ငြိမ်းကိုသာလျှင်​ ပန်​ဆင်​မည်​/ျငိမ္​းကိုသာလွ်င္​ ပန္​ဆင္​မည္​...

Part 13

Zawgyi

​ေနာင္​ဆက္​က အ​ေပၚထပ္​ကိုတက္​လာ​ေတာ့ က​ေလးငယ္​မွာ
အိပ္​ပင္​​ေနၿပီျဖစ္​သည္​...

"ဘုတ္​..."

​ေနာင္​ဆက္​က စင္​၌တင္​ထား​ေသာ
ဘုရားစာအုပ္​​ေလးအားတိုက္​မိ​ေတာ့
ၿငိမ္​းပုခံုးမွာ တု႔ံခနဲျဖစ္​သြားသည္​ကို
ျမင္​လိုက္​ရသည္​...

အိပ္​ခ်င္​​ေယာင္​​ေဆာင္​​ေနျပန္​ပါၿပီ....

​ေနာင္​ဆက္​ ျပံဳးလိုက္​မိရကာ
ၿငိမ္​း​ေဘးနား၌ ထိုင္​ခ်လိုက္​သည္​

က​ေလးငယ္​မွာ ​ေနာင္​ဆက္​အား
လွည္​့ပင္​မၾကည္​့​ေခ်...

"ၿငိမ္​း...."

​"​ေခါ....."

​ေနာင္​ဆက္​ခပ္​တိုးတိုး​ေခၚလိုက္​​ေသာ္​ျငား အိပ္​​ေန​ေၾကာင္​းျပလိုသ​ေယာင္​
​ေဟာက္​သံထြက္​လာ​ေသာ
က​ေလးငယ္​အား ​ေနာင္​ဆက္​
အားရပါးရ ရယ္​လိုက္​မိ​ေတာ့သည္​...

"ဟား....ဟား...ဘယ္​လို​ေလးတုန္​းကြာ.."

ၿငိမ္​းတစ္​​ေယာက္​ ​ေစာင္​ပံုႀကီးထဲ
​ေခါင္​းတိုးဝင္​ကာ ဘဲႏႈတ္​ခမ္​းျဖစ္​​ေနၿပီျဖစ္​သည္​...

ရာရာစစ သူကမ်ား​ေလွာင္​ရဲ​ေသးတယ္​
ဟြန္​႔....

"ကိုယ္​့အခ်စ္​​ေလး..."

"......."

"ကိုယ္​့ႏွလံုးသား​ေလး...."

"......."

"ျမတ္​ႏိုးရာ​ေလး​ေရ..."

တစ္​မ်ိဳးၿပီးတစ္​မ်ိဳး​ေခၚ​ေန​ေသာ
​ေနာင္​ဆက္​အား ၿငိမ္​းစိတ္​ႀကိဳက္​ကို
လ်စ္​လ်ဴရႈ ထားလိုက္​သည္​

ပါးစပ္​ပါတိုင္​း​ေခၚ​ေနတာ...

"ကိုယ္​့ကိုမသနားဘူးလားကြယ္​...
ၿငိမ္​း ဒီည​ေတာ့မ​ေကာက္​ပါနဲ႔လား...
မနက္​ျဖန္​မွ​ေကာက္​​ေလ...."

ၿငိမ္​း မ်က္​ျဖဴပင္​လန္​မတတ္​ျဖစ္​သြားမိသည္​..

စိတ္​​ေကာက္​တာ​ေတာင္​
မနက္​ျဖန္​မွ ​ေကာက္​ရဦးမယ္​...

ဒီလူဘယ္​လိုလူလဲ...

မဟုတ္​ပါဘူး....ငါက​ေကာက္​မွမ​ေနတာ..ဟမ္​့...