On His Roster (Aviación #1) Completed

1

Open day

I'm tired of putting my life on hold. I know there are a lot of things to do, and the universe still has a lot of time to offer, not just for me but also for everyone who continuously dreams but the pressure is slowly killing me.

The waiting time is killing me.

I am in a mundane phase of my life right now. A chapter that most optimistic people calls "resting phase" a time to relax and recharge.

What type of a person are you because i am definitely torn whether i am a half-full or a half-empty type of girl right now.

Half-full person will most likely take this phase as a chance to rest. I can't.

My phone beeped.

I felt restless recently kahit na wala naman akong ginagawa. 

No one pressured me to be the best as soon as possible. My family never pressured me to work immediately pero ako lang talaga ang may problema. Nahihiya na akong umasa sa kanila. 

Most children abroad started working at eighteen. Yung mga anak nga sa ibang bansa ay pinapalayas na ng magulang at pinapabukod agad agad. Kaya dapat kaya ko rin. Dapat ako rin di na umaasa sa pamilya.

Ilang opportunities na ang tinanggihan ko kasi iniisip ko pa lang na pumasok sa trabahong iyon ay di na ako masaya, pagod na agad ako. I wanna do the things that i love, be part of the industry that will make me happy. Choosy ako sa trabaho, choosy sa sweldo kasi alam kong deserve ko ng the best. I dont wanna settle to things i dont deserve.

Pero dahil mapili nga ako wala pa rin akong pera. Ilang buwan na akong hindi humihingi ng allowance sa magulang ko. Pinagkakasya ko nalang yung perang naiwan sa bank account ko. Siguro naman bago maubos yung pera ay may trabaho na ako.

My mental health is slowly deteriorating. Bigla bigla nalang akong naiiyak. Biglang naaalala yung kabataan ko yung mga pinagdaanan ko just to get here.

January naka post yung announcement kaya mga February o March pa mag eemail ang kompanya para sa schedule ng interview. Kaya ilang buwan na rin akong tumatanggi ng trabaho kasi nakafocus ako sa isang bagay na gustong gusto ko.

Habang naghihintay ay ginugol ko ang oras ko sa pagpunta sa clinic para sa facial at kung ano ano pa na pang enhance ng skin. Dapat walang scars at acne marks. Ilang oils na din gamit ko para sa balat para mawala yung marka ng insect bites.

Minsan naman ay nag aaral ako tungkol sa industry na papasukin ko. I even went to great image to take pictures para sa application ko at napagastos pa nga ng almost three thousand.

I also enrolled in a swimming training class. So technically i am busy improving myself as i wait for the door to open for me. Kaya ubusan ng pera talaga kasi di rin naman mura ang lahat ng iyon. Ang mahal sa clinic at mahal gumastos para sa training. Gusto ko lang na handa ako.

Grab ko na ba yung mga opportunities na dumadating kahit di ako masaya? May mga opportunities pero di iyon ang gusto ko para sa sarili ko. I only want that one thing. I deserve to have my ultimate dream and that is Aviation.

Tuwing gabi ay nag aaral ulit ako para roon. Naghahanda para kung oras ko na ay kaya kong humarap at irepresenta ang sarili sa lahat. Alam kong kaya ko. All i need is that one chance. One chance to present myself and prove to everyone that i deserve the position.

Araw gabi akong nagbabasa at nagpapractice sumagot ng mga tanong. Araw araw akong nagstetretching just to make sure that i will be comfortable once i am already there. Namamaga na ang mga mata ko kakaiyak. Maliwanag pa sa labas at abala ang daan. Patuloy na umiikot ang mundo ng mga tao samantalang ako ay narito tanaw lamang ang kalangitan.