Beep. Beep. Beep
Sabay-sabay tumunog ang alarm naming tatlo. The alarm ripped through my ears like a chainsaw. I groaned at mas lalong binaon ang mukha ko sa unan ko.
"Yes, today is the day boys. Ito na ang simula ng excitement and the same time kalbaryo!" kuya Colt proudly announced to us. Yung energy niya ay kayang paliwain ang buong camp ata namin.
Beside me, Yuki stretched with his arms at halata mong bagong gising since magulo pa ang buhok niya. "Morning cardio" he said.
"Kill me now" I said habang nakapikit pa.
Kuya Colt just laughed at me. "Come on Hans! Keep the blood flowing"
"Cardio is important" singit ni Yuki na kala mo ay isang professor. "It improves stamina, circulation, and recovery. Kung walang cardio macocompromise yung stamina mo sa mga long rallies"
I groaned more. "Huwag mo akong paandaran ng science this early in the morning Yuki"
Tinaasan niya ako ng kilay. "If hate mo ang cardio then your libero role is in peril. Nag-rerely ang libero sa fast relexes. If you can’t run, how can you chase after the ball?"
"Then maybe magretire na lang ako maaga, magpakalayo-layo, at tumira sa bundok"
"You're impossible" natatawang iling ni Yuki.
Binato naman ni kuya Colt ang unan sa akin. "Tayo na dyan Hans. Ayaw kong mapunish ni coach dahil late tayo"
Eventually ay tumayo na rin ako. The floor was cold against my feet, the air even colder. Kuya Colt is humming habang tumitingin ng susuotin niya.
Ako na ang nagvolunteer maligong una at buti na lang ay may heater yung shower kung hindi ay ngatog kami dahil sa lamig. Nagsuot lang ako muna ako shirsey ko na provided by our team para hindi masyadong madumihan yung practice jersey.
Bale ang suot ko ay kulay black then I partnered it with a red shorts. May malaking woodpecker sa harap then number and aplido sa likod.
"Oh tara na para makapag-umagahan na. I am starving" aya ni kuya Colt sa amin kaya tumayo na ako habang si Yuki naman ay binunot ang hair blower kasi nagpapatuyo siya ng buhok.
Nakasalubong namin ang ibang teaamates namin sa hallway.
"Heard we're doing long runs for the morning activity" energetic na sabi ni kuya Colt.
"Taas ng energy natin kuya Colt ah. Pahingi naman dyan" pabirong sabi ni Pat.
"Sana all excited. Can we skip for the morning activity"
Agad naman ako niyakag ni Yuki papunta sa kanya. "Masyado ka namang dramatic Hans. Alam mo Hans masaya kayang magcardio"
"Guys tara na sa hall para kumain" sabi ni Capt. Lance na nakasalubong namin dahil sabay-sabay kami pupunta para kumain.
Cardio day. The worst day of camp. Why couldn’t today be drills? Blocking? Setting? Anything that doesn’t involve my soul leaving my body after three laps.
When we walked sa hall for breakfast ay nakalimutan ko kung gaano ako kainis for the morning activity. Hindi mapakali ang mga mata ko kung saan titingin talaga. For a moment I just stood there in awe. Yung mga players na napapanood ko lang ay casually naglalakad sa harapan ko at may mga dalang trays. Halos mga champions sila at iba naman ay mga national athletes.
Yung buong hall ay puno ng energy. May kung ano sa tyan ko, hindi dahil sa kaba kung hindi sa excitement. I’m actually here. I’m going to play against them, even if just in tune-ups. The thought lit a fire in me that even cardio couldn’t kill.
