repudiate|✔

Chapter 30° Meet the Groom

Dedicated to @chrisanne27 for pestering meh. Labyu.

Update⇨⇨⇨Lumaki ang mata ko ng parang ung sa owl. Totoo ba ito o guni-guni ko lang?

No...hindi malungkot ako. Actually grabe ang saya ko ng malaman at makita ko siya but hindi mo matatago ang gulat ko.

"A-anong ginagawa mo dito?" Tanong ko kahit alam ko ang dahilan.

Nawala lahat ng poise ko at preparation na ginawa ko para sa english! Akala nito! Hindi na nga niya ako kinakausap sa school eh.

Makaasta siya at aba ang loko nakangiti pa!

"Ehem. Yoru I want you to meet-" biglang pinutol ko ang sasabihin ni Dad.

"You know I know him Dad right? My question is what is he doing here,"sabi ko sa tatay ko.

"He's your groom-to-be,"sabi ni Dad.

Woah. Mahilig ako sa mga coimcidences...

Yung coincidence na maganda yung parang crush ka rin ng crush mo. Hindi ka nagreview tapos postponed din pala yung test. Or yung nakauwi ka ng late pero wala parin pala yung parents mo kaya okay lang.

Pero yung ganitong coincidence? Really? Lord, may galit ka ba sa isa sa pinakamaganda mong nilikha?

Bakas din sa mukha niya ang pagkagulat. Mga ilang segundo rin kaming nagkatitigan sa sala.

Gwapo talaga itong lalaking ito.

Finally, nagsalita na ang mommy niya,"I know you know each other so much already. I know you two are classmates so we'll leave you to talk about the upcoming wedding."

And they went to my parents. Nagkatawanan pa yung mga oldies at kami naman ay nagpunta sa garden namin.

"Hoy ikaw ah! Hindi mo sinasabi na gusto mo na pala ako pakasalan! Ni hindi mo nga ako pinapansin kanina sa school!" Sabi ko at pinaghahampas siya.

"Malay ko ba? Nung sinabi ni Mom na ikakasal na ako syempre nalungkot ako. Nung nalaman kong ikaw ang bride ko nagdiwang ang loob ko,"sabi niya at nakangiti sakin.

"Aba! Ano ka siniswerte? Pero alam mo ba nung nakita ko na ikaw yung groom ko, gumaan ang loob ko,"sabi ko and I sincerely smiled at him.

"So okay lang pala,"tanong niya.

"Ahm..."bigla akong natagalan sa pagsagot. Ang simole lang ng tanong pero hayy.

"Tsk. Alam ko naman na oo ang sagot mo. Ayaw pa umamin,"sabi niya.

"Loko!"

"Okay lang talaga Yoru,"sabi niya.

"Thank you ha,"sabi ko at nginitian siya.

"Thank you saan?" Tanong ni Atsui.

"Sa pagiging understanding. I love you na Atsui!"

"Mahal mo na ako?" Tapos biglang nagningning ang mga mata ng loko. Feeler alert.

"As a friend. An undetstanding friend of mine,"sabi ko. Haha. Friendzoned.

"Akala ko pa naman yun na iyon,"sabi niya.

"Tsk. Feeling ka. Kunwari ka pa crush mo naman si Lee Min Ho,"sabi ko.

Haha. Naiba ang mukha ni Atsui at ngumiwi.

"Sira. Wifey ang ganda mo ngayon,"sabi niya.

"Kailan ba ako naging pangit? At anong wifey? Hindi pa tayo kasal. Huwag kang excited,"sabi ko.

Grabe lang makapagbigay ng endearment. Push niya yan. Hubby?

*may naalala si author na kabigan
G_ _ _ _ _ _

"Oo nga. Kailan ka ba naman pumangit?" Sabi niya.

Biglang may idea. Bright idea ang pumasok sa brilliant mind ko.

"Atsui..." bigla siyang napatingin sakin at inilapit ko ang mukha ko sa kanya.

Lumaki muna ang mata niya bago ito ipikit. Parang babae lang si Atsui. Feeling na hahalikan ko siya.

Bigla kong hinipan ng malakas ang tenga niya at ayun nagising ang diwa ni Feelingero.

"Hahahs,"bigay todo kong tawa na parang wala ng bukas,"ang feeler mo!"

"Ang lakas ng hangin napapikit ako,"sabi niya.

Binatukan ko siya pero sa noo tumama eh! Anong tawag doon? Binanookan o binanoohan?

Kadiri ang pangit! PWE!

"Wala ng hangin ngayon ah!" Sigaw ko.

"Open space ito kaya expectna may biglang dadaan na ihil ng hangin,"sabi niya. Aba! Ang galing natin magpalusot ah.

"Hay Naku. Naglog-in ka  nanaman sa palusot.com,"sabi ko.

"Palusot.com? Meron ba niyon,"tanong niya.

Hindi niya nagets yung palusot.com?

"Saan ka ba nakatira ha? Sa bundok?" Tanong ko.

"Hindi. Sa puso mo,"then he wiggled his brows. Nakaka goosebumps.

"Duh?"

"Ikaw talaga Yoru. Ang cute mo na, ang ganda mo pa, ang dami mo ring alam. Kaya mahal na mahal kita eh,"sabi ni Atsui and pinched me on my cheeks.

Aww. Ang sweet ni Atsui ano? Pero sana sabihan din ako ng taong mahal ko ng ganon. Nakakelt din ng puso iyon.

"Thank you sa pagmamahal, sa pagiintindi mo  ha!" Sabi ko.

"At kailangan mong suklian yun,"

"Wala ka namang binayad ah?" Sabi ko.

"Hindi ka naman mukhang jeepney driver ah?"

"Porket susuklian kailangan driver agad?"sabi ko.

"Pwede dimg tindahan tulad ng SM,"sabi ni Atsui.

"Mall iyon,"

"Ano bang pinagkaiba ng mall at tindahan. Parehas naman na nagbebenta,"sabi ni Atsui

"Kapag mall malaki at maraming pagpipilian. Tindahan maliit lang,"sabi ko.

"Paano yung SM naging grocery store? Shoe Mart nga diba? Dapat sapatos,"sabi niya.

"Seriously. Naggrade 1 ka ba?" Tanong ko.

"Oo nung Grade 2 ako,"sabi niya.

"Ha ha ha ha ha. 5 tawa para sayo,"sabi ko.

"Back to the topic Yoru,"sabi ni Atsui.

"Nice English."sabi ko pero dedma lang siya.

"Okay lang naman kahit hindi mo ako suklian ng pagmamahal okay, hindi kung anoano. Ang mahalaga sakin maging masaya ka kahit hindi man ako ang dahilan nun,"sabi sakin ni Atsui.

Masarap umiyak dahil natouch talaga ako sa sinabi ni Atsui. Sino ba namang nasa katinuan na babae ang aayaw dito sa lalaking ito?

May itsura naman si Atsui tapos matalino. Mayaman din siya.

Sorry Atsui ah. Masaya naman ako kapag kasama ka but I can't feel the fast beat of my heart and the butterflies in my stomach.

I know I like you but it's not enough to make you that happy.

If this marriage will haooen I know I will learn to love Atsui like I love him.

Madali siyang mahalin but it's hard if someone is already occupying the space in your heart.

But I know to myself na at this time I can't give the love you wanted to give to you Atsui.

With this thoughts tears sprang to my eyes and I felt warm arms wrapped around me.

Someone who is there to comfort me even if everytime he's with me all he can feel was pain and rejection.

With that I sobbed harder.