အပိုင်း (၂၃)
လက်ကြယ်သီးတပ်ထားခြင်းကြောင့် ရှပ်အင်္ကျီလက်ရှည်မှာ ပုံမှန်ထက် ပိုမိုကျပ်နေပြီး အရေပြားတွင် ဖိကပ်လွန်းတယ် ခံစားနေရသည်။ နေ့တိုင်းလိုလို ဖွာကျဲလန်နေသည့် ဆံပင်များမှာလည်း ခေါင်းလိမ်းဆီနှင့် ပယ်ပယ်နယ်နယ် လိမ်းကျံထားခံရပြီး ပုံသွင်းထားသဖြင့် ပုံစံတကျကြီးကို စေးကပ်နေရပြီ။
လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ ဝတ်စားတတ်လေ့ရှိသည့် ခေါင်မြတ်တစ်ယောက် သူ့ခါးဆိုဒ်၊ တင်ဆိုဒ်အတိအကျနှင့် ချုပ်ထားသော စတိုင်ပင်န် ဘောင်းဘီဂွနေရာမှ ခပ်ကျပ်ကျပ် အနေအထားအား အသားမကျသေးသောကြောင့် လမ်းလျှောက်ရသည်ပင် ကွတကွတ ဖြစ်ဖြစ်သွားရသည်။
...ငါ လှည့်ပြန်လိုက်ရင် ကောင်းမလား... ဒါတွေ လုပ်လို့ရော ထွဋ်မြတ်ကို အနိုင်ယူနိုင်ပါ့မလား... သူက ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ အောင်မြင်မှုတွေနဲ့ ဝန်းရံထားတဲ့လူ... ငါ.. ငါက ဒီအတိုင်း နောက်မယားရဲ့သားပဲ မဟုတ်လား...
ခေါင်မြတ်မှာ ဇဝေဇဝါ အတွေးများနဲ့ ငါးထပ်အမြင့်ရှိ အောင်မြင်ရာ ထုတ်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီရဲ့ အဆောက်အဦးရှေ့သို့ အရောက်.. သူ့မယ် အနှီကုမ္ပဏီ အဆောက်အဦးကြီးအား မော့ကြည့်လိုက်၊ နောက်ကျိလာသော စိတ်အာရုံများအား ခါထုတ်လိုက်နှင့် အသက်ရှူပင်ကျပ်လာရ၏။
...မဖြစ်ဘူး.. လက်လျော့လို့ မဖြစ်ဘူး ထွဋ်မြတ်ကို ဒီအတိုင်းကြီး အလျော့ပေးလိုက်လို့ မဖြစ်ဘူး..
ကိုယ့်ကိုယ်ကို မာန်တင်းလိုက်ရင်း အံကို ခပ်တင်းတင်း ကြိတ်ထားစဉ် အတွေးပုံရိပ်ထဲမှာတော့ ငယ်စဉ်က သဘောကောင်း ကြင်နာတတ်သော အကိုတစ်ယောက်အဖြစ််ကနေ သူ့အပေါ်သက်သက်ချည်း အနိုင်ကျင့်နှိပ်စက် ဗိုလ်ကျတတ်လာသော လူတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ အပြောင်းလဲကြီး ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည့် ထွဋ်မြတ်ရဲ့ ပုံရိပ်များသာ ဝဲလည်ခတ်နေတော့သည်။
ဒီအချိန် ဒီနေရာမှာ အောင်မြင်ရာ ထုတ်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီသို့ ခြေချရမည့်အဖြစ်သည် တချိန် တခါက အောင်မြင်ရာ စံအိမ်အတွင်းသို့ ခြေချခါနီးအဖြစ်နှင့် တထပ်တည်းနီးပါး ထပ်တူကျ ခံစားနေရပြီ။
