ငြိမ်းကိုသာလျှင်​ ပန်​ဆင်​မည်​/ျငိမ္​းကိုသာလွ်င္​ ပန္​ဆင္​မည္​...

Part 16

Zawgyi

အိတ္​ထဲသို႔စီးဆင္​း​ေန​ေသာ
​ေသြးမ်ားကို ၿငိမ္​းျမင္​​ေနရသည္​။

သို႔​ေပမယ္​့ ၿငိမ္​းမ်က္​လံုးမ်ားထဲ၌
ထို​ေသြးမ်ားကိုမျမင္​။

ခြဲခန္​းထဲ၌ အသက္​လု​ေနရ​ေသာ
​ေနာင္​ဆက္​ကိုသာျမင္​​ေယာင္​​ေနမိသည္​။

​ေက်းဇူးျပဳၿပီး....သူတစ္​​ေယာက္​ကို​ေတာ့ ​ေခၚထုတ္​မသြားပါနဲ႔....။

ၿငိမ္​းမ်က္​ဝန္​းမ်ားမွိတ္​ခ်လိုက္​ခ်ိန္​တြင္​
မ်က္​ရည္​ၾကည္​တစ္​​ေပါက္​မွာ
က်ဆင္​းသြားသည္​။

အ​ေတာ္​​ေလး႐ွိမွ သူနာျပဳမ​ေလးက
ဆရာဝန္​မ​ေလးအား ​ေသြးအိတ္​ကို
​ေပးလိုက္​​ေတာ့ ဆရာဝန္​မ​ေလးက
​ေသြးအိတ္​ကိုယူကာ တစ္​ခ်ိဳးတည္​း
​ေျပး​ေလ​ေတာ့သည္​။

"တစ္​နာရီ​ေလာက္​နားလိုက္​ဦး႐ွင္​့...
​ေခါင္​း​ေတြဘာ​ေတြမူးရင္​
​ေျပာပါ..."

ၿငိမ္​း ​ေခါင္​းသာၿငိမ္​့ျပလိုက္​​ေတာ့
သူနာျပဳမ​ေလးက အနားမွ
ထြက္​သြား​ေလသည္​။

ဒီတစ္​ခါ​ပဲ...ဒီတစ္​ခါ​ပဲထပ္​ၿပီး
ခင္​ဗ်ားကြၽန္​​ေတာ္​့အတြက္​​ေတြ​းေပးလို႔
ရမလားဗ်ာ...။

⭐⭐⭐⭐

ၿငိမ္​းခဏတာ အိပ္​​ေပ်ာ္​သြားရာ
ႏိုးလာခ်ိန္​တြင္​ ည​ေန​ေစာင္​း​ေနၿပီျဖစ္​သည္​။

ၿငိမ္​း ႐ုတ္​တရက္​ထထိုင္​လိုက္​​ေတာ့
သူႀကီးက​ေတာ္​က ​ထြန္​းသာႏွင္​့
စကား​ေျပာ​ေနရာမွ ​ေမာ့ၾကည္​့သည္​။

"​ေမာင္​ရင္​...ႏိုးၿပီလား..."

မျဖစ္​ႏိုင္​မွန္​းသိ​ေပမယ္​့
ႏိုးလာခ်ိန္​တြင္​ ၿငိမ္​းအ​ေတြ႔ခ်င္​ရဆံုး
သူမွာတစ္​​ေယာက္​တည္​းသာ႐ွိသည္။

ထိုသူမွာ ၿငိမ္​း​ေဘး၌႐ွိမ​ေန...။

"သူ...သူ​ေရာ....သူႀကီးက​ေတာ္​..."

ထိုအခါ ထြန္​းသာမွဝင္​၍

"ခြဲစိတ္​တာ​ေတာ့ ​ေအာင္​ျမင္​သြားတယ္​
အစ္​ကို​ေနျခည္​...
ဒါ​ေပမယ္​့...စိတ္​​ေတာ့မခ်ရ​ေသးဘူး...
ဒီညကို​ေစာင္​့ၾကည္​့ရဦးမယ္​တဲ့..."