference ပြီးကတည်းက XiaoZhan နဲ့ သီးသန့် interview ချင်ကြတဲ့ media တွေက တောက်လျှောက် ဆက်သွယ်နေခဲ့ကြတာ။ Spam ထဲ ထည့်ထားပေမယ့် အသစ်အသစ်တွေက နေ့တိုင်း အများကြီးပဲ။ Mail နဲ့ private number တွေ မသိလို့သာ တော်တော့တယ်။
