၁၁
ဝမ်ဧကရာဇ်က ညီလာခံပြီးသည်နှင့် ကွေ့ရှန်းအဆောင်ဆီ ထွက်လာခဲ့၏။ အားဖုန်းက သူ့အနောက်မှ ပြေးလိုက်လာပြီး လျှောက်တင်သည်။
"အရှင် ရှာခိုင်းထားတဲ့ဟာတွေ ရပါပြီ။"
ဝမ်ရိပေါ်က အားဖုန်းပေးသည့် စာလိပ်ကို ယူလိုက်ပြီးဖွင့်ကြည့်သည်။ ရှောင်းကျန့်နှင့်ပတ်သက်နေသည့် စာလိပ်ဖြစ်နေ၍ သူက ချက်ချင်းပိတ်လိုက်ပြီး နဂါးနန်းဆောင်ကို ပြန်ကြွသည်။
"ကြင်ယာတော်ရှောင်းကို ကိုယ်တော်ဒီနေ့မလာတော့ဘူးလို့ သွားပြောလိုက်။"
ဝမ်ရိိပေါ်က ချောင်ကုန်းကုန်းကိုမှာသည်။ ပြီးနောက်အားဖုန်းနှင့်အတူ စာကြည့်ဆောင်ထဲ ဝင်လာ၏။ သူက စာလိပ်ကိုဖွင့်၍ ဖတ်ကြည့်လိုက်ပြီး ရေရွတ်သည်။
"တကယ်ကောအနွယ်က လာတာပဲ။ ရှောင်းအမတ်ကြီးရဲ့ တူဖြစ်နေမယ်လို့ မထင်ထားဘူး။"
ဝမ်ဧကရာဇ်က ခပ်အေးအေးရေရွတ်သည်။ အရင်ကသူသည်ရှောင်းအမတ်ကြီးပုန်ကန်တော့မှ ရှောင်းကျန့်က မွေးစားသားမှန်းသိခဲ့ရသည်။ ကချေသည်တစ်ယောက်နှင့်သူကြွယ်တစ်ယောက်ဟု အကြမ်းလောက်သာ သိခဲ့ရပြီး ရှောင်းအမတ်ကြီး၏တူမှန်း မသိခဲ့ပေ။
"အရှင် မအံ့သြဘူးလား။"
အားဖုန်းက အံ့သြတကြီးမေးသည်။ ကြင်ယာတော်ရှောင်းက ရှောင်းအမတ်၏သားအရင်းမဟုတ်ဘဲ ကောအမျိုးသားတစ်ယောက်နှင့် ရှောင်းအမတ်၏ညီ ညှိစွန်းရာမှ ကျန်ခဲ့သော ကလေးဖြစ်ကြောင်း သိသိချင်း သူ့မှာအံ့သြလွန်း၍ မျက်လုံးအပြူးသားဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ဝမ်ဧကရာဇ်ကလည်း အံ့သြလိမ့်မည်ဟုထင်ခဲ့မိသည်။
"ဒီကိစ္စကို လျှို့ဝှက်ထား။ အထူးသဖြင့်ကြင်ယာတော်မသိစေနဲ့။"
ဝမ်ရိပေါ်က အားဖုန်းကို သတိပေးသည်။ အချိန်ကပြောင်းသွားသည်၊ ဖြစ်ရပ်များကပြောင်းသွားသည်၊ ရှောင်းကျန့်အပေါ်ထားသာ့် သူ့အချစ်တို့ကမပြောင်းလဲနိုင်သေးပေ။
သူက နောက်ထပ်စာလိပ်ကို ထပ်ဖွင့်သည်။ ထိုစာလိပ်က ရှောင်းအမတ်ကြီးနှင့်မယ်တော်ကြီးကြား ဆက်သွယ်ထားသည့်စာလိပ်ဖြစ်ပြီး ရှောင်းကျန့်ကို မင်းသားဆယ့်ရှစ်နှင့်ထိမ်းမြားပေးရန် စီစဥ်ခဲ့ကြောင်းသိလိုက်ရသည်။ ကပွဲနေ့တွင် ဝမ်ရိပေါ်က အရင်မင်းကြီးကို အတင်းတောင်းဆိုတာကြောင့် သူတို့အစီအစဥ်က ပျက်သွားခဲ့ရသည်။
