Yuki's voice came at me the second I rolled out of bed, groggy and still half-asleep.
"Hans saan ka kagabi?" sabi ni Yuki na kakagising kang.
I blinked at him habang kinakamot pa ang mga mata. "Huh? What do you mean?"
"Kako saan ka kagabi because when I went to take a pee nakita ko kama mo wala ka. So I wonder kung na saan ka"
Then images of what happened came rushing back to me. Blake. How he teased me about my pajamas and how we walked back together.
Panic jolted through me. Alam ko naman baka ano isipin ni Yuki kapag sinabi kong si Blake ang kasama ko. Well techinically hindi ko naman talaga siya kasama.
"A-ah ano" I cleared my throat, trying to calm myself. "Nagpahangin kasi hindi ako makatulog eh"
"Okay" sabi niya lang at parang wala pang gana siyang mag-usisa dahil masyado pang maaga.
Pumunta na kami sa hall para kumain ng breakfast. The cafeteria buzzed with the usual morning chatter clinking trays, bursts of laughter, the shuffle of sneakers. As usual ay nakatabi ako kay Yuki. I am half-tuning sa mga usapan nila habang kumakain.
Ang schedule namin ay kanya-kanyang training bawat team. Ngayong umaga ay puro workout lang ang gagawin namin sa tanghali naman ay training namin.
Habang nakikipagkwentuhan sa mga teammates ko ay may lumitaw na cannister sa harapan ko. Tumingala ako there is Blake and his usual confident smile played on his lips.
Nanlaki ang mga mata ko na si Blake pala ito kaya napatigil din sa pagkwekwentuhan yung mga teammates ko para tingnan si Blake. Maybe wondering bakit andito si Blake which is tanong ko rin.
Si Blake naman ay parang walang pake sa paligid niya at nakatingin lang sa akin with his cannister.
"What?" taka kong sabi habang nakatingin sa cannister.
"Take it" kinuha niya ang kamay ko at nilagay yung cannister sa mga palad ko.
"Ano ito?"
"Its hot chocolate so you can have some energy today since you are puyat" sabi niya sa akin.
I heard a gasp within my teammates na nakarinig sa usapan namin. Ngayon ay para silang nanononood ng telenovela.
"T-thank you?" di ko alam dapat sabihin kasi ramdam ko yung tingin nila sa aming dalawa.
"Welcome and train well" he tap my head. He walked back toward his team, casual as if he hadn’t just lit our table on fire.
Agad ko naman tiningnan ang teammates ko at agad sila nag-iwas ng tingin na parang ayaw maakusahan sa pagiging chismoso.
"Hot chocolate?!" dramatic na sabi ni Pat.
Kuya Colton leaned forward "Did he just—? For you?!"
"Oh drink it daw" natatawang sabi ni kuya Justin.
Yuki is staring at me as if napagtagpi-tagpi niya ang mga string of events. "So that’s where you were last night. Kaya pala wala kagabi sa kama may kinikita"
"What? No!" I waved my hands frantically. "Baliw coincidence lang na kita ko siya no" depensa ko agad.
"A coincidence?" Yuki smirked. "Right"
Hindi ko na siya sinagot para hindi na masyadong humaba ang aming diskusyon. Why does Blake do things like this so openly? Doesn’t he care that everyone is watching?
Pabalik na kami sa quarters para magpalit when Yuki suddenly nudged me with his elbow, may malaking ngisi sa mukha niya.
"Hoy Hans" mahina niyang sabi, careful not to let kuya Justin or the others hear. "Hot chocolate huh?"
