2. Μάλλον ψεύδομαι

152 9 0
                                        

Τα χέρια του κινούνται αηδιαστικά προκλητικά πάνω στη μέση μου και κατεβαίνουν πιο κάτω όσο τα οπίσθιά μου κολλάνε εναντίον των γοφών του.

Ξεκινάνε τα χείλη του να μου δίνουν ρουφήχτρα και γεμάτα υποσχέσεις φιλιά καθώς τα φώτα του κλαμπ συναντούν τα μάτια μας αναγκάζοντας μας να τα κλείνουμε κάθε φορά, απολαμβάνοντας περισσότερο αυτό που ζούμε.

Ή μάλλον, αυτό που ζει.

Τα βρωμολογα έκαναν την εμφάνιση τους προσπαθώντας να βρουν το σημείο που θα τον παρακαλάω να με πηδήξει μέσα στις τουαλέτες.

Πόσο ηλίθιος είναι, αλήθεια...

«... και μετά θα σε πάρω μπροστά σε όλους καύλα μου» αναγουλιαζω.

Όσες φορές κι αν ακούσω αυτές τις αισχρολογίες, από οποιοδήποτε αρσενικό, όμορφο ή άσχημο, πάντα ο οργανισμός μου θα αντιδρά έτσι.

Δεν ξέρω τι πάει λάθος με εμένα.

Από ότι έχω ακούσει τα κορίτσια στην ηλικία μου λατρεύουν να ακούνε τέτοια ή να τους χαϊδεύουν με τέτοιον τρόπο το στήθος.

«Τι λες μωρό μου; Πάμε;» η βραχνή φωνή του με προσγείωσε απότομα στην πραγματικότητα.

Τα χέρια μου άρχισαν να ψάχνουν το πίσω μέρος του λαιμού του όσο η μέση μου συνέχισε να τρίβεται πάνω στο σημείο του, με σκοπό να του αποσπάσω την προσοχή.

«Ειλικρινά, αν δεν θες να σε δουν να σε πηδάω πάμε τώρα στις τουαλέτες» αυτή τη φορά ένιωσα τον εμετό να φτάνει μέχρι την αρχή του οισοφάγου μου.

Λίγο ακόμα έμεινε.

Υπομονή.

Γύρισα να τον κοιτάξω στα μάτια, συνεχίζοντας να αμφιταλαντεύω το σώμα μου στον έντονο ρυθμό της μουσικής.

«Πάμε» λέω σχεδιάζοντας τουλάχιστον τρεις διαφορετικούς τρόπους, για να τον ληστέψω.

Σχεδόν αμέσως, τα γλοιώδη χείλη του σχημάτισαν ένα μεθυσμένο χαμόγελο ενώ λίγα δευτερόλεπτα ήταν αρκετά για να με αρπάξει από την μέση σφιχτά και να με οδηγήσει στο μπάνιο του μαγαζιού.

Πλέον γνωρίζω τι πρέπει να κάνω.

Έχω προγραμματιστεί να μην υποκύπτω στις ευαισθησίες ούτε στο φιλότιμο. “Κάθε ένας είναι άξιος της μοίρας του” έλεγε η συγχωρεμένη η Σάρα.

Χωρίς καν να καταλάβω ποτέ άνοιξε μια πόρτα και με κόλλησε πάνω στα κρύα πλακάκια του τοίχου και πότε έχωσε την γλώσσα του μέσα στο στόμα μου, δίνοντας μου την ευκαιρία να ξεκινήσω να παίζω το παιχνίδι μου.

Μόνο Μία ΦοράDove le storie prendono vita. Scoprilo ora