သူစေညွှန်ရာ ဦးညွှတ်စေ

part 36(end)

သူစေညွှန်ရာ ဦးညွှတ်စေ (အပိုင်း ၃၆)
(ဇာတ်သိမ်းပိုင်း)

ညနေပိုင်း ဆေးခန်းသွားပြသည့်အခါ တင့်ရောသူပါ နှစ်ယောက်လုံး ရင်တွေခုန်နေကြသည်။ ကလေးရှိပါစေဟု နှစ်ယောက်စလုံး လက်တွေဆုပ်ကိုင်ပြီး ဆုတောင်းနေမိသည်။ ဆရာဝန်က နှလုံးခုန်နူန်း သွေးခုန်နူန်းတွေ စမ်းသပ်ပြီးသည့်အခါ တင့် ခံစားနေရသည်များကို သေချာအသေးစိတ်မေးသည်။ တင့်ကလည်း သေချာပြန်ဖြေ၏။ ထို့နောက် ဆရာဝန်က ကိုယ်ဝန်ရှိနိုင်ခြေလက္ခဏာတွေအကြောင်း ပြောပြပြီး နောက်တော့ သေချာအောင် ဆီးစစ်ခိုင်းလေသည်။

ကျန်းမာရေးမကောင်းလို့ ယိုင်တိယိုင်တိုင်ကလေး ဖြစ်နေသည့် တင့်ကို သူကိုယ်တိုင်တွဲခေါ်ကာ ဆီးစစ်တာကအစ သူကိုယ်တိုင် ‌ပြောသည့်အတိုင်း သချာလိုက်လုပ်ပေးသည်။ ထို့နောက် ဆီးစစ်တံမျဉ်းကြောင်းလေးကို လင်မယားနှစ်ယောက်လုံး အတူတူရင်ခုန်ပြီး ကြည့်၏။

"မောင်....."

တင့်မှာ မျက်ရည်တို့ကျသည်ထိ ဝမ်းသာလွန်းလို့ ရှိုက်ငိုလေသည်။ သူကလည်း တင့်လိုပင် ဝမ်းသာလွန်း၍ ပွေ့ဖက်ကာ ဘာမှပင်မပြောနိုင်ပေ။ ဆရာဝန်မှာ သူတို့နှစ်ယောက်ကိုကြည့်၍ ပြုံးနေသည်။ ဘေးလူကပင် သူတို့ကိုကြည့်၍ အပျော်တွေကူးစက်ရ၏။ ဆရာဝန်မှာ လက်ထဲက ဆီးစစ်တံကိုသေချာပြန်ကြည့်ပေးသည်။ ထို့နောက် နှစ်ယောက်လုံးကို ဂုဏ်ပြုပေး၏။

"ကဲ...ကလေးမေမေနဲ့ကလေးဖေဖေ။ လိုအပ်တာတွေကို သေချာဂရုစိုက်ရမယ်နော်။ "

"ဟုတ်ကဲ့ဆရာ...ဟုတ်ကဲ့...."

"ကလေးရလို့ ဒီလောက်ထိပျော်တဲ့ မိဘမျိုးတစ်ခါမှမတွေ့ဖူးဘူး။ အကုန်လုံးက ကလေးရရင်ပျော်ကြပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့လင်မယားကတော့ တကယ်လိုက်မမှီဘူး။ ကျန်းမာရေးကို အထူးဂရုစိုက်နော်။ အားရှိတာတွေစားဖို့လိုအပ်တယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ဆရာ...ဟုတ်ကဲ့"

မင်းသုတကျော်မှာ ပျော်လွန်း၍ စကားတွေပင် အများကြီးမဖြေနိုင်ပေ။ တင့်ကလည်း ဆရာဝန်ပြောသမျှကို ခေါင်းတညိတ်ညိတ်ဖြင့် နားထောင်သည်။ ကိုယ်ဝန်ကိုလည်း ဆရာဝန်က တွက်ချက်ပေးလိုက်၏။ ကိုယ်ဝန်က နှစ်လကျော်ပြီဖြစ်သည်။ လနုသေး၍ သေချာဂရုစိုက်ဖို့ မှာသည်။