Chapter-5(Arc-1)

6.2K 630 20
                                        

[Unicode]

School Life......

'လင်းဟန် ဟိုမှာ..ခုံမှာ တစ်ယောက်တည်းထိုင်နေတဲ့ တစ်ယောက်'

'သွားမယ်'

ရန်ရွှယ် ဟန်းအာအတွက် နေရာဦးပေးထားပြီး သူမ ယူလာမဲ့ နေ့လည်စာကို ထိုင်စောင့်နေလိုက်တယ်။ပုံမှန်ဆို သူသွားယူပေးနေကြ ဆိုပေမဲ့ ဒီနေ့က လင်းဟန်သူ့ကို လာရှာမယ်လို့ ခန့်မှန်းထားတယ်

'ပြောစရာရှိလို့ ငါတို့နဲ့ ခဏလိုက်ခဲ့'

"အဲ့တာ ဇာတ်လိုက် လင်းဟန်"

"မဆိုးပါဘူး ဒါပေမယ့် ငါ့သဲလေးက ပိုချောတယ်"

"..."

ဇာတ်လိုက်တို့ကို မြင်တော့ လန့်သွားသလို ဟန်ဆောင်ရင်း မလိုက်ချင်သလိုပုံစံနဲ့ သူတို့နောက်လိုက်သွားတယ်။

'ဟမ် ရန်ရွှယ်က ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ၊သူပဲနေရာဦးပေးထားမယ် ဆိုပြီးတော့'
ဟန်းအာတစ်ယောက်ထဲ နေ့လည်စာကို စားလိုက်ရတယ်။
လင်းဟန်တို့နောက်လိုက်ရင်း ကျောင်းနောက်က လမ်းကြားထဲရောက်လာတယ်၊သူ့ကို နံရံမှာကပ်ရင်း

'ငါမေးတာဖြေ ငါ့ကိုအမြဲ မုန့်နဲ့စာပို့နေတာ မင်းလား'

'မ...မဟုတ်ပါဘူး'

'မလိမ်နဲ့ မနက်ကမင်းနဲ့ငါ နှစ်ယောက်တည်း အဲ့နားမှာရှိတာ မင်းမဟုတ်လို့ ဘယ်သူဖြစ်မှာလဲ'
မင်ရဲ့က ဘေးကဝင်ပြောလိုက်တယ်။

'ငါ..ငါမဟုတ်ဘူး'

'လိမ်နေတာ အသိသာကြီး၊မင်း လင်းဟန်ကို ကြိုက်နေတာလား'

'မဟုတ်ဘူး၊မဟုတ်ဘူး၊မင်းတို့ လူမှားနေပြီ'

'မမှားပါဘူး၊ကြိုက်ရင် ကြိုက်တယ်ပြောပေါ့'

'မဟုတ်ဘူး၊ငါမဟုတ်ဘူး လင်းဟန်ကိုကြိုက်တာ ငါ့...'
ရန်ရွှယ် အသဲအသန်ဖြေရှင်းချက်ပေးရင်း ရုတ်တရက်ဖော်ကောင် လုပ်မိလိုက်သလို ကိုယ့်ပါးစပ်ကို ကိုယ့်လက်နဲ့ ပိတ်လိုက်တယ်

'ငါ့..?ဒါဆို မင်းက သူ့ကိုကြိုက်နေတဲ့လူကို ကူညီပေးနေတာပေါ့'

'ငါ..ငါမသိဘူး၊ငါသွားတော့မယ်'

'အမှန်တိုင်းမဖြေမချင်း မသွားရဘူး'
လင်းဟန်က ရန်ရွှယ်ကို ဆွဲထားရင်း ပြောလိုက်တယ်၊မဖြေပေးရင် မလွှတ်ပေးဘူးဆိုတဲ့ မျက်နှာပေး ဖြစ်နေလို့

Let's destroy the systemTempat cerita menjadi hidup. Temukan sekarang