destiny

29

Mashi's pov

ශිප්මන්ට්ස් වල ප්‍රශ්නෙ ඉක්මනින් විසද ගන්න පුළුවන් උන නිසා අපිට හිතුවට වඩා ඉක්මනින් එන්න පුළුවන් උනත් අතරමගදි මින්හො ඔප්පා කැෆේ එකකින් නවත්තලා ට්‍රීට් එකක් දෙන්න අහපු නිසා මමත් හා කිව්වෙ හේතුවක් නැතිව බැහැයි කියන එක හරි නැති නිසා. ඒත් මොකක්දෝ හේතුවකට මගෙ හදවත වේගෙන් ගැහෙන්න ගත්තෙ ජංකුක් සර් කොහොමටවත් මෙහෙම දේවල් වලට කැමති නැති බව දන්න නිසා. ඔය දේවල් හිත හිතම වාහනෙන් බැහැපු මං බිම බලා ගෙනම ඉස්සරහට ගිහින් මොකක් හරි තද දේක ඔලුව වැදුනට පස්සෙ තමා මං මේ ලෝකෙට ආවෙ.

Mashi - " ඌහ්.. "

Minho - " 😂😂😂 "

ඔලුවත් අත ගාන ගමන් මං ඔලුව උස්සලා බැලුවෙ මොකාද ඒ කැඩිච්ච කැසට් එකක් වගේ හිනා වෙන්නෙ කියලා බලන්න. ඇයි යකූ මනුස්සයෙක්ට කරදරයක් උනාම බක බක ගාලා හිනා වෙලා හරියනවද? එතකොට තමා මං දැක්කෙ මං ඉස්සරහ තියෙන බාගෙට ඇරුන විනිවිද පේන දොරෙන් එහා පැත්තෙ ඉදන් හිනා වෙන මින්හො ඔප්පව. හොද වෙලාවට ඒ වෙලාවෙ කැෆේ එකේ වැඩිය මිනිස්සු හිටියෙ නෑ. නැත්තම් රෙදි නෑ. මං ඔප්පට රවාගෙනම ඇතුලට ගිහින් ටේබල් එකකින් වාඩි උනාම අන්තිමට එයත් කදුලු පිහ පිහ ඇවිත් වාඩි උනා.

Minho - " ඔමෝ මාශියා.. ඔයා නම් මරු ආහ්?? 😂😂😂 "

Mashi - " යැයි යැයි තමා. යාහ් ඔප්පා ඔහේ ඔය හැක හැක ගෑවිල්ල නැවැත්තුවෙ නැත්තම් ඇත්තමයි මේ වාස් එක ඔබනව කටේ.. "

Minho - " ඕකේ.. ඕකේ.. සොරි. ම්ම්.. හරි ඒක නෙමේ මොනාද බොන්නෙ? "

Mashi - " ම්ම්.. cappuccino "

Minho - " හරි ඉන්නම මං ඕඩර් එක දාලා එන්-. "

( Phone ringing )

ඔප්පා කියන්න ගිය දේ මගින් නැවතුනේ එයාගෙ ෆෝන් එක රින්ග් වෙන්න ගත්තු නිසා. ඊට පස්සෙ මට excuse කරන ගමන් එයා නැගිටලා ටිකක් එහාට ගියෙ මං ඔලුව වනලා අවුලක් නෑ කියලා කියනකොට. විනාඩි කීපයකට පස්සෙ ඔප්පා ආයෙ ඇවිත් ටේබල් එකෙන් වාඩි උනේ නම් මොකක් හරි අවුලකින් කියන්න එයාගෙ මූණ දිහා බලපු ගමන්ම මට තේරුනා. මොකක් හරි ප්‍රශ්නයක්ද කියලා අහන්න හදද්දිම එක පාරට මගෙ අතින් අල්ල ගත්තු එයා කතා කරන්න ගත්තෙ මාවත් ගැස්සිලා යද්දි.