(Unicode)
Major General ရဲ့ ကြေငြာချက်ကို ကြားတော့ မောပန်းနေတဲ့ Tian Gu သားအပေါင်းတို့က ဝမ်းသာအားရနဲ့ Team လိုက် စနစ်တကျ တပ်ပြန်ဆုတ်ကြတယ်။ ခုချိန်မှာ တပ်ကူရှိတယ်ဆိုပြီး မဆင်မခြင် ပြန်ဆုတ်လို့ မဖြစ်သေးဘူး။ ကိုယ့်ဘက်ကလူတွေက အရပ်သားတွေဆိုတော့ ဖရိုဖရဲ ပြန်ပြေးရင်းနဲ့ တစ်ယောက်လောက်က ရန်သူကြားထဲ ကျန်ခဲ့ရင် သူ့အတွက် ဘယ်နည်းနဲ့မှ လွတ်လမ်းရှိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါကြောင့် အားလုံးက စနစ်တကျနဲ့ စုစုစည်းစည်းပဲ ပြန်ဆုတ်လာကြတာ။
XiaoZhan တို့ Team လည်း မကြာခင်မှာပဲ အနားက ယာဉ်တစ်စီးပေါ် ပြန်တက်လာခဲ့တယ်။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် အဲဒီယာဉ်ပေါ်မှာ သူနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ mecha ၃ စီးလည်း ရှိနေတယ်။ ၂ စီးက XiaoZhan အပိုင် Saber နဲ့ Gin ဖြစ်ပြီး ကျန်တဲ့ ခရမ်းရင့်ရောင် တစ်စီးကတော့ JiangCheng ရဲ့ Viorel ပဲ။
"General"
"General ထိခိုက်သွားတယ်လို့ ကြားတယ်။ ဘာဖြစ်သွားသေးလဲ။ အဆင်ပြေရဲ့လား"
Jing Yi နဲ့ Si Zhui က သူတို့ mecha ထဲက ထွက်ထွက်ချင်း XiaoZhan ဆီ ပြေးလာပြီး ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့်မေးကြတယ်။
"ထိခိုက်မိတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီအတိုင်း ပင်ပန်းသွားရုံပါ"
ပြီးတော့ ဘာမှန်းမသိတဲ့ နောက်ထပ်တစ်ခု။
"Medical room ထဲ ထပ်သွားလိုက်။ ငါ လိုက်ပို့ပေးမယ်"
အဲဒီအချိန်မှာပဲ လူငယ်နှစ်ယောက်နောက်ကနေသူတို့အုပ်စုရှိရာကို အေးအေးဆေးဆေးလမ်းလျှောက်လာတဲ့ JiangCheng က XiaoZhan ကို လှမ်းပြောတယ်။
"ကျွန်တော်လည်း လိုက်ပို့မယ်"
"ကျွန်တော်ရောပဲ"
"ကျွန်တော်ပါ လိုက်မယ်"
"ကျွန်တော်.....ကျွန်တော်ရောပဲ"
JiangCheng ရဲ့ စကားဆုံးတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အနားက အငယ် လေးယောက်က သူတို့ပါ လိုက်ပို့ချင်တယ်ဆိုပြီး အသီးသီးတောင်းဆိုကြတော့တယ်။ ဒီလိုမျိုး သူ့နားဝိုင်းရံနေကြတဲ့ လူအုပ်ကြားမှာ XiaoZhan တစ်ယောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြက်သားအုပ်မကြီးလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ဘေးနားကတော့ အစာတောင်းနေတဲ့ ကြက်ပေါက်စ လေးကောင်ပေါ့။
