My Highschool Life (Junior) COMPLETED

Life: 37

LIFE 37: LIVING.

Rainee's Pov.

"Pwede ba tayong mag-usap?."

Napaangat ako ng tingin sa nagsalita. I nod at him. Umupo siya sa tabi ko.

"What is it,Francis?." Tanong ko habang nakatingin sa buwan.

"I hope that you won't be angry if I say this." Bahagya siyang natawa.

I smirked. "Kilala mo ko Francis,magagalit ako lalo kung hindi mo sasabihin. Spread the words." 

Bumuntong hininga siya at nilagay at mga braso sa tuhod. Nakatingin din sa bilog na bilog na buwan.

"I know that your living,after this." 

I knew you know.

Tumango lang ako.

"Kailangan ba talaga?." This time,humarap siya sakin.

"You want me to be happy right?." Sagot ko ng nakatingin parin sa buwan.

"Yes. Of course." 

"Then let me go. I'll be happy if Im alone. Kahit sa sandaling panahon lang. Gusto kong mapag-isa at kung pano mabuhay sa sariling kahig."

"But…. Pano si… Si Fort?." Alinlangang tanong niya.

Bumaling ako sa kaniya.
"Fort can live without me,Francis. Fort will be happy without me." 

Parang kinukumbinsi ko nalang ang sarili ko sa mga salitang yon. Parang akong naglalaslas sa sariling pulsuhan.

"Your like convincing yourself,Mae." 

"Tss. Kilala mo na talaga ako no?." Napangiti kaming dalawa. "How's the talked?..... with Lylin?."

"Fine." Tanging nasagot niya. "We're good. I think?." 

Napangisi ako at bumaling sa dagat. Kumikinang ito dahil sa liwanag ng buwan.

"I know you loved her,Frans."

"Yeah. I know you knew." 

"You confessed?."

"Yes."

"How was it?."

Bumuntong hininga siya. Napabaling ako dahil don. 

"I love her….. but this is not the right time,Mae….There's a times that,I overthink about this.. everynight…. What if,hindi ako magbago? What if,masaktan ko siya? What if,iwan ko siya dahil sa kalagayan naten? What if,bigla nalang akong mawala?."

Ngumiti ako ng malungkot.
"Alam kong hindi mo to nasasabi sa kaniya,tama ba?." Tumango siya. "Maraming 'what ifs' sa isip mo,Frans. Alisin mo yan…"

"I know. Bata pa naman tayo. May tamang panahon,sa mga ganitong sitwasyon…. Time will end this..  kikilos lang tayo…"

Katahimikan ang bumalot samin matapos non. Nakatingin lang kami pareho sa Buwan. Bumuntong hininga ako.

"You know,time is speed. Nakakatawa….pero habang dumadagdag ang edad natin ay lalo tayong nagiging malungkot. Lalo nating naiintidihan kung pano ang totoong ikot ng mundo." 

Tumayo ako at pinagpag ang tagiliran.
"Let's be happy. Kahit sandali lang. Nang magkakasama tayo. Habang… nandito pa ako." Dagdag ko.