Unicode
စစ်မြေပြင်။
မီးခိုးတွေတလူလူနဲ့ သွေးနံ့ကလည်းတထောင်းထောင်း။
မီးရှို့ခံလိုက်ရတဲ့အသက်မဲ့ခန္ဓာတွေ၊အေးခဲနေတဲ့အလောင်းတွေ....ပြီးတော့ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်ဖြစ်နေတဲ့တည်ရှိမှုတွေ။
အရာအားလုံးအလယ်မှာကိုယ့်မျက်လုံးကိုမယုံနိုင်တဲ့ Jimin။ ဖြစ်ပျက်သွားတာတွေကသိပ်ကိုမြန်ဆန်လွန်းနေတယ်။
သူ့ဆီကိုအပြေးလာနေတဲ့ Taehyung။
Taehyung ရဲ့ရင်ဘတ်ကိုထိုးဖောက်သွားတဲ့ ရွှေရောင်မြှား။
ပြီးတော့ ဒူးထောက်ကျသွားတဲ့ သူ့ရဲ့မြတ်နိုးရသူ။
"TAEHYUNG!!!"
အာခေါင်ခြစ်အော်သံနဲ့အတူ Jimin သူ့ရှေ့ကအတားအဆီးတွေကိုမမြင်နိုင်တော့ပေ။ သူနဲ့Taehyungကြားမှာရှိနေသမျှအရာအားလုံးဟာ ဖျက်ဆီးရမယ့်အရာတွေချည်းပဲ။
လှံရှည်ကိုတစ်ခါဝှေ့လိုက်တိုင်းမှာ သူ့ရှေ့ကနေကာနေတဲ့နတ်သားတစ်ပါးရဲ့ဇီဝိန်ချုပ်တယ်။
သွားမှရမယ်...သူ့ဆီငါသွားမှရမယ်
မြေကြီးပေါ်မှာလှဲလျောင်းရင်းနဲ့ Taehyung ရဲ့ပါးစပ်ထဲကနေ သွေးတွေထွက်လို့နေတယ်။
"Tae... Taehyung ကျေးဇူးပြုပြီးဘာမှမဖြစ်ပါနဲ့။ ငါ...ငါသွားခေါ်လာပေးမယ်။ Yoongi hyungပဲဖြစ်ဖြစ် Seokjin hyungပဲဖြစ်ဖြစ်.."
နတ်ဆိုးဟာ ချစ်ရသူရဲ့ပါးပြင်နုကိုပွတ်ရင်းပြုံးလေတယ်။ သူတကယ်ကိုဒီလိုမျိုးအဆုံးမသတ်ချင်ပေ။
"Jimin...ငါ...အရမ်းချစ်တာသိတယ်မလား။ ငါ...ဒီလိုမျိုးအဆုံးမသတ်ချင်ဘူး"
မျက်ရည်တွေဟာအတားအဆီးမဲ့လျက်။ Jimin ရဲ့လက်တွေဟာတုန်ယင်နေလေပြီ။ နှလုံးသားကလည်းတဆစ်ဆစ်။
ဟင့်အင်း...လက်မလွှတ်ချင်ဘူး။ Tae နဲ့အတူတူလုပ်ချင်တာတွေရှိသေးတယ်။
"ကျေးဇူးပြုပြီး....ခဏလေး...ငါတောင်းပန်ပါတယ်။ အချစ်ရယ် ငါ့ကိုမထားခဲ့ပါနဲ့"
"တောင်းပန်ပါတယ်...ငါကအရင်ထွက်သွားရလို့"
အချိုမြိန်ဆုံးသောအပြုံးနဲ့အတူ နတ်ဆိုးဟာ မျက်လုံးတွေကိုမှိတ်လိုက်လေတယ်။
