Your Unconditional love

CHAPTER 8

CHAPTER 8

~CLARISSE POV~
KINABUKASAN kakagising lang sa akin ni yaya mag brebrekfast na raw kami pagbaba ko ay naabutan kona sila mommy and daddy pati si Clarissa, halata mo sa kanya na bagong gising palang wala pa si Clara, lagi naman late gumising 'yun.

"Where's Clara, hindi paba siya gising?" Tanong sa akin ni mommy.

"Ginigising palang po ni Yaya" sagot ko.

"Umupo kana rito at kumain kana" pag aya sa akin ni mommy, umupo na ako sa hapag kainan at nag sandok na ng pagkain.

"Kapagod sakit pa ng ulo ko" reklamo ni Clarissa, 'yan coke pa at ligo ng ulan.

"Hindi ka kasi kumain kahapon tapos nag coke and chichirya kapa at naligo pa ng ulan" saad ni mommy, ngayon lang siya sinaway ni mommy.

Pansin ko sa galaw ni ate na nanghihina ito kaya agad na akong lumapit sakanya para icheck yung temperature niya hinaplos ko ang kanyang noo. Ang init pasaway kasi.

"Mom nilalagnat si Clarissa," saad ko, nag aalalang lumapit si mommy kay Clarissa, at hinaplos ang leeg nito.

"Take your breakfast first and rest in your room for a while" paalala ni mommy.

Tumango nalang si Clarissa, agad na kaming bumalik sa pwesto namin. Maya maya ay bumaba na rin si Clara, nag kukutkot pa nga ito ng mata niya.

"Good morning sweetie kain kana late kana naman bumangon" si mommy.

"Pagod po ako kagabi" matamlay na sagot nito.

"Si Clarisse, nga ang daming pinagdaanan nung wala siya rito pero hindi nagkasakit samantalang kayo nakahiga lang buong mag hapon nagkasakit pa kayo!" Bulyaw sakanila ni mommy, agad naman kaming natigilan at nagkatinginan naman kaming tatlo.

Gulat na gulat ang aking expression, pati rin yung mga kapatid ko ganon din yung expression nila. Sabagay ngayon lang kasi namin marinig si mommy na ikompara ako sa dalawang ito.

Dahil noon palagi nalang silang tama at magaling samantalang dati hindi manlang nila naappreciate yung effort and hardworking ko palagi nalang sila ate and bunso but even so, i didn't get jealous of them.

"M-mommy?" Utal na saad ni Clarissa.

"Kaya kayong dalawa i coconfiscate ko lahat ng gadgets ninyo at doon lang kayo sa room niyo mag hapon nakahiga at matutulog!" Bulyaw sakanila ni mommy.

Napanganga nalang ang dalawa dahil sa buong buhay nila hindi pa sila na coconfiscate ng nga gadgets nila kaya magkasalubong kilay kaming nagkatinginan.

"Are you serious mommy?" Nanlaking mga matang tanong ni Clara.

"Yes I'm serious" seryosong saad ni mommy.

Napangisi nalang ang dalawa kaya patago nalang akong napatawa. Gagi nakita ko yung reaksyon ni Clarissa, halatang gulat na gulat pa siya sa sinasabi ni mommy.

I did not expect that mommy would scold them because every time they get sick, she gives them everything they want, even sending the best doctor from Manila.

"Ang sekreto mo Clarisse?" Tanong sa akin ni Clarissa, doon na napalakas ang pagtawa ko.

"W-wala s-sadyang malakas l-ang res-eytensya ko" na utal ako sa kakatawa.

Napa tsk nalang silang dalawa at napataas nalang sila ng labi. Agad naman akong natigil sa kakatawa at nanahimik nalang dahil pati sila mommy at daddy napatingin nadin sa akin.

"Clarisse, ikaw naman tutulong para sa pag haharvest ng mga pananim" nanlaki ang mga mata ko hindi dahil sa ayaw ko kung hindi dahil ito yung pinaka gusto ko ng gawin.

Simula bata palang ako gusto kona mang harvest ng mga panim namin ang kaso hindi ako pinapayagan nila mommy at daddy pag nalalaman nilang nang haharvest ako ng pananim pinapapatay nila yung tumutulong sa akin and yung huling na kitang kasama ko.

Isa si Mang Teddy sa tumulong sa akin kahit na patago ay hindi parin nakaligtas sa parents ko kaya and end up. Pinapatay siya ilang taon na ang nakakalipas matagal narin nakalimutan ng mga tiga rito ang buong pangyayari.

"Totoo po'ba 'yan mommy? Yehey!" Napasigaw ako sa tuwa. Nagkatinginan naman sila Mommy and Daddy.

"Wag kang lalabas ng mansyon hanggang sa ilog kalang pwede karin naman maligo roon basta wag ka lang  pupunta sa malalim at huwag kang pupunta roon pag wala kang kasama" paalala sa akin ni Daddy, ang bait nila sa akin ngayon.

Simula nung namatay si Lola, naging ganto na 'yung trato nila.

~~~
KASAMA ko si Mang Steve, sa pang haharvest madali niya lang akong natulungan at halos lahat ng mga manghaharvest na nakakasalubong namin ay pinag titinginan kami.

Halos mapuno na nga yung basket sa dami naming hinarvest at saka tinuruan din nila ako magtanim at mag dilig ng mga halaman. Halos inabot na ako ng hapon sa pag haharvest ko at sa paglilibot sa taniman namin.

"Clarisse" tawag sa akin ng isang pamilyar na boses agad naman akong napalingon.

"Steffano? Paano ka nakapasok dito?" Tanong ko sakanya agad naman niya akong hinila at nagtago kami sa isang halaman.

"Shishh kalang" bulong niya.

"Paano ka nakapasok?" Pabulong kong tanong sakanya.

"Sa ilog may short cut doon" saad nito.

"Buti walang nakakita sayo?" Pabulong na tanong ko.

"Syempre magaling ako sa hide and seek e'" biro niya sa akin. 

Napa Tsk nalang ako at inirapan siya. Napatawa nalang siya at hinawakan ang mga kamay ko.

"Punta tayo ng ilog?" Pagaya niya sa akin.

"Tara" pag payag ko.

Magkahawak kamay kaming tumakbo papunta sa ilog hanggang doon lang naman ako pwede basta ang sabi lang sa akin wag akong pupunta sa malalim.

Nakarating na kami sa ilog napaupo ako sa isang malaking bato kita nga dito ang napaka gandang tanawin hindi pa naman palubog yung araw.

"Sa susunod na tayo maligo hindi ako nakadala ng pamalit ko e'" saad niya kaya umupo nalang siya sa tabi ko.

"Okay lang ayaw ko rin naman maligo  dahil kakaligo ko lang kanina" saad ko.

Mas lalo pa akong lumapit sakanya. "Napagod kaba kaka harvest?" Tanong niya.

"Super" matamlay kong saad.

"Pahinga ka muna sa shoulder ko" saad niya. Napatingin naman ako sakanya.

"Seryoso ka?" Nakangiting tanong ko.

"Yeah, you can rest your head on my shoulder" napangisi nalang ako at inilagay ko ang aking ulo sa balikat niya.

Yumakap na siya sa akin. I feel comfortable with him no matter how many times, I can't feel it.

PURPLEMOON 💜