(Unicode)
ဒီရက်ပိုင်း Xiao Zhan အတွက် အရာရာတိုင်းက စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းနေတယ်။ မနက်ခင်း နိုးထတာ, ကိုယ်လက်သန့်ရှင်းတာ, မနက်စာ စားတာ ဒီလို နေ့စဉ်သာမန် လုပ်ငန်းဆောင်တာတွေကအစ ကောင်းမွန်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ရှိနေသလိုမျိုး။
"Coz we never know what tomorrow will bring, I'm still stubbornly holding that tiny piece of hope.... which is... you... you... you..."
Xiao Zhan ရဲ့ သီချင်းညည်းသံအပြီးမှာ ရေချိုးခန်းထဲက ရေကျသံလည်း တိတ်သွားတယ်။ မကြာခင်မှာပဲ ရေချိုးခန်းထဲနေ bathrobe နဲ့ Xiao Zhan ထွက်လာပြီး ညအိပ်စားပွဲပေါ်က သူ့ရဲ့light brain ကို ယူကြည့်တယ်။ အဲဒီနောက် တစ်ဆက်တည်းပဲ စားပွဲပေါ်မှာ ထောင်ထားတဲ့ calendar ဆီကို လက်လှမ်းလိုက်တယ်။ Calender ပေါ်မှာတော့ ဒီနေ့အတွက် ရက်ကို cross out လုပ်ထားပြီးပြီ။ ဒါ သူ မနက် အိပ်ယာနိုးနိုးချင်း ပထမဆုံး လုပ်တဲ့ လုပ်ငန်းတစ်ခု။ သူ Calender ပေါ်က အမှတ်အသားကို undo နဲ့ ပြန်ဖျက်ပြီး နောက်တစ်ခါ သေချာသွားအောင် ကြက်ခြေခတ် ပြန်ခြစ်လိုက်တယ်။ သူ ရက်ပေါင်း တစ်ရာ့ငါးဆယ်ကျော် အမှတ်အသား ပြုခဲ့ပြီးပြီ။ နောက်ထပ် စောင့်ရရင် အလွန်ဆုံး ရက်သုံးဆယ်ပေါ့။ ဒါပေမယ့် ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ ဒီနေ့က နောက်ဆုံးရက်လည်း ဖြစ်ရင် ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ အမြဲတမ်း အဆိုးတွေချည်း မျှော်လင့်မထားသင့်ပါဘူး။ တစ်ခါတလေမှာတော့ Yhprum's law [1] ကို အသုံးပြုသင့်ပါတယ်။ Light brain က date နဲ့ calender က date ကို သေချာကြည့်ပြီးတဲ့အခါမှာတော့ Xiao Zhan က အဝတ်သေချာဝတ်ပြီး မနက်စာ စားဖို့ အောက်ထပ်ကို ဆင်းလာခဲ့တယ်။
သူ ထမင်းစားခန်းကို ရောက်တော့ စားဖိုမှူး ဦးလေး ကအိမ်မပြန်သေးပဲ နေ့လည်စာအတွက် ဆက်ပြင်ဆင်နေတာကို တွေ့ရတယ်။
"ဦးလေး, ဒီနေ့ Xiao Yi မပြန်ဘူးလို့ ပြောတယ်။ နေ့လည်စာကို လွယ်ကူတာလေးပဲ လုပ်ပြီး ဦးလေး ပြန်နားလို့ ရပြီ"
Xiao Zhan က ထမင်းစားပွဲမှာ ဝင်ထိုင်ရင်းနဲ့ စားဖိုမှူး ဦးလေးကို ပြောတယ်။
Xiao Yi က သောကြာနေ့ညမှာ ဖုန်းဆက်ပြီး ပြောတယ် ဒီတစ်ပတ်တော့ ထူးထူးခြားခြား လေ့လာရေးခရီးထွက်ရမှာမို့ မြို့တော်မှာ ရှိမှာမဟုတ်ဘူးတဲ့။ Xiao Zhan အတွက်တော့ အခန်းအောင်းဖို့ အခွင့်အရေးပေါ့။ ဒါ သူ့ကိုယ်သူ mistreat လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီနှစ်တွေအတွင်း သူလည်း တဖြေးဖြေးနဲ့ homebody တစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲလာခဲ့တယ် ထင်တယ်။ ဒီအတိုင်း အခန်းတစ်ခုမှာ တစ်ယောက်တည်းထိုင်ပြီး ဖြစ်နိုင်ချေတွေကို တွေးနေရတာက သူ့ရဲ့ ဝါသနာတစ်ခု ဖြစ်လာတယ်။ ဒီလိုဆိုမှတော့ ဘာကြောင့် အပြင်ထွက်ပြီး အခြားလူတွေ ဘာတွေလုပ်နေလဲဆိုတာ သိရှိရဦးမှာလဲ။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် အခြားလူတွေ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ သူမှ စိတ်မဝင်စားပဲ။
