Let's destroy the system

Chapter-21(Arc-2)

[Unicode]

Entertainment Life.....

'လိုဂန် ခင်ဗျားကြိုက်လား'

'အင်း အရမ်းကြိုက်တယ်'
ရန်ရွှယ်က ဒီစကားပြောတဲ့အချိန် ခရစ်ကို သေချာကြည့်ပြီး ပြောလိုက်တော့ ပုံမှန်အတိုင်းလိုပင် ခရစ်ရဲ့နားရွက်တွေက နီရဲလာတယ်။

'ကိုယ်မင်းကို ပြောစရာရှိတယ်'

'ဘာပြောမလို့လဲ'

'သီချင်းဆိုရမယ့်ကိစ္စ ကိုယ်သီချင်းတစ်ပုဒ်ရေးထားတာ မင်းဆိုပေးပါအုန်း'

'ကျွန်...ကျွန်တော်က လိုဂန်ရဲ့ သီချင်းကိုဆိုရမှာလား'

'ဟုတ်တယ်လေ၊မဆိုချင်လို့လား'

'မဟုတ်..မဟုတ်ပါဘူး၊ဆိုချင်တာပေါ့'

'ဘာမှစိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့၊မင်းပွဲဦးထွက် သီချင်းအကုန်လုံးကို ကိုယ်ပဲရေးမှာ ကိုယ့်သီချင်းတွေအကုန်လုံးက မင်းအတွက်ပဲ'

'ဟုတ်..ဟုတ်ကဲ့'

'အင်း လိမ်မ္မာတယ်'
နောက်ထပ်တစ်ဇွန်းစားရင်း ချီးကျူးလိုက်တော့ ခရစ်ကပျော်သွားတယ်။စားသောက်မှုပြီးစီးသွားတဲ့အခါ နှစ်ယောက်သားအတူတူ အသံသွင်းတဲ့ စတူဒီယိုအခန်းထဲကို သွားကြတယ်။

ခရစ်အတွက် လိုဂန်ရဲ့စတူဒီယိုအခန်းထဲရောက်ဖူးသည်မှာ ပထမဆုံးပေ၊အေးဂျင့်ရဲ့ စတူဒီယိုအခန်းတွေထက် လိုဂန်ရဲ့အခန်းက ပိုကျဉ်းပေမယ့် အခန်းကသေသပ်ပြီးကြည့်လို့ကောင်းနေတယ်။

'မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ ဒီအခန်းထဲကို ပထမဆုံးရောက်ဖူးတာ၊အခန်းက ကျဉ်းနေရင်တော့ ဆောရီး'

'ပြဿနာမရှိပါဘူး၊အခန်းက မိုက်ပါတယ်'

'ဟုတ်လား၊ကိုယ်က မင်းမကြိုက်မှာဆိုးနေတာ'
ပြုံးပြပြီး ပြောလာတဲ့ လိုဂန်ကို ခရစ်အကြည့်မလွှဲနိုင်၊ရေသောက်ထားတဲ့အတွက် စိုစွတ်နေတဲ့ နှုတ်ခမ်းပါးတွေက အရင်ကထက်ပိုပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသလို၊အာခေါင်ခြောက်လာတယ် ခံစားရတဲ့အတွက် အလိုလိုပင် တံတွေးကိုအကြိမ်ကြိမ် မျိူချမိတယ်။

လိုဂန်အိမ် စပြောင်းလာကတည်းက မသင့်တော်ဘူးတွေးနေပေမယ့်၊သူ့ရှေ့က ဒီလူသားကို လိုချင်နေတယ် နံရံမှာဖိကပ်ပြီး နှုတ်ခမ်းတွေကို သိမ်းပိုက်ချင်တဲ့အတွေးတို့က အကြိမ်ကြိမ်ဝင်ရောက်လာတယ်၊