Chapter-7(Arc-1)

6.1K 639 8
                                        

[Unicode]

School Life......

'ဒီတော့ မင်းကစာပို့သမား ကောင်လေးဖြစ်နေတာလား'

'ဟုတ်တယ် သူငယ်ချင်းအတွက် ကူညီပေးတာလေ မတော်ဘူးလား'
ကိုယ့်လုပ်ရပ်ကို ဂုဏ်ယူနေပြီး ချီးကျူးခံချင်နေတဲ့ ရန်ရွှယ်၊ဖန်ဝူကျိ မျက်နှာချင်းဆိုင်ကနေ အနားကပ်လာတဲ့ ရန်ရွှယ်မျက်နှာကို တွန်းထုတ်လိုက်ရင်း

'စာဆက်လုပ်မယ်၊နောက်အပတ် အစားထိုး ပြန်ဖြေရတော့မှာ'

'ဟုတ်'
နင်းနင်းနဲ့ စတွေ့ပြီးလို့ တစ်လကျော်ကြာခဲ့ပြီ၊လပတ်စာမေးပွဲဖြေတော့ ရန်ရွှယ် သင်္ချာမှာ ဘဲဥမကွဲတဲ့ အတွက် ဖန်ဝူကျိက ကျောင်းဆင်းရင် အတန်းထဲမှာ အချိန်ပို စာသင်ပေးခြင်းကို လုပ်ပေးနေတာ တစ်ပတ်လောက်ရှိပြီ။

ဖန်ဝူကျိ၊သူ ရန်ရွှယ် ပုစ္ဆာတွက်နေတာကို အိမ်စာအမှတ်ခြစ်ရင်း စောင့်ပေးနေလိုက်တယ်၊အမှတ်ခြစ်ခြင်းမှာ စိတ်ပါသွားတော့ ဘယ်လောက်ပင်ကြာသွားလဲမသိ ရန်ရွှယ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ခုံမှာ အိပ်ပျော်နေပြီ။

နှိုးဖို့ လက်ကရွယ်လိုက်ရင်း မသိစိတ်က ဒီကောင်လေးကို အိပ်ရေးမပျက်စေလို။ရွယ်ထားတဲ့ လက်ကို ပြန်ချလိုက်ရင်း အိပ်ပျော်နေတဲ့ လူသားကို ငေးကြည့်နေလိုက်တယ်၊သူ့ကိုတွေ့တိုင်း ဆရာ!ဆရာ!ဆိုပြီး ပြုံးပြတတ်တဲ့ လူသား၊တစ်ခါတစ်ရံ ဘောင်မလွတ်တဲ့ စကားအသွားအလာတွေကို ပြောတတ်တဲ့ ဒီကောင်လေး။မဖြစ်သင့်မှန်းသိရက်နဲ့ ဆရာတပည့်ဆက်ဆံရေးကို အရောင်ဆိုးချင်နေသောသူ။

သက်ပြင်းတို့ကိုချကာ ကျန်နေသေးသော အိမ်စာတွေကို ဆက်စစ်နေလိုက်တယ်၊အိမ်စာတွေပြီးရင်တော့ သူအိပ်ရေးဝလောက်ပြီမလား.....
############
နေ့လည်ကန်တင်းချိန်မှာ..
'ရန်ရွှယ်....'

'အင်း'

'ငါ လင်းဟန်ကို သွားတွေ့သင့်ပြီထင်တယ်'

'ဟမ်'

'ငါလင်းဟန်ကို သွားတွေ့သင့်ပြီ ထင်တယ်လို့'

'နင်က?ဘာလို့လဲ'

'အခုတလော လင်းဟန်က နင်းနင်းဆိုတဲ့ ကောင်မလေးနဲ့ တွဲသွားတွဲလာလုပ်နေတယ်၊သူတို့တွဲနေပြီလားတောင် မသိဘူး၊ငါ..ငါ မဖွင့်ပြောလိုက်ရလို့ နောင်တရတာမျိူး မဖြစ်ချင်ဘူး'

Let's destroy the systemDonde viven las historias. Descúbrelo ahora