Μόνο Μία Φορά

56. Ερωτευμένος

· 2 μέρες μετά,

Kathy's POV

Το νερό κυλά τραχύ στη σάρκα μου, σαγηνεύοντας κάθε κύτταρο ξεχωριστά να υποταχτεί στην κενότητα του χώρου.

Ησυχία.

Μ' εμένα να κρατώ συντροφιά στους ατμούς της θερμότητας που πολιορκεί τους ιδρωμένους τοίχους.

Η εικόνα της Μπέθανι να φλυαρεί έρχεται στο νου μου κι αυτόματα το νεκρό της σώμα να κείτεται, παίρνει τη θέση της προηγούμενης ανάμνησης. Δάκρυα που ανακατεύονται με νερό. Θλίψη που αναμειγνύεται με πόνο και παρελθόν που μπαίνει σε μορφή σκέψης στο παρόν.

«Τελείωσες με το μπάνιο;» η Άμπιγκεϊλ τραβά μαλακά την κουρτίνα, φέρνοντας στο μικρό μου καταφύγιο ένα αεράκι ψύχους.

Γυρνάω το βλέμμα προς αυτήν.

Δεν βγάζω μιλιά.

Εκείνη ξεφυσάει, χαρίζοντας μου ένα συγκροτημένο χαμόγελο.

«Έλα να σε στεγνώσω» προσεκτικά με σηκώνει από τα πλακάκια του μπάνιου και με τυλίγει με την χνουδωτή πετσέτα της πριν καλά-καλά προλάβω να αισθανθώ το κρύο.

Με κρατά αγκαλιά τρίβοντας τα χέρια της πάνω στο ύφασμα όσο με καθοδηγεί στο δωμάτιο της.

«Μπορούμε να δούμε μία ταινία μετά αν θες» λέει καθώς διασχίζουμε τον διάδρομο προς το σαλόνι.

Είμαι έτοιμη να αρνηθώ την πρόταση της όταν ένα ζευγάρι μάτια καρφώνουν το πρόσωπο μου με ένταση.

Πράσινα σμαράγδια, θλιμμένα, έτοιμα να ξεχύσουν χίλιες λέξεις που δεν είμαι έτοιμη να ακούσω – που δεν θέλω να ακούσω.

Στα χείλη του χαλιναγωγείται τ' όνομα μου, μα δεν ξέρω ποιο. Άντυ... Κάθυ... για εκείνον το ίδιο θα' ναι.

Και πάλι, όμως, σε κανένα από τα δύο δεν δέχομαι να γυρίσω αν πρόκειται να βγουν με τη δικιά του χροιά.

Δεν προλαβαίνει να μιλήσει και προσπερνάω την αδερφή του, φεύγοντας από 'κει πέρα με μεγάλες δρασκελιές.

Μπαίνω στο υπνοδωμάτιο, κλείνω την πόρτα και πέφτω στο κρεβάτι με φόρα.

Μακάρι να μην ήμουν εδώ.

«Να περάσω;» το κεφαλάκι της Άμπιγκεϊλ ξεπροβάλλει έτσι κι αλλιώς. Χωρίς να περιμένει ανταπόκριση με πλησιάζει και κάθεται δίπλα μου, να μου χαϊδεύει τα βρεγμένα μαλλιά.