Kal Benimle (Bxİ)

Özel Bölüm 8

🎶 Ludovico Moro - Don't Look Back 🎶

Adar saatler sonra karış karış aradığı İstanbul sokaklarında Mirhan'ı bir barda zil zurna sarhoş buldu. Mirhan oturduğu barda elini koluna atarak cilve yapan sarışın kızı eliyle iterek "Uzuk dur, benim sevdiğim var, valla seni parçalar" dedi. Elleri belinde onları izleyen Adar, ona bakan sarışın kıza kaş çatarak başıyla uzaklaşmasını işaret etti. Bazen gerçekten parçalama istiyor hepsini.

Kız inatla gülerek "O mu sevdiğin?" diye sordu.

Mirhan kızın gösterdiği yöne bakmak için arkasını döndüğünde göz göze geldiği Adar'la kocaman gülümsedi. "Evet o, çok güzel demi, yoluna öldüğüm gelmiş."

Adar ya sabır der gibi onun yanına gidip koluna girdi. "Hadi eve gidelim Mirhan."

Sarışın kız ikiliye gülümseyerek yalnız bırakıp uzaklaşırken Mirhan parmağıyla kızı gösterdi. "Sevdiğim var dedim, uzak dur dedim yemin ederim, kimseye bakmadım bile" derken hesabı ödeyen Adar'ı omzuna başını yasladı.

"Benim sevdiğim oğlum, benim lan benim."

Adar kolundan tuttuğu Mirhan'ı kendine yaslayarak mekanın kapısına doğru yürüdü. "Tamam senin, eve gidelim artık."

Mirhan omuz silkerek ondan uzaklaşıp duvara yaslandı. Derin bir nefesle başını duvara koyup "Gitmeyelim eve, o adam evlendirecek sizi, istemiyorum" dedi ve birden Adar'ın kollarına yapıştı. "Kaçalım Adar, kaçırırım seni, yıkarım lan o düğünü."

Adar gülerek Mirhan'ın kolunu tutup omzuna attı, sonra da ağırlığını üstüne verip yaslandığı duvardan ayırıp yürümeye başladı. "Sonra da Devran amca bizi bulsun, topuğumuza sıksın."

Mirhan arabaya doğru yürütülürken gülerek "Sıkar kuranıma. Sıksın lan, sıkarsa sıksın" derken Adar'ın arabaya bindirmesine izin verdi. "Birlikte ölürüz en azından." Daha da gülerek gözlerini kapatıp arkasına yaslandı.

Adar da arabanın sürücü koltuğuna oturup arabayı çalıştırarak ofladı. Onu bu halde eve götürürse işte o zaman Devran Ağa onu vururdu. Doğruca kaldıkları eve sürdü. Yol boyunca kendi kendine söylenen Mirhan'ın sesi bir yükselip bir alçalıyordu.

"Amına koyayım, benim lan Adar, vermiyorum işte."

Adar gülerek gaza daha da bastı ama duyduğu cümleyle eli direksiyonda donup kaldı.

"Seviyorum lan ben onu, daha şu kadardan beri" derken Mirhan eliyle küçük olduğu o hallerini göstermeye çalışıyordu.

"Önce ben sevdim" derken elini göğsüne koyup dolan gözleriyle "Hep ben sevdim, o sevmese de sevdim" dediğinde Adar derin bir nefes vererek Mirhan'a döndü.

"Adar sevmedi mi seni?"

Mirhan zorla yutkunarak "Sevdi mi bilmiyorum, hiç söylemedi, hep kaçtı, korktu, beni istemedi" deyip gözlerini açıp başını cama çevirdi.

Adar dudaklarını ıslatarak derin bir nefes daha verdi. "Ne kadar seviyorsun Adar'ı?"

Mirhan soru soranı umursamadan elini kalbine götürdü. "Canımdan çok, öyle güzel ki ölürüm onun uğruna." Yumruklarını sıkıp "Ölsem de vermem Arin'e, hem o Adar'ı sevmiyor ki, ben seviyorum."

Adar sarhoş olduğu için dili çözülen adamla evin bahçesinden girerken "Bir daha Adar'dan başkasına bakacak mısın?" diye sordu. Mirhan omuz silkerek "Bakarsam kör olayım, vursunlar beni" derken Adar arabadan inip arabanın önünden dolandı ve Mirhan'ın kapısını açtı.

"Gel buraya başımın belası."

Mirhan sanki onu yeni görmüş gibi "Aaa sevgilim, sen ne zaman geldin" diye gözlerini kocaman açtı. Adar onu kolundan tutup arabadan indirirken "Zaten hep vardım salak" diye fısıldadı.