Your Unconditional love

CHAPTER 21

CHAPTER 21

~CLARISSE POV~
NAKA-UWI na kami sa mansyon, inutusan kona rin yung isang yaya na ayusin yung mga guest room para sa dalawa naming bisita na sila Attorney Austin Dale Torres at Steffano Inggrid.

"Maaga ako aalis siguro mga ala una pahinto hintong byahe yung gagawin ko para naman makapag pahinga ako sa pag mamaneho" saad sa amin ni attorney Torres, tumango nalang kami.

"May alarm clock naman po pwede niyo po iyon I set sa oras na gusto niya and don't worry gigising po ako ng ala una para makapag paalam po kami sa'inyo.

"Sige salamat Clarisse" hinatid na siya ng mga yaya sa guest room and sila Clara at Clarissa, naman ay pumasok na sa mga kwarto nila.

Kami nalang ang naiwan ni Steffano sa salas, tumingin ako sa kanya humarap namn siya sa akin.

"Narinig ko may sasabihin ka daw sa akin?" Tanong nito.

"Oo nga pala doon tayo sa terrace para walang makakita sa atin" pag aya ko sa kanya, sabay kaming pumunta sa terrace.

At pagkarating namin doon ay pumuwesto kami kung saan kita yung bundok at nasisinagan ito ng liwanag ng buwan.

"Ano nga pala yung gusto mong sabihin?" Tanong niyang muli, bumuntong hininga ako bago ako muling mag salita.

"Stef.. " napayuko ako.

"Iris.." Lumapit siya sa akin at hinawakan ang aking mga kamay.

"Steffano... Sa susunod na araw na ang alis ko" saad ko, kumunot ang kanyang mga noo.

"Saglit ka lang naman dibang mawawala? Sama ako" ligalig na saad niya. Tumingin ako sa kanya ng seryoso.

"Hindi pwede Steffano, dahil sa Manila ako pupunta hindi ko kasama sila Clara at Clarissa, wala akong idea kung saan sila pupunta" saad ko umiwas ako ng tingin sa kanya at binitawan ko ang kanyang mga kamay at lumayo ng kaunti sa kanya.

"Manila? Ng ikaw lang mag isa? Iris, delikado sa lugar na i'yon saka bakit sa lugar na i'yon ka pupunta?" Lumingon siya sa akin at nag tatakang tumingin sa akin habang ang aking mga mata ay naka titig lamang sa mga buwan.

"Doon na ako maninirahan Steffano, doon na ako mamumuhay at doon na din ako mag aaral" lumingon ako sa kanya kita ko sa kanya mga mukha na ayaw niya akong paalisin, ngunit buo na ang aking desisyon.

Tumalikod siya sa akin at ako naman ay nakatingin lamang sa kanya habang naka talikod siya.

"So iiwan mona ako?" Tanong niya sa akin habang naka talikod.

"Ganon na nga" napayuko ako at rinig ko ang mga yapak niya paharap sa akin.

"Sino ba naman ako para pigilan ka sa desisyon mo" malungkot niyang saad, napatingin ako sa kanya habang tumutulo ang aking mga luha.

"Steffano, i'm sorry" napa hagulgol ako sa pag iyak.

"No Iris, please wag kang umiyak dahil na ngako ako kay Clarissa, na hindi kita papa-iyakin" saad nito sa akin hinakawan niya ang mga gilid ng balikat ko.

"Minahal kita Steffano, ngunit bilang isang kaibigan" tumingin ako sa mga mata niya.

Alam kong may ibinulong siya ngunit hindi ko i'yon narinig kaya hinayaan ko nalang i'yon. Ang sakit pala pag iiwan mo na ang pinaka matalik mong kaibigan, aaminin ko kahit nasaktan ako ng dahil sa kanya ayoko pa rin masira ang pag kakaibigan namin.

"Sana pala hindi kona tinanggihan yung puso mo noon" mahinang saad niya.

"Hah?..." Nagtataka akong nakatingin sa kanya.