Cold Fire ||Completed||

Chapter 2 - Pink Girl

ရှောင်းကျန့် အိပ်ချင်မူးတူးနဲ့ သူ့မျက်လုံးတွေကို ပွတ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ဝမ်ရိပေါ်က အပြင်ထွက်သွားတော့မှာဖြစ်တယ်။

လှုပ်ရှားသံတွေကြားတာတောင် သူ မနိုးခဲ့ဘူး။ သူ့မှတ်ဉာဏ်တွေ ပျောက်ဆုံးပြီးကတည်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပိုအားနည်းလာသလိုပဲ။ အကြားအာရုံ သိပ်မကောင်းတော့ဘူး။ သူ အကြာကြီး အိပ်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ အိပ်ပျော်သွားရင် တော်ရုံမနိုးတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အလင်းရောင်ကိုတော့ နည်းနည်း sensitive ဖြစ်တယ်ပြောရမယ်။ မိုးနတ်မင်းသာ စိတ်မကြည်ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် တလမှာ ရက်အနည်းငယ်လောက်တောင် ကောင်းကောင်းနေခွင့်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဝါယာကြိုးတွေပေါ်မှာ ချိတ်လှမ်းထားတဲ့ ဘောင်းဘီတွေကို ဝမ်ရိပေါ်က ဆွဲဖြုတ်လိုက်တဲ့အခါ တလောကလုံး ထိန်လင်းသွားသလိုပဲ။

သူ မျက်လုံးကို မှေးကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ဝမ်ရိပေါ်ဟာ သူ မနေ့က သေချာလျှော်မထားဖြစ်တဲ့ ဘောင်းဘီကို ဝတ်ထားတာ တွေ့ရတယ်။ သူ ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်တယ်။

"ခြောက်မှ ဝတ်လေ"

ဝမ်ချွမ်းရဲ့ နွေရာသီက ပူနွေးပြီး စိုထိုင်းတယ်။ အပူချိန်ဟာ ရေအိုင်ထဲက ရေတွေကို တညတည်းနဲ့ ခြောက်သွေ့သွားစေနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ စေးကပ်မှုနဲ့ ငြီးစီစီဖြစ်မှုကတော့ ကျန်ရစ်နေခဲ့တယ်။

သူ အဝတ်တွေကို နေ့တိုင်းလျှော်တာဖြစ်တယ်။ သူ့မှာ တခြားဘာမှတွေးစရာမရှိဘူး။ သူ အဝတ်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် ပွတ်တိုက်လျှော်ထားတာများ ဆပ်ပြာကြောင့် အဝတ်တွေက အရောင်ပြောင်းသွားတဲ့အထိ။ ဘောင်းဘီပေါ်က အပေါက်တွေကို သူ ရေတွက်ထားခဲ့တယ်။

ဝမ်ရိပေါ်က မနေ့က အိပ်ရာအစောကြီးဝင်တယ်။ ဒီနေ့ဝတ်ဖို့အတွက်ကို သူ့မှာ ထုတ်ပေးဖို့အချိန် မရှိလိုက်ဘူး။ ခါတိုင်းဆို အိပ်ရာပေါ်မှာ ဒူးထောက်ထားရင်း မနက်ဖြန်ဝတ်မယ့်အဝတ်ကို သူက ထုတ်ပေးထားနေကျ ဖြစ်တယ်။ အခုက သူ နိုးမှာစိုးတာနဲ့ သိပ်မခြောက်သေးတဲ့ဘောင်းဘီကိုပဲ ဝတ်ထားတယ်။

ဝမ်ရိပေါ်က ဘာမှမပြောဘူး။ တံခါးပေါက်ရှိရာ တန်းလျှောက်သွားတယ်။ ရှောင်းကျန့် ရုတ်တရက် ထထိုင်လိုက်တယ်။