Μόνο Μία Φορά

58. Καταδικασμένος

Joseph's POV

Το μισο-γεμάτο μπουκάλι με βότκα είναι βαρύ στο χέρι μου, όσο ο Έμετ, απελπισμένος για τη σκρόφα που αποκαλεί κοπέλα του, εκλιπαρεί στο τηλέφωνο για ένα της μήνυμα.

Μαλάκας. 

Μαλάκας, αυτός. 

Μαλάκας κι εγώ. 

Μαλάκες όλοι!

«Χάνα σε παρακαλώ, θέλω μόνο να ξέρω αν είσαι καλά. Και πού είσαι. Και με ποιον είσαι. Αλλά κυρίως αν είσαι εντάξει. Απλα... Απλά πάρε με μόλις δεις τον τηλεφωνητή σου»

«Ξέρεις ότι δεν θα σου απαντήσει ποτέ, μέχρι να σταματήσει να είναι το επίκεντρο της προσοχής, έτσι;» ρουφάω τον καπνό από το τσιγάρο λαίμαγα, προσπαθώντας να καλύψω την πείνα μου για εκείνη.

«Συνειδητοποιείς φυσικά ότι είναι μόνη της; Ότι μπορεί να κινδυνεύει;»

¡Qué estoy escuchando!¹

«Η Χάνα;» χασκογελάω «Έλα τώρα, Έμετ. Το πιο πιθανό είναι να ξαπλώνει αραχτή στην πισίνα του μπαμπά της και να πηδιέται με κανέναν γκόμενο»

«Σκάσε!» πετάγεται όρθιος και πηγαίνει πάνω-κάτω, σα θηρίο μέσα στο κλουβί του. 

Παρόλα αυτά το ξέρω ότι το ξέρει. Κι εκείνος ξέρει ότι ξέρω πως είναι αλήθεια. 

Πλουσιοκόριτσα σαν την Χάνα, δεν αντέχουν ούτε στιγμή χωρίς να προσπαθούν να τραβήξουν το ενδιαφέρον κάποιου. Χωρίς να μην αποκαλέσουν τους πατεράδες τους το τυπικό "μπαμπάκα" κάθε φορά που η πιστωτική τους μένει με τα δύο πέμπτα των συνολικών χρημάτων που είχε πριν από τρεις μέρες – και φυσικά δε θα μπορούσαν να μην σκάσουν αν δεν κεράτωναν το αγόρι τους με τον όποιο τυχαίο που θα έβρισκαν στον δρόμο τους.

Ο Έμετ, βέβαια, πάντα προσπαθούσε να της κόψει αυτές τις κακές συνήθειες, όπως τις βάφτισαν, με μπόλικη αγάπη, στοργή και προστασία ( ακόμα κι αν η Χάνα ήταν το τελευταίο άτομο που άξιζε κάτι τέτοιο ).

«Αναρωτιέμαι πώς και δεν την έκανες πέρα από την αρχή που τη γνώρισες»

«Το ίδιο λέω κι εγώ για την Άντυ» πετάει με κακία.

Αντί να απαντήσω πίνω μια τεράστια γουλιά απ' το ποτό μου. Δεν αποκρίνομαι σ' αυτό, γιατί κάλλιστα έχω ακριβώς την ίδια απορία.

«Έι, έι! Πού πας εσύ;» η φωνή του φίλου μου σπάει την αδράνειά μου στην πολυθρόνα. 

Μπροστά μας η Άμπι αναψοκοκκινισμένη, να κουβαλά ένα μικρό κουβάρι παλτών στην αγκαλιά της. Αμέσως κάτι σφίγγεται μέσα μου.