TEKRAR (BxB)

31

Şirketten sessiz sedasız çıkıp arabaya binmiştik, Sezgin hâlâ çok sinirli görünüyordu. Bir şey söylemeye de korkuyordum çıldıracak diye, kafası atarsa çiçeği yollayan adamı bulup öldürebilirdi.

Ne yalan söyleyeyim notun başkasından olduğunu anlayınca ben de endişelenmiştim, akıl sağlığı yerinde olan birisinin kullanacağı cümleler gibi durmuyordu. Yani en azından tanışmadığı birisine karşı.

" Benim evime gidiyoruz, yaran tam iyileşmedi zaten. Hele bu çiçek olayından sonra asla olmaz!"

Bir şey demeden camdan dışarı bakmaya başladım. Bu günlük bir şey demeyecektim, şimdi ona karşı çıkmak ters tepebilirdi. Zaten bir gün için orada kalmayı sorun etmezdim, Sezgin de yarına kadar sakinlemiş olurdu.

" Hiç küsme güzelim, endişeleniyorum biliyosun."

" Küsmedim zaten sevgilim, sadece sakinleşmen için sana zaman tanımak istedim."

Sıkıntıyla derin bir nefes verdi.

" Daha önce de böyle isimsiz bir şeyler geldi mi?"

" Hayır, bu ilkti."

Sessiz geçen yolculuğun ardından eve varmıştık, hızlı hızlı yürüyen Sezgin in peşinden gittim. Hala koridorları ezberleyemediğim için mecburdum.

Üçüncü kattaki bir odaya girdik, içerde çok sayıda bilgisayar ve bir tane koltuk vardı. Sezgin koltukta yatarak sigara içen genç adama dikti gözlerini.

Simsiyah saçları, esmer teni ve yeşil gözleri vardı. Göz rengi çok açık bir yeşil olduğu için ten rengiyle tuhaf bir görüntü sağlamıştı. Sezgin sinirle konuştu.

" Adres yolluyorum, oraya gelen çiçeği kimin yolladığını bulacaksın."

Genç adam ayağa kalkıp başıyla onayladı.

" Tamamdır patron, hallediyorum ben."

Gözleri bana takıldığında gülümseyip elini uzattı, tokalaştığımızda konuştu.

" Zeytin ben, bilgisayardan yapılabilecek her şey benden sorulur. Sen de Merih enişte olmalısın."

Söylediği şeyle şaşırsamda onayladım.

" Memnun oldum zeytin, merih ben de dediğin gibi."

Sezgin çatık kaşlarıyla zeytin e bakınca benden uzaklaştı.

" Hadi zeytin, bulunca haber verirsin."

Başıyla onayladığında elimden tutup odadan çıkardı ve kendi odasına gittik.

" Sakinleş artık Sezgin! O adamı bulmanı istemiyorum demiştim."

" Şimdilik bir şey yapmıycam, korkma."

Diyip üstündekini çıkardı ve banyoya girdi, ben de üstüme eşofman ve tişört giyip odaya geri döndüm. Telefonumdan gelen bildirim sesiyle mesajı açtım.

O adamın yanında olmanı sevmiyorum, o evde kalma. Ve üstündeki mavi t-shirt sana çok yakışmış.

Bildirimi açtığımda galerime attı ve bunlar yazan siyah bir görsel belirdi. Nerden geldiğini hiçbir şekilde bulamamıştım ve korkmaya başlıyordum, sanırım Sezgin e engel olmamak en iyisiydi.

" Merih?"

" Ne, noldu?"

Kaşlarını çatıp yanıma oturdu.

" İki saattir sana sesleniyorum, duymuyor musun?"

Yüzüme baktığında gözlerinden bir endişe geçmişti.