Player's Girlfriend

Chapter 42

[Zyla's Point of View]

"OY hello Jonathan? Napatawag ka?" Bakit naman kaya out of the blue ay napatawag ang lalaking ito?

"Pumunta ako sa school niyo kanina. Pero wala kayo? Tinatawagan ko si Shyla pero hindi sumasagot kanina pa! Kasama mo ba?" hinay hinay? Pwede?? Sunod sunod ang tanong ah. Job interview?

"May emergency kasi daw na pinuntahan si Mommy at Daddy, kesho hindi pwede ang bata kaya umuwi kami para bantayan si Kylie. Atsaka bumili ako ng-- Uh basta! Bakit nga pala?"

"Wala, magpapaalam lang sana ako ng personal. 1 a.m ang flight ko" wala pero may flight-- FLIGHT???

"Flight? Aalis ka?" gulo kong tanong.

"Ayst. Paulit ulit! Sino ang kasama ni Shyla at Kylie? Bakit ka umalis?" pagbabago niya ng usapan. OKAY!

"Kaya ako umalis kasi-- basta nga! Iniwan ko naman si Aaron dun nung dumating kanina saktong paalis ako--"

"HUH???? Bakit mo iniwan si Shyla kay Aaron???" O.A naman ng reaction nito? Parang mas big deal pa ito sa pagbili ko ng napkin :3

"Malapit na rin naman ak--"

"Bilisan mo!!!"

"Makasigaw? OO NA! BYE. Ingat sa lipad mo :3"

xx

Habang binubuksan ko ang gate. May nariring akong iyak ng bata.

*Ate.... Uwaaa... Ate.. Zyla... Ate..*

Teka? Si Kylie yon ah??

Dali dali akong pumasok ng gate at niyakap ang kapatid kong umiiyak

"Ssssh. Baby tahan na. bakit ba?"

"Si... si Ate Shyla. *sniff*" tapos ay hindi niya na alam ang sasabihin niya. Umiyak na lamang siya at tinuturo ang kwarto namin ni Shyla sa taas.

TEKAAA? Nasaan ba si--

WHAT THE FUDGE.

Dali- dali akong umakyat papunta sa kwarto namin.

Pagbukas ko ng pinto si, si- si- "SHYLA!!" tumakbo ako papalapit sa kakambal ko.

Naluha ako sa nakita kong itsura niya. She's helpless

Pilit niyang pinipigilan ang luha niya at tinatakpan ang katawan niya ng kumot na parang hindi makapaniwala..

Ang walang hiyang si Aaron. Nakaluhod siya sa sahig, nakaubob malapit sa paanan ni Shyla na tila nagmamakaawa.

Anong nangyari dito?

Ahh! Ang tanga mo Zyla!!! COMMON SENSE! -_-

"Walanghiya ka! Napaka-walang hiya mo!!! Lumayas ka dito bago pa kita mapatay" sigaw ko kay Aaron at pinipilit siyang ilayo sa kakambal ko.

Yun lang ang kaya kong gawin.

Hindi siya nagsasalita, pero kita ko sa mata niya ang pagsusumamo, pagsisisi, lungkot at galit!

Ano bang meron??

Ako meron -_-

Aysh!

Tinalikuran ko nalang siya at ramdam kong tumalikod narin siya at nagdesisyong umalis.

"Shyla... Shyla anung nangyari?" mahinahon kong tanong.

Yung kaninang tuyot na luha sa mata niya. Muli na namang nag unahang umagos.

"Zyla, pinipilit niyang-- pinipilit niyang may nangyari sa amin ni Jonathan. Hindi ko alam-- Hindi ko alam Zyla.. Wala akong *sob* alam sa sina-*sob*-sabi niya.."

Nag flashback na naman lahat sa utak ko ang pangyayari last week. Noong nagpunta kami sa ospital. Yung nabasa ko sa call logs ni Papa!

Tapos kanina-- sinabi ni Jonathan na pumunta siya ng school

"Ang sakit, Zyla! Pinilit kong intindihin siya. Sinabi kong mag usap kami ng mahinahon pero--Bakit niya ginawa sakin yun? Bakit siya ganun" pagtutuloy ni Shyla.

Tama bang pagbintangan ko si Jonathan?

Pero siya ang nagsabing magmadali ako kanina. Paanong? Parang may alam siya.

I have all the rights to blame him but the other side of me cant do believe he will mess all, like this.

Pero.. bakit niya gagawin lahat ng ito.

Makakaya niya bang masikmura na si Daddy ay galit kay Shyla at--

Lahat lahat. Lahat ng dinaranas ng kakambal ko ngayon?

Sobrang mahal ni Jonathan si Shyla

NAPAKA IMPOSIBLE!

Hindi ko na alam ang nangyayari sa mga lalaki sa mundo!

Hindi ko sila maintindihan.

Niyakap ko nalang ang kapatid ko, naririnig ko parin ang mga hikbi niya pero hindi na tulad kanina.

"Ate, s-sorry po daw sabi ni Kuya Aaron" lumapit nalang bigla si Kylie sa amin at yumakap sa aming dalawa.

Nagyakapan lang kaming tatlo doon at pati ako ay naluluha na.

Sana-- SANA maging maayos na lahat.

[Jonathan's Point Of View]

Tangina Jonathan!! Ano bang pumasok sa isip mo at ginawa mo lahat ng ito--

Sa babaeng buong buhay mong pinahalagahan.

Hindi ko sinasadya. Sobra ko lang siyang mahal.

Sobra lang kitang mahal, Shyla.

[Aaron's Point Of View]

F*ck! What I have done?

Sh*t anong ginawa ko sa babaeng mahal ko? Sa babaeng wala akong ibang hiniling kundi mapasaya siya.

Pinangako kong-- paiyakin siya ang pinaka huling bagay na gagawin ko. Dahil ayaw kong makita kahit isang patak ng luha niya.

Pero nagawa ko na, -- siguro kahit mahal na mahal ko siya.

Ito na siguro ang huli.

[Shyla's Point of View]

Hindi ko na alam kung sino ang pagkakatiwalaan ko.

~~

Lame update :3 Sorry. XD

Free to judge && ask. Kung naguguluhan kayo.

Comment your reaction and suggestions.

Thnks :))

#TillNextChapter

~Ris