My Yesterday's Moonlight (Yesterday #1)

Kabanata 4

What the hell is happening?! Tama ba yong narinig ko? O sadyang madami ng dumi sa tenga ko? Dahil sa nabibingi na ako? Pero yong sinabi ni Sir? What's that.

Answer me Ayla, bakit hindi pwede na Ikaw? E, you're the one I like.

"Sir."

"Ahm, what I mean Ms. Del Rios is that you're the one I like to join sa contest, your works is definitely good Ayla, they are perfect and I know that you can so just try."he said na ikinangiti ko sa kanya.

Damn!

Sinasabi ko na nga ba ako lang itong assuming na may Ibang ibig sabihin si Sir Aries sa sinabi niya, tsaka bakit nga ba naman magkakaroon ng Ibang kahulugan yon? Sino ba naman ako? Duh...

Pilit akong ngumiti sa kanya bago sumagot sa sinabi niya. "I appreciate you Sir, thank you po sa paniniwala na kaya ko, pero sorry po talaga, ayaw ko po talaga pasensiya na po." I honestly answered na ikinawala ng ngiti sa labi niya.

"But..."

"Excuse me sir, I really need to go na po may class pa po ako thank you po sa time."putol ko sa sasabihin niya sabay labas agad sa office niya.

Hindi ko na kayang pumasok pa sa last subject ko ngayong araw kaya nagpagdesisyonan kong umuwi na lang at tinext ko na lang si Flor about sa bag ko kung pwede ba padala na lang sa bahay dahil biglang sumama ang pakiramdam ko na siya naman pinaniwalaan niya agad, ayaw ko sanang mag sinungaling pero no choice ako ayaw ko naman malaman niya na kinausap ko si Sir Aries kanina at yon ang dahilan kung bakit nawalan ako ng sa mood pumasok sa huling class namin.

Wala pang twenty minutes ang byahe ko ng nakarating na ako sa bahay namin at tulad nga ng inaasahan ko I'm alone here. Ano pa nga ba inaasahan ko? E, noon pa man madaling araw na umuuwi sila mama dito. Ramdam na ramdam ko ang lamig ng gabi dito sa loob ng bahay ni hindi ko namalayan ang oras, hindi rin ako kumain ng dinner na siyang nakasanayan ko na tuwing wala sila mama, kumakain lang ako nito pag nandito sila pero pag ako lang mag isa wapake na ako sa pagkain, I always choose to sleep kesa kumain, dahil pakiramdam ko tulog ang pinaka kailangan ko at hindi pagkain. Huminga ako ng malalim bago tumingin sa kalangitan na siyang gustong gusto ko gawain tuwing gabi.

This is me when I am alone, this is what I like the most, ang mag isa ako, dahil tuwing mag isa ako naiisip at na rerealize ko ang mga bagay bagay sa buhay ko. Kung bakit buhay pa ako? Ano pang saysay ng Isang Ayla sa mundo? At kung bakit ako pinanganak na ganito. Iilan lang ito sa mga tanong na gusto kong masagot pero alam kong imposibleng masagot kaya wala pa rin akong choice kundi mabuhay hanggang dumating yong araw na alam ko na kung ano talagang role ko sa mundo, kung bakit ba talaga ako nabubuhay?

Pato, Wahahaha, Pato si Ayla, Pato si Ayla.....

Ang pangit pangit mo Lucia, Pato, Pato, Pato...

Bwisit ka! Tangina! Walang kwenta!!!!

Bobo!!!!

May papatol kaya sa anak mo?

Bakit pa kita naging anak?! Wala kang kwenta!

Sana pinatay na lang kita noon pa salot!!!

Maghiwalay na tayo, I'm sorry Ayla pero mahal ko siya.

"Tama na!!"

I shout! As I panted, out of breath agad naman akong napabangon dahil sa panaginip na yon, because of those words na hanggang ngayon ginugulo pa rin ako, I already know that words, alam na alam ko kung gaano ako ka walang kwentang tao, ka bobo, alam ko na hindi ako kamahal mahal, dahil kahit ako mismo hirap ng mahalin ang sarili ko, alam ko ang lahat ng yon kaya tama lang sila, tamang tama sila sana nga namatay na ako noon pa.