Clubကိုသွားတုန်းကတော့ ရှိုးအပြည့်၊ရေမွေးနံ့တသင်းသင်းဖြင့် ရုပ်ရှင်ရိုက်သွားမည့်မင်းသားတွေအလား ကျော့လို့ မော့လို့.....။စတိုင်လ်အပြည့်နဲ့အထာကျကျဝတ်စားသွားကြသည့် သုံးယောက်က အိမ်ပြန်ခရီးမှာတော့ ဟို့လူတွဲရ ဒီလူ့ကိုင်ရနဲ့ အိမ်ထဲကို သိုင်းကွက်နင်းကာဝင်လာခဲ့သည်။
"မင်းတို့မရှက်ကြဘူးလား...."
မျက်နှာစုံညီ အိမ်တွင်းဆူပူပွဲလုပ်နေသော ရှောင်းသခင်ကြီးမော့ရန်ရဲ့ ဒေါသသံကသာ တိတ်ဆိတ်နေသောညအချိန်မှာ ဟိန်းထွက်နေသည်။
"ရှက်ပါဝူး....."
လေးလူံးမကွဲသည့် ကျိရန်ရဲ့လျှာလေးအာလေးဖြင့်ပြန်ဖြေသံကြောင့် ကျန်လူများမှာ ပြုံးစိစိဖြစ်ကုန်ကြပေမဲ့ မော့ရန်ကတော့ ပိုလို့ပေါက်ကွဲတော့သည်။
"အေး မရှက်ကြနဲ့....သူများတွေလဲ မင်းတို့ရန်ဖြစ်သတ်ဖြတ်နေကြသလား....သူတို့ဘာသာ အေးဆေးကခုန်ပျော်ပါးနေကြတာမဟုတ်ဘူးလား.....ကျိရန်နဲ့ရိပေါ်လို့မထားရဘူး..... ထင်ရာဆိုင်းတို့ ထင်တိုင်းကျဲတို့ပြောင်းပေးရမှာ....."
သူနဲ့မဆိုင်သည့်နှယ် မျက်လုံးလေးကလယ်ကလယ်နဲ့ ဟိူဟိူဒီဒီလျှောက်ကြည့်နေသော ရှဲ့ယွင်ကို မသိမသာလေး မော့ရန်စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်ရင်း
"အဖေနဲ့အကိုကတော့ စီးပွားရေးကြီးပွားရေးတွေ အရှေ့ကနေဦးဆောင်လိုက်ရတာ၊လမ်းပြလိုက်ရတာ.....မင်းတို့က အနောက်ကနေ ဘာမှကူဖော်မရဘဲ ပြသနာရှာပြီး တရွတ်ဆွဲလိုက်နေကြတယ်.....ငါမပြောချင်လို့ကြည့်နေတာကြာပြီ....မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ ဟုတ်နေပြီထင်တာလား...."
မော့ရန်ဆူပြောနေတုန်းမှာပင် တအီအီထငိူသည့်ရိပေါ်ကြောင့် အသံတိတ်လို့ အခြေနေကို အကဲခတ်ရသည်။
"ဘာဖြစ်လိူ့လဲ baby....နာလို့လား....ခိုက်မိခဲ့တာလား...."
"အော်ဒယ်....အဲ့လူဂျိုးရီးက အော်ဒယ်....ဘာမှမသိဘဲ ဝမ်ဝမ့်ကိုအော်ဒယ်....."
မျက်ရည်လည်ရွဲနဲ့ မော့ရန်ကိုလက်ညိုးညွှန်ကာ ကြူကြူပါအောင်ငိုရင်း ပြောနေသည့် ရိပေါ်ကြောင့် စ်တ်ပူသွားသော ရှောင်းကျန့်မှာ ဘာဆက်ပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားရ၏။
